AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe results indicated that there was no statistically significant difference after 6.h and 12.h but significant increase in 24.h for caspase 3.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The current study was undertaken to evaluate paraquat induced oxidative stress on caspase dependent apoptosis, cytochrom C levels and DNA laddering pattern in hepatocellular carcinoma cell line. 3-[4,5-dimethylthiazol-2-yl]-2,5-diphenyltetrazolium bromide (MTT) cell viability and proliferation assay were performed different paraquat concentrations and time periods. 24h 10mM paraquat treatment was settled as IC50 for HepG2 cell line. Malondialdehyde, a marker of lipid peroxidation was estimated with TBA method. Caspase 3-9 were analyzed at 6., 12. and 24.h as apoptosis indicator with colorimetric assay. Cytochrom C levels were also estimated within the same time periods. DNA laddering assay performed to evaluate DNA fragmentation during apoptosis. The results indicated that there was no statistically significant difference after 6.h and 12.h but significant increase in 24.h for caspase 3. On the other hand statistically significant increase has been found after 12. and 24.h for caspase 9 compared to the control group. In all groups and time periods cytocrom C leves has been found at the same level. DNA fragmentation pattern has not been found in control and experiment groups. Paraquat induced oxidative stress were caused caspase activation. These observations suggested that oxidative stress caused by paraquat may be used as an in vitro model for caspase depended apoptosis pathways in HepG2 cell line.
Özet
Bu çalışmada, paraquat ile oluşturulmuş oksidatif stresin HepG2 hücre hattında kaspaz bağımlı apoptozis üzerine etkilerini incelemek, sitokrom C düzeylerindeki değişimi ve DNA kırıklarının oluşumunu ortaya koymaktır. 3-[4,5-dimethylthiazol-2-yl]-2,5-diphenyltetrazolium bromide (MTT) hücre canlılık testi, farklı paraquat yoğunluklarında ve zaman periodlarında uygulandı. HepG2 hücreleri için 24 saat inkubasyon süresinde Paraquatın IC50 10mM olarak belirlendi. Lipid peroksidasyonunun belirteci olarak malondialdehit düzeyleri analiz edildi. Kaspaz 3 ve kaspaz 9 düzeyleri, paraquat inkubasyonunun 6., 12. ve 24. saatlerinde kolorimetrik olarak tesbit edildi. Aynı zaman aralıklarında sitokrom C düzeyleri enzimimmunoassay ile belirlendi. DNA laddering testi, DNA fragmentasyonunu gösterebilmek amacıyla gerçekleştirildi. İnkubasyonun 6. ve 12. saatlerinde kaspaz 3 değerleri kontrol ve deneme grupları arasında istatistiksel olarak fark önemli bulunmazken, 24. saatte fark önemli bulundu. Diğer taraftan kaspaz 9 düzeyinde inkubasyonun 12. ve 24. saatlerinde kontrol ve deneme grupları arasında istatistik olarak önemli fark bulundu. Bütün gruplarda ve inkubasyon sürelerinde sitokrom C düzeyleri arasında fark bulunamadı. Ayrıca DNA fragmantasyon analizi sonucunda, kontrol ve deneme gruplarında DNA kırıkları belirlenemedi. HepG2 hücre hattında paraquat ile oluşturulan oksidatif stres kaspaz aktivasyonuna neden olmaktadır. Paraquat ile oluşturulan oksidatif stresin HepG2 hücrelerinde kaspaz bağımlı apoptosis için in vitro model olarak kullanılabileceğini göstermektedir.