Journals / İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi / 2006 / Cilt: 56 - Sayı: 1

Genetic diversity among and within the populations of natural Turkish red pine (Pinus brutia Ten.)

Doğal Kızılçamlarda (Pinus brutia Ten.) populasyonlararası ve içi genetik çeşitlilik

Pages
169–196
Publication Date
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The component of the variation, narrow sense and family heritabilities, coefficients of genetic and phenotypic variances, phenotypic and genetic correlations were estimated.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Eight natural Pinus brutia Ten.
📊
Key Findings & Data:Populations were sampled in three regions over four breeding zones.
💡
Conclusion & Impact:The component of the variation, narrow sense and family heritabilities, coefficients of genetic and phenotypic variances, phenotypic and genetic correlations were estimated.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Eight natural Pinus brutia Ten. Populations were sampled in three regions over four breeding zones. From each population ten parent trees (families) were sampled. Half-sib seedlings were produced on a randomized block desing in the nunsery in Istanbul for one year and seven traits of seedling were observed. Analysis of variance was used to detect the differences between and within the populations. Student Newman-Keuls (SNK) test was used for clustering the populations. The component of the variation, narrow sense and family heritabilities, coefficients of genetic and phenotypic variances, phenotypic and genetic correlations were estimated.

Özet

Kızılcamın doğal yayılış alanı içerisinde Akdeniz, Ege, Marmara Bölgelerinde belirlenen dört ıslah zonundan, sekiz populasyon seçilmiş, her populasyondan 10'ar aile olmak üzere toplam 80 aile üzerinde bir yıl boyunca belirlenen yedi fidan karakteri üzerinde çalışılmıştır. Deneme için beş yinelemeli raslantı blokları deneme deseni uygulanmıştır. Populasyonlar arası ve populasyon içi aileler arası farklılıkları saptamak için varyans analizleri yapılmıştır. Student Newman-Keuls testi yardımıyla populasyonlar arası farklılıklar gruplandırılmıştır. Gözlenen karakterlere ait varyans bileşenleri, varyans bileşenlerinin toplam varyans içindeki paylan, birey ve aile kalıtım dereceleri, genetik ve fenotipik varyasyon katsayıları, fenotipik ve genetik korelasyonları tahmin edilmiştir. İncelenen fidan karakterlerine göre varyasyon oranı, populasyon seviyesinde %0 (kotiledon sayısı) ile %29.5 (epikotil boyu) arasında değişirken, aile seviyesinde ise %6 (kök boğazı çapı) ile %22.01 (kotiledon sayısı) arasında değişmektedir. Aile düzeyinde tahmin edilen kalıtım dereceleri, birey düzeyindeki kalıtım derecelerinden yüksektir. Ayrıca genetik korelasyonlar fenotipik korelasyonlara nazaran yüksektir. Büyüme karakterleri olan fidecik boyu, kök boğazı çapı ve epikotil boyu bakımdan populasyon seviyesinde yapılacak seleksiyon ile dikkate değer miktarda genetik kazanç sağlanabilir.

🔖

Cite This Article

ÇALIŞKAN, S. (2022). Genetic diversity among and within the populations of natural Turkish red pine (Pinus brutia Ten.). İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, Cilt: 56 - Sayı: 1, 169–196. https://ajindex.com/articles/554434

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. ALPTEKİN, Ü.C., 1986: Anadolu Karaçamı (Pinus nigra Arnold, subsp. pallasiana (Lamb.) Holmboe) nm Coğrafık Varyasyonları, İstanbul.
  2. ANDERSON, R.L.; BANCROFT, T.A., 1952:
  3. Statistical Theory in Research, McGraw-Hill Book Co., New York. ANONİM, 1989: Orman Ağaçları-Orijin Deneme Kuralları, TS 6587, UDK 630.581. ANONİM, 2001:
  4. VIII Beş Yıllık Kalkınma Planı, Ormancılık Özel İhtisas Komisyonu Raporu, Devlet Planlama Teşkilatı, Yayın No: DPT-2531-ÖİK: 547, Ankara.
  5. ASLAN, S.; UĞURLU, S., 1986: Kızılcam (Pinus bruûa Ten.), Halepçamı (Pinus halepensis Mili.) ve Elderika Çamı (Pinus elderica Medwed.) Orijinlerinin Tohum, Fidecik ve Fidan Özellikleri, Ormancılık Araştırma Enstitüsü Yayınları, Teknik Bülten Seri No: 165, Ankara.
  6. BECKER, W. A., 1992: Manual of Quantitative Genetics (Fifth Edition). Academic Enterprises, Pullman, Washington. BEWLEY, J.D.; BLACK, M., 1994: Seed Physiology of Woody Plants. Academic Press, ISBN-.0-12-425050-5,
  7. Florida. BONNET-MASSIMBERT, M.; VILLAR, M., 1986: La Maitrise de la reproduction sexuee: amelioration gentetique des arbres forestiers. Rev. For. For. Fan. 36:48-58.
  8. BOX, G.E.P.; HUNTER, W.G.; HUNTER, J.S., 1978:
  9. Statistics For Experimenters, John Wiley & Sons, USA. BOZKURT, Y.; GÖKER, Y., 1980:
  10. Orman Ürünlerinden Faydalanma, İ.Ü. Orman Fakültesi Yayınları, No: 297, İstanbul.
  11. BOZKURT, Y.; GÖKER, Y.; ERDİN, N.; AS, N., 1993: Datça Kızılçamında Anatomik ve Teknolojik Özellikler, Uluslararası Kızılcam Sempozyumu bildirileri, s. 628-636.
  12. BURTON, R. D.; BANNISTER, M. H.; MADGWICK, H. A. I; LOW, C.B., 1992: Genetic Survey of Pinus radiata, 1. Introduction, Description of Experiment and Basic Metodology, New Zealand Journal of Forestry Science, 22 (2/3): 119-137.
  13. ÇENGEL, B.; VELİOĞLU, E.; TOLUN, A.A.; KAYA, Z., 2000: Pattern and Magnitude of Genetic Diversity in Pinus nigra Arnold subspecies pallasiana populations from Kazdağı: Implications for in Situ conservation, Silvae Genetica, 49, 6, p. 249-256.
  14. ÇOLAKOĞLU, G.; KALAYCIOĞLU, H.; ÖRS, Y., 1993: Kızılcam Kabuklarının Yonga Levha ve Kontroplak Üretiminde Değerlendirilmesi, Uluslararası Kızılcam Sempozyumu Bildirileri s.700-711.
  15. DİRİK, H., 1991: Kızılcam (Pinus brutia Ten.)'da Bazı önemli Fidan Karakteristikleri ile Dikim Başarısı Arasındaki İlişkiler, Doktora Tezi, İ.Ü Fen Bilimleri Estitüsü. DOĞAN, B., 1997: Kazdağları Yöresi Doğal Kızılcam (Pinus brutia Ten.) Populasyonlarında İzoenzim Çeşitliliği. Ege Ormancılık Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü Yayınları,
  16. Teknik Bülten, No: 10, İzmir. ERIKS