Journals / Fırat Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi / 2007 / Cilt: 21 - Sayı: 1

Klinisyen veteriner hekimlerin yaşam doyumları üzerine bir çalışma

A study on life satisfaction of Turkish veterinary practitioners

Pages
5–10
Publication Date
2022-10-17
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

It was found that about 5 per cent and 77 per cent of these veterinarians have income under hunger and poverty levels, respectively.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study evaluates factors that affect life satisfaction levels of veterinary practitioners.The survey conducted on 129 veterinarians working in 14 provinces in Central and Eastern Anatolia regions of Turkey.It was determined that these veterinarians are unsatisfied with their life.
📊
Key Findings & Data:It was found that about 5 per cent and 77 per cent of these veterinarians have income under hunger and poverty levels, respectively.
💡
Conclusion & Impact:In addition, it can be said that such problems have a tendency to become global as well.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

This study evaluates factors that affect life satisfaction levels of veterinary practitioners.The survey conducted on 129 veterinarians working in 14 provinces in Central and Eastern Anatolia regions of Turkey.It was determined that these veterinarians are unsatisfied with their life. It was found that about 5 per cent and 77 per cent of these veterinarians have income under hunger and poverty levels, respectively. The main reason for a low satisfaction level was because of choosing the veterinary schools under family influences unconsciously without having enough information on what they are getting into.As a result, opening of veterinary schools without planning resulting in high number of veterinary graduates cause significant difficulties for veterinary practitioners in Turkey. Such problems become more severe in countries like Turkey that do not have a powerful economy. In addition, it can be said that such problems have a tendency to become global as well.

Özet

Çalışmada, klinisyen veteriner hekimlerin yaşam doyum düzeyleri ve bunu etkileyen faktörler araştırıldı.Bu amaçla, Türkiye'nin Orta ve Doğu Anadolu bölgelerinde bulunan 14 ilde klinisyenlik yapan 129 veteriner hekim üzerinde anket uygulandı.Klinisyenlerin yaşam doyumu konusunda bir tatminsizlikleri olduğu saptandı. Katılımcıların yaklaşık yüzde 5'inin açlık sınırının, yüzde 77'sinin ise yoksulluk sınırının altında gelire sahip oldukları bulundu. Aile yönlendirmesiyle ve bilinçsizce veteriner fakültesini seçimin yaşam doyumu konusunda tatminsizliğe yol açtığı saptandı.Sonuç olarak, Türkiye'deki klinisyen veteriner hekimliğinde önemli bir darboğaza girildiği; yaşanan darboğazın öncelikle, planlama olmaksızın açılan fakültelerin ve mezun sayılarındaki artışın yarattığı enflasyondan kaynaklandığı ve bu türden sorunların, özellikle Türkiye gibi ekonomisi çok güçlü olmayan ülkelerde daha ciddi sonuçlar doğurduğu söylenebilir. Bunlara ek olarak, yaşanan sorunların global bir boyut kazanma potansiyelinin olduğu da ileri sürülebilir.

🔖

Cite This Article

YAŞAR, A., ÖZEN, A., YÜKSEL, E., ÖZEN, R., YERLİKAYA, H., ATIL, E. (2022). Klinisyen veteriner hekimlerin yaşam doyumları üzerine bir çalışma. Fırat Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, Cilt: 21 - Sayı: 1, 5–10. https://ajindex.com/articles/514157

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (19)

  1. Swope RE. Opportunities in Veterinary Medicine Careers. Lincolnwood, IL, USA: NTC/Contemporary Publishing Company, 2001
  2. Özen A, Ateş BK. Sosyo-kültürel değişkenler ışığında veteriner hekimliğin profili: I. Sınıf bilinci ve iş doyumu. Veteriner Bilimleri Dergisi 2003; 19: 39-48
  3. Dinçer F. Türkiye'de bilimsel veteriner hekimliğin başlaması, evreleri ve ilim tarihimizdeki yeri. Ankara Üniversitesi Elazığ Veteriner Fak Dergisi 1975; 2: 81-91
  4. Anonim. II. Türk Veteriner Hekimliği Kurultayı Sonuç Raporu. Ankara: Medisan Yayınevi Ltd. Şti., 2002
  5. Krejcie RV, Morgan DW. Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement 1970; 30: 607-610
  6. Bilgin N. Sosyal Psikolojide Yöntem ve Pratik Çalışmalar. Ankara: Sistem Yayıncılık, 1995
  7. Tavşancıl E. Tutumların Ölçülmesi ve SPSS ile Veri Analizi. Ankara: Nobel Yayınları, 2002
  8. Akgül A. Tıbbi Araştırmalarda İstatistiksel Analiz Teknikleri. Ankara: YÖK Matbaası, 1997
  9. Snedecor GW, Cocharn WG. Statistical Method. 7th Edition, Iowa: Iowa State University Press, 1980
  10. Anonim. “Bireysel mutluluk ve memnuniyet.” http://www. die.gov.tr/yma/yma2004_bolum2.pdf. 11.02.2005 11) Musal B, Elçi OC, Ergin S. Uzman hekimlerde mesleki doyum. Toplum ve Hekim 1995; 10: 2-7
  11. Ünal S, Karlıdağ R, Yoloğlu S. Hekimlerde tükenmişlik ve iş doyumu düzeylerinin yaşam doyumu düzeyleri ile ilişkisi. Klinik Psikiyatri 2001; 4: 113-118
  12. Gherke BC. Professional incomes of private practitioners in 1995, evaluated by ownership status and number of years since graduation. JAVMA 1997; 210: 762-764
  13. Wise JK. 1989 professional incomes of US veterinarins, by hours worked and years since graduation. JAVMA 1991; 198: 1432-1434
  14. Anonim. “Veterinary science”. http://www.btinternet.com /~Jess. Jones/vetsci.html. 04.02.2005
  15. Özden MC. “Bireysel kariyer yönetimi”. http://www. cozden.com. 07.12.2004
  16. Başaran İE. Örgütsel Davranış. Ankara, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları No:108, 1982
  17. Davis K. İşletmede İnsan Davranışı (Örgütsel Davranış). Tosun K et al (Transl). İstanbul: İÜ İşletme Fakültesi Yayınları No: 199, 1988
  18. Vroom HV. The Determination of Job Satisfaction Work and Motivation. New York: John Wiley & Sons, Inc., 1964
  19. Taner B. Büyük Otellerde Yönetim Biçimlerinin Personel Üzerindeki Etkileri ve Yöneticilerin Personele Yaklaşımlarında Bir Sistem Önerisi. Doktora Tezi, Adana: Çukurova Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, 1993. 21)