Journals / İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi / 2007 / Cilt: 14 - Sayı: 2

Yoğun bakım ünitelerinde yatan hastalardan izole edilen mikroorganizmalar ve antibiyotik duyarlılıkları

Pages
69–73
Publication Date
2022-10-17
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç: Bu veriler yoğun bakım ünitelerinde infeksiyonu önleyici tedbirlerin arttırılmasının ve ampirik antibiyotik tedavilerinin aktif izleminin gerekliliğini vurgulamaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Amaç: Mayıs 2005-Mayıs 2006 tarihleri arasında hastanemiz yoğun bakım ünitelerinde yatan hastalardan soyutlanan mikroorganizmaların örneklere göre dağılımı ve antibiyotik duyarlılıklarının belirlenmesi amaçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Gereç ve Yöntem: Binseksenbeşi kan, 414’ü idrar, 210’u trakeal aspirat, 69’u BOS, 29’u kateter, 23’ü yara, 20’si balgam, 9’u steril vücut sıvısı olan 1859 örnek değerlendirildi.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç: Bu veriler yoğun bakım ünitelerinde infeksiyonu önleyici tedbirlerin arttırılmasının ve ampirik antibiyotik tedavilerinin aktif izleminin gerekliliğini vurgulamaktadır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2005 · 1859 örnek
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Amaç: Mayıs 2005-Mayıs 2006 tarihleri arasında hastanemiz yoğun bakım ünitelerinde yatan hastalardan soyutlanan mikroorganizmaların örneklere göre dağılımı ve antibiyotik duyarlılıklarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Binseksenbeşi kan, 414’ü idrar, 210’u trakeal aspirat, 69’u BOS, 29’u kateter, 23’ü yara, 20’si balgam, 9’u steril vücut sıvısı olan 1859 örnek değerlendirildi. İzole edilen mikroorganizmalar, ilk aşama testlerinin ardından API sistemleri ile tiplendirildi. Antibiyotik duyarlılıkları CLSI kriterlerine göre, disk difüzyon yöntemi ile belirlendi. Bulgular: Örneklerden 276’sı Gram pozitif, 243’ü Gram negatif bakteri ve 46’sı mantar olmak üzere 565 etken izole edildi. En sık izole edilen etkenler koagülaz negatif stafilokoklar (194), Acinetobacter baumannii (56), Escherichia coli (53), Candida spp (46) ve Staphylococcus aureus (45) idi. Metisilin direnci KNS’lerde %64,4, S. aureus’da %68,9 ; genişlemiş spektrumlu beta laktamaz oranı ise E.coli’de %24,5, Klebsiella pneumoniae’da %60 oranında tespit edilmiştir. En etkili antibiyotiklerin enterobakteriler için halen imipenem ve aminoglikozid grubu, Pseudomonas aeruginosa ve A. baumannii için ise netilmisin başta olmak üzere aminoglikozid grubu antibiyotikler olduğu, bu bakterilerin imipeneme duyarlılıklarında azalma olduğu tespit edilmiştir. Sonuç: Bu veriler yoğun bakım ünitelerinde infeksiyonu önleyici tedbirlerin arttırılmasının ve ampirik antibiyotik tedavilerinin aktif izleminin gerekliliğini vurgulamaktadır.

🔖

Cite This Article

KAYA, S., DEMİRCİ, M., ÇETİN, E. S., PAKBAŞ, İ. (2022). Yoğun bakım ünitelerinde yatan hastalardan izole edilen mikroorganizmalar ve antibiyotik duyarlılıkları. İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, Cilt: 14 - Sayı: 2, 69–73. https://ajindex.com/articles/548669

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. Aykut M, Ceyhan O, Çetinkaya F ve ark. Gençlik döneminin özellikleri ve sağlık sorunları (eds: Öztürk Y, Günay O). Aile Sağlığı El Kitabı. Erciyes Üniversitesi yayınları No: 83, Kayseri,1995;115-9
  2. Dirican R, Bilgen N. Gençlerin sağlık sorunları. Halk Sağlığı (Toplum Hekimliği).1993;419-428, Uludağ Üniversitesi Basımevi
  3. Bakoğlu E, Yetkin A. Hipertansiyonlu hastaların öz-bakım gücünün değerlendirilmesi.C.Ü. Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi 2000;4(1):41-9
  4. Kara B. Öz-Bakım tanımı ve kavramsal yönü. Sendrom, 2001;13(7):105-8
  5. Erci B, Okanlı A. The relationship between suicide attempt and self-care agency.International Journal of Human Sciences, ISSN: 1303-5134. 2004;1(1)
  6. Parissopoulos S, Kotzabassaki S. Orem’s Theory, transactional analysis and the managements of elderly rehabilitation. ICUS NURS WEB J-ISSUE 17-January-March 2004 (Nursing. Gr).
  7. Oran NT, San Turgay A. Hemşirelik eğitiminin öğrencilerde sağlık davranışlarını geliştirmeye etkisi. I. Ulusal Sağlığı Geliştirme ve Sağlık Eğitimi Sempozyumu (uluslar arası katılımlı), 24-26 Kasım 2004, Ankara
  8. Pasinlioğlu T, Gözüm S. Birinci basamak sağlık hizmetlerinde çalışan sağlık personelinin sağlık davranışları. C.Ü. Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi 1998;2(2):60-8
  9. Altun İ. Kocaeli’nde yaşayan halkın sağlıkla ilgili tutumlarına ve sağlıklı yaşam biçimi davranışlarına ilişkin bir çalışma. Sağlık ve Toplum Dergisi 2002;12(3):41-51
  10. Walker SN, Sechrist KR, Pender NJ. The health-promoting lifestyle profile: development and psychometric characteristics. Nurs Res. 1987 Mar-Apr;36(2):76-81
  11. Süzek H, Çakmak O. Muğla Sağlık Yüksek Okulu Öğrencilerinin Sosyo-Demoğrafik Özelliklerinin Öz-Bakım Güçlerine Etkisinin Belirlenmesi. Uluslar arası İnsan Bilimleri Dergisi, ISSN: 1303-5134, 2004;1(1)
  12. Ergül A, Erol S. Lise öğrencilerinin sağlıklı yaşam biçimi davranışları. IX. Halk Sağlığı Kongresi Bildiri Kitabı, 2004, Ankara
  13. Esin MN. Endüstriyel alanda çalışan işçilerin sağlık davranışlarının saptanması ve geliştirilmesi (Yayınlanmamış doktora tezi). İ.Ü. Sağlık Bilimleri Enstitüsü, 1997,İstanbul
  14. Kearney BY, Fleischer BJ. Development of an instrument to measure exercise of selfcare agency. Res Nurs Health. 1979;2(1):25-34
  15. Nahcıvan N. Sağlıklı gençlerde “öz-bakım gücü” ve aile ortamının etkisi, (Yayınlanmamış doktora tezi) İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü.1993,İstanbul
  16. Özdamar K. SPSS ile Biyoistatistik. Eylül 2003, Eskişehi