Journals / Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi / 2019 / Cilt: 20 - Sayı: 1

Duygusal ve Davranışsal Bozukluk Açısından Risk Altında Olan İlkokul Öğrencilerinin Belirlenmesi

Pages
1–28
Publication Date
2019-03-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışma alanyazın temel alınarak tartışılmış, sınırlılıklar açıklanmış ve ileri çalışmalar için öneriler sunulmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Bu çalışmanın temel amacı duygusal davranışsal problemler (DDB) açısından risk altında bulunan öğrencileri belirlemektir.
📊
Key Findings & Data:Bu amaçlarla 10 devlet okulunda çalışan 108 öğretmenin 2378 öğrenci için ölçeği doldurmaları sağlanmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Çalışma alanyazın temel alınarak tartışılmış, sınırlılıklar açıklanmış ve ileri çalışmalar için öneriler sunulmuştur.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler ilkokul öğrencileri · tarama · risk

Özet

Öz Bu çalışmanın temel amacı duygusal davranışsal problemler (DDB) açısından risk altında bulunan öğrencileri belirlemektir. Bu genel amaç doğrultusunda çalışma üç alt amaçtan oluşmuştur: a)DDB açısından risk grubunda olan öğrencileri belirlemek amacıyla geliştirilmiş Öğrenci Risk Tarama Ölçeği’nin (ÖRTÖ-T) Türkçe Formu’nun psikometrik özelliklerini incelemek, b) Öğrencilerin ölçek puanlarının sınıf düzeyleri ve cinsiyetlerine göre değişip değişmediğini belirlemek ve c)ÖRTÖ-T puanlarını temel alarak DDB açısından yüksek risk grubunda bulunan öğrencileri belirlemek. Bu amaçlarla 10 devlet okulunda çalışan 108 öğretmenin 2378 öğrenci için ölçeği doldurmaları sağlanmıştır. Analiz sonuçlarına göre, ölçeğin Türkçe Formu’nun geçerlik ve güvenirliği orijinal forma benzerdir ve veri toplanan ilkokul öğrencilerinin yaklaşık %6’sı DDB açısından yüksek risk grubundadır. Erkeklerin toplam ve dışsallaştırılmış davranışları, kızların ise içselleştirilmiş davranışları fazladır. Ayrıca, dördüncü sınıf öğrencilerinin hem toplam hem de alt ölçek puanları diğer sınıf öğrencilerinden anlamlı düzeyde fazladır. Çalışma alanyazın temel alınarak tartışılmış, sınırlılıklar açıklanmış ve ileri çalışmalar için öneriler sunulmuştur.

🔖

Cite This Article

ÇETİNER, Ö., SUCUOĞLU, B. (2019). Duygusal ve Davranışsal Bozukluk Açısından Risk Altında Olan İlkokul Öğrencilerinin Belirlenmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, Cilt: 20 - Sayı: 1, 1–28. https://ajindex.com/articles/55170

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (8)

  1. Akçamete, G., & Kargın, T. (1996). İşitme engelli çocuğa sahip annelerin gereksinimlerinin belirlenmesi [Determination of the mother’s needs who have children with hearing impairment]. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 2(02), 7-24.
  2. Akçamete, G., & Kargın, T. (1997). The effectiveness of early intrevention programs in the education of children with hearing impairtments. Eric document No. ED413694. Retrieved from http://files.eric.ed.gov/fulltext/ED413694.pdf.
  3. Altınyay, Ş., & Ertürk, B. (2015). Eğitim odyolojisi ve işitme engellilerde özel eğitim süreci [Educational audiology and educational process of the hearing impaired]. Türkiye Klinikleri Journal of E.N.T.-Special Topics, 5(2), 100-10.
  4. Barmak, E. (2010). İşitme engelinin erken tanısının gelişim alanlarına etkisi [Effect of early detection of the hearing impairement on the other developmental areas] (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi) [Unpublished master’s thesis]. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara [Hacettepe University Institute of Health Sciences, Ankara, Turkey]. Bates, E. (1976). Language and context: The acquisition of pragmatics. Orlando, Fla.: Academic Press.
  5. Belgin, E. (2011). İşitme engelli çocuklar ve eğitimleri: Çocuklarda işitme kaybı [Hearing impaired children and their education: Hearing loss in children]. N. Baykoç (Ed.), Özel gereksinimli çocuklar ve özel eğitim içinde [In Children with special needs and special education] (ss. 187-190). Ankara:
  6. Eğiten Kitap. Bloom, P. (2000). How children learn the meaning of words. Cambridge: MIT Press.
  7. Brown, P. M., & Nott, P. (2005). Family-centered practice in early intervention for oral language development: Philosophy, methods and results. In P. E. Spencer & M. Marschark (Eds.), Advances in the spoken language development of deaf and hard-of-hearing children (pp. 136-165). USA: Oxford University Press.
  8. Brown, M. P., & Remine, M. D. (2008). Flexibility of programme delivery in providing effective family-centered intervention for remote families. Deafness and Education International, 10(4), 213-225. doi.10i1179/146431508790559742. Clark, M. (2007). A practical quide to quality interaction with children who have a hearing loss. San Diego, CA: Plural Pub. Cole, E. B., & Flexer, C. (2007). Children with hearing loss: Developing listening and talking, birth to six. San Diego: Plural Pub. Creswell, J. W. (2005). Educational research. New Jersey: Pearson Education. Desjardin, J. L. (2003). Assessing