SavedAdd your journal

Journals / Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi / 2019 / Cilt: 20 - Sayı: 2

Özel Eğitimde Sanal Gerçeklik Uygulamaları

Onur ÖZDEMİR
Dilek ERBAŞ
Şerife YÜCESOY ÖZKAN
Pages
395–420
Publication Date
2019-06-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Mevcut çalışma, alanyazında sanal gerçeklik uygulamalarına ilişkin değerlendirmeleri araştırma bulgularıyla tartışmaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Sanal gerçeklik, bilgisayarda yaratılmış üç boyutlu ortamların birden fazla duyum ile deneyimlendiği etkileşimli benzetimlerdir.
📊
Key Findings & Data:Bilgisayar bilimlerinde 1970’li yıllardan beri tartışılan sanal gerçeklik uygulamaları, son yıllardaki teknolojik gelişmelerle toplum için daha erişilebilir hale gelmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Mevcut çalışma, alanyazında sanal gerçeklik uygulamalarına ilişkin değerlendirmeleri araştırma bulgularıyla tartışmaktadır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Teknoloji · sanal gerçeklik · sanal öğrenme ortamları

Özet

Öz Sanal gerçeklik, bilgisayarda yaratılmış üç boyutlu ortamların birden fazla duyum ile deneyimlendiği etkileşimli benzetimlerdir. Bilgisayar bilimlerinde 1970’li yıllardan beri tartışılan sanal gerçeklik uygulamaları, son yıllardaki teknolojik gelişmelerle toplum için daha erişilebilir hale gelmiştir. Özel eğitim alanı da bu güncel gelişmelerden etkilenmekte, özel gereksinimli bireylere yönelik geliştirilen sanal gerçeklik uygulamalarının sayısı her geçen gün artmaktadır. Sanal gerçeklik uygulamaları ile özel gereksinimi olan bireylerin farklı türdeki gereksinimlerine yanıt verecek çözümler üretilmektedir. Bu uygulamalar çeşitli akademik, sosyal, günlük yaşam, iletişim becerilerinin öğretiminde ya da başka türlü destekler için kullanılabilmektedir. Alanyazında; otizm spektrum bozukluğu, zihin yetersizliği, fiziksel yetersizlik ve işitme yetersizliği gibi farklı özel gereksinim grupları için geliştirilmiş sanal gerçeklik uygulamalarının değerlendirilmesine yönelik çok sayıda araştırma yer almaktadır. Mevcut çalışma, alanyazında sanal gerçeklik uygulamalarına ilişkin değerlendirmeleri araştırma bulgularıyla tartışmaktadır.

🔖

Cite This Article

ÖZDEMİR, O., ERBAŞ, D., ÖZKAN, Ş. Y. (2019). Özel Eğitimde Sanal Gerçeklik Uygulamaları. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, Cilt: 20 - Sayı: 2, 395–420. https://ajindex.com/articles/55169

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Adamo-Villani, N., Carpenter, E., & Arns, L. (2006). 3D sign language mathematics in immersive environment. Proceedings of the 15th Iasted International Conference ASM, 382-388.
  2. Adelola, I. A., Cox, S. L., & Rahman, A. (2003). A framework for adapting wheelchair training in virtual reality. In G. M. Craddock, L. P. McCormack, R. B. Reilly, & H. T. P. Knops (Eds.), Assistive technology-shaping the future (pp.122-126). Netherlands: IOS Press.
  3. Adelola, I. A., Cox, S. L., & Rahman, A. (2009). A framework for adapting wheelchair training in virtual reality. Assistive Technology-Shaping the Future, 21(3), 97-106.
  4. Aukstakalnis, S., & Blatner, D. (1992). Silicon mirage: The art and science of virtual reality. Berkeley, CA: Peachpit Press.
  5. Azuma, R., Baillot, Y., Behringer, R., Feiner, S., Julier, S., & MacIntyre, B. (2001). Recent advances in augmented reality. Washington, DC: Naval Research Lab. Beach, J., & Wendt, J. (2014). Social interaction development through immersive virtual environments. Proceedings of the International Conferences on Educational Technologies and Sustainability, Technology and Education, 35-41.
  6. Berninger, V. W., Winn, W. D., Stock, P., Abbott, R. D., Eschen, K., Lin, S. J. C.,. & Nagy, W. (2008). Tier 3 specialized writing instruction for students with dyslexia. Reading and Writing, 21(1-2), 95-129. doi: 10.1007/s11145-007-9066-x Bricken, M. (2003). Virtual worlds: No interface to design (Report No. R-90-2).
  7. Seattle, WA: Human Interface Technology Lab University of Washington. Retrieved from http://papers.cumincad.org/data/works/att/5dff.content.pdf
  8. Brooks, B. M., Rose, F. D., Attree, E. A., & Elliot-Square, A. (2002). An evaluation of the efficacy of training people with learning disabilities in a virtual environment. Disability and Rehabilitation, 24(11-12), 622-626.
  9. Brown, D. J., Kerr, S., & Wilson, J. R. (1997). Virtual environments in special-needs education. Communications of the ACM, 40(8), 72-75.
  10. Burgstahler, S. (2003). The role of technology in preparing youth with disabilities for postsecondary education and employment. Journal of Special Education Technology, 18(4), 7-19. doi:10.1177/016264340301800401 Cheng, Y., Chiang, H. C., Ye, J., & Cheng, L. H. (2010). Enhancing empathy instruction using a collaborative virtual learning environment for children with autistic spectrum conditions. Computers and Education, 55(4), 1449-1458. doi:10.1016/j.compedu.2010.06.008 Cobb, S. V. (2007). Virtual environments supporting learning and