SavedAdd your journal

Journals / Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi / 2018 / Cilt: 7 - Sayı: 1

Aile Sağlığı Merkezine Başvuran Gebelere Verilen Eğitim ve Danışmanlık Hizmetinin Konstipasyonun Giderilmesinde Etkinliği

Kemal Macit HİSAR
Suna ÇAĞLAR
Pages
156–163
Publication Date
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Gebelerin fiziksel aktivite düzeyini incelediğimizde eğitim ve danışmanlık hizmeti öncesi ve sonrası anlamlı değişiklik bulunmadı.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:ÖZET Bu çalışma, gebelerde konstipasyon önleme eğitim programının etkinliğini değerlendirmek amacıyla yapılan bir müdahale araştırmasıdır.
📊
Key Findings & Data:Konstipasyon sorunu olan 35 gebe araştırmaya dahil edilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Gebelerin fiziksel aktivite düzeyini incelediğimizde eğitim ve danışmanlık hizmeti öncesi ve sonrası anlamlı değişiklik bulunmadı.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Konstipasyon · Gebelerde konstipasyon · Gebelikte sorunlar

Özet

ÖZET Bu çalışma, gebelerde konstipasyon önleme eğitim programının etkinliğini değerlendirmek amacıyla yapılan bir müdahale araştırmasıdır. Konstipasyon sorunu olan 35 gebe araştırmaya dahil edilmiştir. Veri toplama formları; Kişisel Bilgi Formu, Konstipasyon Ciddiyet Ölçeği (KCÖ), Görsel Kıyaslama Ölçeği (GKÖ), Bristol Dışkı Tablosu (BDT), Konstipasyon Yaşam Kalitesi Ölçeği (KYKÖ), Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi-Kısa Form (UAFAA-KF) anketleridir. Her bir gebe için 7 ziyaret yapıldı ve 6 ay takip edildi. Katılımcılar, diyet tüketimine ilişkin tavsiyeleri içeren bireysel eğitim programı aldılar. Çalışmada eğitim sonrası gebelerin beslenme alışkanlıklarında değişiklikler saptandı. Gebelerde eğitim öncesi Bristol tablosundaki tip 1, tip 2, tip 3. formu daha fazla görüldüğü halde eğitim sonrası bu oran azaldı. Eğitim öncesi tip 4, 5 formu daha az görüldüğü halde eğitim sonrası bu oran yükseldi. Eğitim öncesi gebelerin tamamında konstipasyon mevcut iken eğitim sonrası bu oran %28,60 oldu. Bu çalışmada eğitim ve danışmanlık hizmetinden sonra GKÖ, KCÖ, KYKÖ ve alt grupların puanında eğitim öncesine göre belirgin azalma saptandı, KYKÖ ‘‘Memnuniyet’’ alt grubunun puanında belirgin artış gözlendi. Gebelerin fiziksel aktivite düzeyini incelediğimizde eğitim ve danışmanlık hizmeti öncesi ve sonrası anlamlı değişiklik bulunmadı.

🔖

Cite This Article

HİSAR, K. M., ÇAĞLAR, S. (2022). Aile Sağlığı Merkezine Başvuran Gebelere Verilen Eğitim ve Danışmanlık Hizmetinin Konstipasyonun Giderilmesinde Etkinliği. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 1, 156–163. https://ajindex.com/articles/527473

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Papatheodoridis GV, Vlachogiannakos J, Karaitianos I, Karamanolis DG. (2010). A Greek Survey Of Community Prevalence And Characteristics Of Constipation. European Journal of Gastroenterology & Hepatology 22; 354–360
  2. Türkay C, Aydoğan T, Özden A. (2005). Konstipasyon Tanım ve Epidemiyolojisi. Güncel Gastroenteroloji 9(1); 48-52.3. Sanchez MI, Bercik P. (2011). Epidemiology And Burden Of Chronic Constipation. Can J Gastroenterol 25 (Suppl. B);11Be5B.4. Milla PJ. (2007). The pathophysiology of constipation. Ann Nestle 65;55-61 5. RibasY, SaldanaE, Martí-RaguéJ, Clavé P. (2011). Prevalence and pathophysiology of functional constipation among women In Catalonia, Spain. Diseases of the Colon and Rectum 54;1560–1569
  3. Suares NC, Ford AC. (2011). Prevalence of, And Risk Factors For, Chronic İdiopathic Constipation İn The Community: Systematic Review And Meta-Analysis. American Journal of Gastroenterology 106; 1582–1591 7. Uysal N, Khorshid L, Eşer İ. (2010). Sağlıklı genç bireylerde konstipasyon sorununun belirlenmesi. TAF Prev. Med Bull 9(2); 127-32
  4. Arslan H, Hisar KM. (2016). Kız Öğrenci Yurdunda Kalan Üniversite Öğrencilerinin Konstipasyon Durumlarının Belirlenmesi. TAF Preventive Medicine Bulletin15(4); 330-335
  5. Ayaz S, Hisar F. (2014). The Efficacy Of Education Programme For Preventing Constipation In Women. International Journal of Nursing Practice 20; 275–282
  6. Xiao ZL, Pricolo V, Biancani P, Behar J. (2005). Role of Progesterone Signaling In The Regulation Of G-Protein Levels İn Female Chronic Constipation. Gastroenterology 128 (3); 667-675
  7. Carpenito LJ. (2011). Hemşirelik Tanıları El Kitabı. İstanbul, Nobel Kitabevi p. 317-318
  8. Korkmaz M, Yüksel F, Ünalacak M ve Ünlüoğlu İ. (2011). Konstipasyon Yakınması Olan Hastanın Birinci Basamakta Yönetimi. Konuralp Tıp Dergisi 3(3); 35-41
  9. Bengi G, Yalçın M, Akpınar H. (2014). Kronik konstipasyona güncel yaklaşım. Güncel Gastroenteroloji 18/2; 181-197
  10. Aygün C, Aygün B.K. (2010). Gebelik ve Konstipasyon. İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi 17 (1); 71-75
  11. Oh J, Kim Y, Park S. and Kim J. (2013). Estrogen Rather Than Progesterone Cause Constipation İn Both Female And Male Mice. Korean J Physiol Pharmacol 17; 423-426
  12. Shi W, Xu X, Zhang Y, Guo S, Wang J, Wang J. (2015). Epidemiology and risk factors of functional constipation in pregnant women. Plos One 1-10
  13. Derbyshire E, Davies J, Costarelli V. (2006), Physical İnactivity And The Prevalence Of Constipation Throughou