Journals / Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2016 / Cilt: 7 - Sayı: 18

VOCATIONAL AND TECHNICAL EDUCATION INSTITUTIONS IN OSMANLI: CONDUCTOR SCHOOL

OSMANLIDA MESLEKİ TEKNİK EĞİTİM KURUMLARI: KONDÜKTÖR MEKTEBİ

Pages
150–165
Publication Date
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In the study, the attention will be paid to the ordinance, opening and development of this school

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:European countries entered 19th century with technical advantage which progressed in industry with industrial revolution.
📊
Key Findings & Data:With parallel to these developments the Ottoman Empire also founded new institutions which serve education in technical areas.
💡
Conclusion & Impact:In the study, the attention will be paid to the ordinance, opening and development of this school
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

European countries entered 19th century with technical advantage which progressed in industry with industrial revolution. With parallel to these developments the Ottoman Empire also founded new institutions which serve education in technical areas. These institutions, their first examples in military areas, revealed a new science and educational perspective in Ottoman Country. With Tanzimat, it was institutionalized and technical vocational schools were founded in technical areas. These schools which showed diversity due to increasing demands in Abdulhamid II and Meşrutiyet II periods and played important roles in shaping high educations in republican period. In this study, conductor schools which trained technical personnel to help engineers with increasing need to staff will be examined. In the study, the attention will be paid to the ordinance, opening and development of this school

Özet

Sanayi inkılâbıyla birlikte sanayi ve endüstride bir hayli mesafe kat eden Avrupa devletleri XIX. yüzyıla teknik üstünlüğü elinde bulundurarak girmiştir. Osmanlı Devleti de Avrupa'daki gelişmelere paralel olarak teknik alanda eğitim veren yeni müesseseler açmaya başlamıştır. İlk örnekleri askeri teknik eğitim alanında görülen bu müesseseler Osmanlı ülkesinde yeni bir bilim ve eğitim anlayışını ortaya çıkarmıştır. Tanzimat'la birlikte teknik alanda yenileşmek için kurumsallaşmaya gidilmiş ve teknik meslek okulları açılmaya başlanmıştır. II. Abdülhamid ve II. Meşrutiyet dönemlerinde artan ihtiyaç nedeniyle daha da çeşitlilik arz eden bu okullar, cumhuriyet döneminde ise yükseköğretimin şekillenmesinde önemli roller üstlenmişlerdir. Bu çalışmada ülkede ara elamana duyulan ihtiyaca binaen mühendislere yardımcı olacak teknikerler yetiştirmek amacıyla açılan teknik eğitim kurumlarından biri olan Kondüktör Mektebi incelenecektir. Çalışmada mektebin talimatnamesi, açılışı ve gelişimi üzerinde durulacaktır

🔖

Cite This Article

SAYLAN, K. (2022). VOCATIONAL AND TECHNICAL EDUCATION INSTITUTIONS IN OSMANLI: CONDUCTOR SCHOOL. Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 18, 150–165. https://ajindex.com/articles/527920

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. A. MKT. MHM, (Sadaret Mektubî Mühimme Kalemi Evrakı) No: 402/15. BEO, (Bab-ı Âli Evrak Odası Evrakı) No: 3979/298370; No: 3963/287151; No: 3925/294364. DH. SYS, (Dâhiliye Nezareti Siyasî Kısım Evrakı) No: 112-15/20-1. DH. UMUM, (Dâhiliye Nezareti Umûr-ı Mahalliye-i Vilâyât Müdüriyeti Evrakı) No: 71/65. MF. MKT, (Maarif Nezareti Evrakı) No: 1199/59. ŞD. HU, (Şura-yı Devlet Evrakı) No: 512/27. ŞD. MV, (Şura-yı Devlet Evrakı) No: 217/22. Salnâme-i Devlet-i Aliyye-i Osmaniyye, sene 1327/1911, Defa 66. Salnâme-i Devlet-i Aliyye-i Osmaniyye, sene 1328/1912, Defa 67. Salnâme-i Devlet-i Aliyye-i Osmaniyye, sene 1333/1334/1918, Defa 68. Talimatnameler Ak, Musa (2006), II. Meşrutiyet Dönemi’nde Mesleki ve Teknik Eğitim Okulları (1908-1918), Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Denizli. Akyüz, Yahya (2001), Başlangıçtan 2001’e Türk Eğitim Tarihi, Alfa Yayınları,
  2. İstanbul.
  3. Başar, Erdoğan (2004), Milli Eğitim Bakanlarının Eğitim Faaliyetleri (1920–1960),
  4. Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları,
  5. İstanbul.
  6. Beydilli, Kemal (2006), “Mühendishâne-i Bahrî-i Hümâyun”, Diyanet İslam Ansiklopedisi, Cilt: 31, İstanbul, ss. 514-516.
  7. Beydilli, Kemal (2006), “Mühendishâne-i Berrî-i Hümâyun”, Diyanet İslam Ansiklopedisi, Cilt: 31, İstanbul, ss. 517-518.
  8. Çinar, Ebubekir (2007), XIX. Yüzyılda Osmanlı Devletinde Mesleki ve Teknik Eğitim, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Konya. Devellioğlu, Ferit (2010), Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lûgat, Aydın Kitabevi, Ankara. Düstur (1293), I. Tertip, Cilt: III. Erdoğdu, Teyfur (1997), “Maarif-i Umumiyye Nezareti Teşkilatı-II”, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, Sayı: 52/1-4, ss. 247-285.
  9. Ergin, Osman (1977),
  10. Türkiye Maarif Tarihi, Cilt: III-IV, Eser Matbaası, İstanbul.
  11. Ergün, Mustafa (1996), II. Meşrutiyet Devrinde Eğitim Hareketleri (1908- 1914),
  12. Ocak Yayınları,
  13. Ankara.
  14. Esenkaya, Ahmet (2011), “Çanakkale Muharebelerinde Cephede ve Cephe Dışında Sağlık Hizmetleri”, Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı, Sayı: 10-11, ss. 25-70.
  15. Günay, Ramazan- Halil İbrahim Görür (2013), “Osmanlı Devleti’nde Sağır, Dilsiz ve Â’ma Mektebi”, Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Tarih Bölümü Tarih Araştırmaları Dergisi, Cilt: 32, Sayı: 53, ss. 55-76.
  16. İhsanoğlu, Ekmeleddin (1993), “Dârülfünûn Tarihçesine Giriş (II), Üçüncü Teşebbüs: Dârülfünûn-ı Sultanî”, Belleten, Cilt: LVII, Sayı: 218, ss. 201-239.
  17. İhsanoğlu, Ekmeleddin (1999), “Osmanlı Eğitim ve