SavedAdd your journal

Journals / Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi / 2021 / Cilt: 10 - Sayı: 1

Investigation of The Correlation Betwen Crime and Sociodemographic Characteristics of Juvenile Delinquency

Suça Sürüklenen Çocukların Sosyodemografik Özellikleri ile Suç İlişkisinin İncelenmesi

Derya KAYMA
Rıza GÖKLER
Pages
1–10
Publication Date
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

According to the results of the analysis; there is a statistically significant relationship between socio-demographic characteristics as age, education level, parental education level, residetial area and crime behavior.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In this study, the relationship between socio-demographic characteristics of children dragged into crime and criminal behavior was investigated.
📊
Key Findings & Data:The research was designed in a relational screening model, and the study group was formed by purposeful sampling. 213 adolescents who were in the judicial authorities for dragged into crime in the judicial year of 2017, who were volunteer and whose parents were given consent participated were taken in the study.
💡
Conclusion & Impact:According to the results of the analysis; there is a statistically significant relationship between socio-demographic characteristics as age, education level, parental education level, residetial area and crime behavior.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:2017 Verileri
⚙️Variables:Çocuk Suçluluğu · Suç Davranışı · Sosyodemografik Özellikler

Abstract

In this study, the relationship between socio-demographic characteristics of children dragged into crime and criminal behavior was investigated. The research was designed in a relational screening model, and the study group was formed by purposeful sampling. 213 adolescents who were in the judicial authorities for dragged into crime in the judicial year of 2017, who were volunteer and whose parents were given consent participated were taken in the study. According to the results of the analysis; there is a statistically significant relationship between socio-demographic characteristics as age, education level, parental education level, residetial area and crime behavior. Crime behavior does not differ according to gender and living with parents. According to this; As age increases, educational status and parental education decreases, criminal behavior increases. Also, the criminal behavior of the participants living in Altındağ district of Ankara Province is higher.

Özet

Bu çalışmada suça sürüklenen çocukların sosyodemografik özelliklerinin suç davranışı ile ilişkisi incelenmiştir. Araştırma ilişkisel tarama modelinde tasarlanmış olup, çalışma grubu amaçsal örnekleme ile oluşturulmuştur. Çalışmaya 2017 adli yargı yılında suç nedeniyle adli mercilerde bulunan, gönüllü, veli izni alınmış 213 ergen katılmıştır. Analiz sonuçlarına göre; sosyodemografik özelliklerden yaş, eğitim durumu, ebeveyn eğitim durumu ve yaşanılan yerleşim yeri ile suç davranışı arasında istatistiki açıdan anlamlı bir ilişki bulunmaktadır. Cinsiyete ve ebeveynle birlikte yaşama durumuna göre suç davranışı farklılık göstermemektedir. Buna göre; yaş arttıkça, eğitim durumu ve ebeveyn eğitim durumu düştükçe suç davranışı artmaktadır. Ayrıca Ankara İli'nin Altındağ ilçesinde yaşayan katılımcıların suç davranışları daha yüksektir.

🔖

Cite This Article

KAYMA, D., GÖKLER, R. (2022). Investigation of The Correlation Betwen Crime and Sociodemographic Characteristics of Juvenile Delinquency. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 1, 1–10. https://ajindex.com/articles/527266

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Hirschi, T. and Gottfredson, M. (1983). "Age and The Explanation of Crime". The American Journal Sociology, 89 (3), 552-584.
  2. Yavuzer, H. (2011). Çocuk ve Suç. İstanbul:
  3. Remzi Kitabevi.
  4. İçli, T.G. (2007). Kriminoloji. Ankara:
  5. Seçkin Yayınları.
  6. Akyüz, E. (2000). Ulusal ve Uluslararası Hukukta Çocuğun Haklarının ve Güvenliğinin Korunması. Ankara:
  7. Milli Eğitim Basımevi. Hablemitoğlu, Ş. (2011). "Aile İçi Şiddeti Önlemek Çocuk Suçluluğunu ve Mağduriyeti Azaltır Mı?". Hançerli S, Sevinç B, Gürer C, Öner M.C. (Ed.). Suça Sürüklenen ve Mağdur Çocuklar (93-102). Ankara:
  8. Sabev Yayınları.
  9. Balkaya, A. ve Ceyhan, E. (2007). "Lise Öğrencilerinin Suç Davranışı Düzeylerinin Bazı Kişisel ve Ailesel Nitelikler Bakımından İncelenmesi". Aile ve Toplum Dergisi, 3 (11), 13-27.
  10. Baskin, A.R, Sommers, D.R, Newman, I.B. and Newman, J.P. (2013). "The Intersectionality of Sex, Race and Psychopathology In Predicting Violent Crimes". Criminal Justice and Behavior, 40, 1068-1091.
  11. Sweeten, G, Piquero, A.R. and Steinberg, L. (2013). "Age and The Explanation of Crime". Journal Youth Adolescence, 10. doi: 10.1007/s10964-013-9926-4.
  12. Kaner, S. (2001). "Anababa Denetimleriyle Ergenlerin Suç Kabul Edilen Davranışları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi". İçinde: 1.Ulusal Çocuk ve Suç: Nedenler ve Önleme Çalışmaları Sempozyum Bildiri Kitabı (229-254). Ankara: Yeniden Özgürlük Vakfı Yayını. Şahinli, K. (2012). Çocuk Suçluluğuna Sebep Olan Ailesel Faktörler: Ankara Kapalı Çocuk Ve Gençlik Ceza İnfaz Kurumu’nda Bulunan Tutuklu ve Hükümlü Çocuklar Üzerine Bir Çalışma. Güvenlik Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
  13. Tunceroğlu, Z. (2015). Suça Sürüklenen Çocuklarda Mükerrerliğin İrdelenmesi. Adli Tıp Enstitüsü, Doktora Tezi, İstanbul.
  14. Delikara, İ. (2001). Ergenlerin Akran İlişkileri ile Suç Kabul Edilen Davranışlar Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. İçinde: 1.Ulusal Çocuk ve Suç: Nedenler ve Önleme Çalışmaları Sempozyum Bildiri Kitibı (147-160). Ankara: Yeniden Özgürlük Vakfı Yayını. Kara, İ, Demircan, E, Hançerli, S, Sevinç, B, Cüneyt, G, Kaya, A. ve Öner, M.C. (2011). "Suça Sürüklenen Çocuklar İçin Yeni Yaklaşımlar: Diyarbakır Örneği". Hançerli, S, Sevinç, B, Gürer, C, Öner, M.C. (Ed.). Suça Sürüklenen ve Mağdur Çocuklar (353-365). İstanbul:
  15. Sabev Yayını. Dinç, A. (2013). Çocuk Suçluluğunda Ailenin Rolü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Kırıkkale. McKoy, D.H. and Cui, M. (2013). "Parental Control, Adolescent Delinquency and Young Adult Criminal Behavior", J Child Fam Study,22, 8