AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn general, empty seed percentages were positively correlated with poor site classes, poor seed years, very old stands, and higher elevations.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This article describes the quantity and quality of seed yields, their annual variations, and periodic dispersal within the year for populations of different site classes, age categories, and elevations together with the effects of silvicultural treatments in Pinus sylvestris, Pinus nigra subsp. pallasiana, and Pinus brutia in Turkey. Seed crop per unit area (square meter) was measured at sample plots which were chosen from even-aged, pure pine stands with a normal, even-aged structure by using pyramid-shaped metal seed traps mounted on a wooden or metal frame. The results revealed that seed yield was higher in good site classes. In general, annual fluctations of seed crops were in the same direction during each year in all sample plots for a given species. Populations of middle age of each tree species generally produce more seeds for the same site classes and elevation zones. The pine species with lighter seed weights produced greater seed yields (numbers). Seed crops at the middle elevation zone were more abundant than lower and/or upper elevation zones. Rhythms of seed dispersal generally occured during the same periods within each year for each tree species. These rhythms are well correlated with climatic conditions and the geographic distribution of the species to enable it to secure future generations. In general, empty seed percentages were positively correlated with poor site classes, poor seed years, very old stands, and higher elevations.
Özet
Bu makalede Sarıçam (Pinus sylvestris), Anadolu Karaçamı (Pinus nigra subsp. Pallasiana) ve Kızılçamda (Pinus brutia) tohum veriminin kantite ve kalitesinin, yıllıklara göre ve yıl içindeki periyodik dağılımının, farklı bonitetlerde, yaş kademlerinde ve yükselti basamaklarında, silvikültürel uygulamaların etkileri de dikkate alınarak değerlendirilmiştir. Birim alandaki tohum verimi, aynı yaşlı saf meşcerelerdeki deneme alanlarında, tohum kapanları kullanılarak saptanmıştır.1 Araştırma sonuçlarına göre, iyi bonitetlerde tohum verimi yüksek bulunmuş, belirtilen türler için tohum veriminin yıl içindeki değişimi bütün deneme alanlarında genel olarak her yıl aynı doğrultuda gözlemlenmiştir. Her üç türün orta yaş populasyonları, aynı bonitet ve yükseklik zonlarında genellikle daha fazla tohum üretmişlerdir. Hafif tohum ağırlığına sahip çam türlerinin daha fazla sayıda tohum oluşturduğu görülmüştür. Diğer yandan orta zon populasyonlarının, alt ve üst zonlara nazaran daha fazla sayıda tohum verdiği saptanmıştır. Genel olarak boş tohum yüzdeleri, kötü bonitetlerde, fakir tohum yıllarında, yaşlı meşcelelerde ve artan yükseklik ile artmıştır.