SavedAdd your journal

Journals / Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2021 / Cilt: 8 - Sayı: 2

A Social İllness And An İllegal Marriage: “Nikâhu’l-Makt”

Sosyal Bir Hastalık Ve Gayrimeşru Bir Evlilik: “Nikâhu’l-Makt”

Mustafa Harun KIYLIK
Pages
354–376
Publication Date
2022-10-13
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In addition, the issue of what kind of punishment will be given to the perpetrator of this marriage has been examined within the framework of existing differences of opinion.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:A healthy society is of great importance for every nation that wants to take firm steps towards the future.
📊
Key Findings & Data:There was no discipline in family life as in many other fields in Arab society during the Age of Ignorance.
💡
Conclusion & Impact:In addition, the issue of what kind of punishment will be given to the perpetrator of this marriage has been examined within the framework of existing differences of opinion.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:İslâm Hukuku · Nikâhu'l-Makt · Nisâ Suresi

Abstract

A healthy society is of great importance for every nation that wants to take firm steps towards the future. Such a society is only possible with a healthy family structure. There was no discipline in family life as in many other fields in Arab society during the Age of Ignorance. The forms of marriage, adultery, and divorce that made people nervous were common. Divine intervention was inevitable in this society that deviated from the right path, as the life that lived away from revelation prompted people to make savings that would cause indignation in social, economic and moral fields. In this direction, after establishing a society with strong beliefs, wrong practices in all areas including family life were eliminated. Since descent and protection of generations are important in Islam, it is not contented with explaining who the people who are forbidden to marry are, but other measures have been taken for the family. In this study, the type of marriage, which found an application area as a social disease in the period of “câhiliye” and which was mentioned in the literature as “nikâhu’l-maqt” (hate marriage) was discussed. In addition, the issue of what kind of punishment will be given to the perpetrator of this marriage has been examined within the framework of existing differences of opinion.

Özet

Sağlıklı bir toplum, geleceğe emin adımlarla ilerlemek isteyen her millet için büyük önemi haizdir. Bu da ancak sağlıklı bir aile yapısı ile mümkündür. Câhiliye dönemi Arap toplumunda birçok alanda olduğu gibi aile hayatında da bir disiplin yoktu. Duyulduğu zaman insanların tüylerini ürpertecek türden evlilik, birliktelik ve boşama şekilleri yerleşik bir hal almıştı. Vahiyden uzak yaşanan hayat, insanları sosyal, ekonomik ve ahlaki alanlarda infiale sebebiyet verecek tasarruflarda bulunmaya sevk ettiği için, doğru yoldan sapan bu topluma ilahi müdahale kaçınılmaz olmuş ve aile hayatı dâhil tüm alanlardaki yanlış uygulamalar kaldırılmıştır. İslâm’da soy bağı ve nesillerin korunması büyük ehemmiyet arz ettiği için sadece evlenilmesi haram olan kişilerin kimler olduğunun beyan edilmesi ile yetinilmemiş, aileye yönelik başka tedbirler de alınmıştır. Bu çalışmada, câhiliye döneminde sosyal bir hastalık olarak uygulama alanı bulan ve literatüre “nikâhu’l-makt” (nefret evliliği) şeklinde geçen evlilik türü, yasaklandığı ayet çerçevesinde ele alınmış, söz konusu nikâhın failine ne tür bir ceza verileceği hususu mevcut görüş ayrılıkları çerçevesinde incelenmiştir.

🔖

Cite This Article

KIYLIK, M. H. (2022). A Social İllness And An İllegal Marriage: “Nikâhu’l-Makt”. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 2, 354–376. https://ajindex.com/articles/505742

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (4)

  1. Adevî, Ebü’l-Hasen Ali b. Ahmed. Hâşiyetü’l-‘Adevî ala şerhi Kifâyeti't-Tâlib er-Rabbânî. 2 Cilt. Beyrut: Dârü’l-Fikr, 1994. Alûsî, Şihâbuddîn. Rûhu’l-meânî. thk. A. Abdülbârî Atiyye, 16 Cilt. Beyrut: Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1415. Atar, Fahrettin. “Nikâh”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 33/112-117. İstanbul: TDV Yayınları, 2007.
  2. Aydın, M. Âkif. “Aile”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 2/196-200. İstanbul: TDV Yayınları, 1989. Aynî, Ebû Muhammed Bedrüddîn. ‘Umdetü’l-kâri’ fî Şerhi Sahîhi’l-Buhârî. 25 Cilt. Beyrut: Dâru İhyâi’t-Turâsi’l-Arabî, ts. Azîmâbâdî, Ebü’t-Tayyib. Avnu’l-ma‘bûd. 14 Cilt. Beyrut: Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1415. Begavî, Muhammed el-Ferrâ’. et-Tehzîb fî fıkhi’l-İmâm eş-Şâfiî, thk. Âdil Ahmed Abdulmevcûd-Alî Muhammed Muavvez, 8 Cilt. Beyrut: Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1997. Beydâvî, Nâsiruddîn. Envâru’t-tenzîl. thk. M. Abdurrahman el-Mar‘aşlî, Beyrut: y.y., 1418. Beyhakî, Ahmed b. el-Hüseyn. Ma‘rifetü’s-sünen ve’l-Âsâr. thk. A. Emin Kal‘acî, 15 Cilt. Beyrut: Dâru Kuteybe, 1991. Buhârî, Muhammed b. İsmail. Sahîh. İstanbul: Çağrı Yayınları, 1992. Buhûtî, Mansûr b. Yûnus. Keşşâfü’l-kınâ‘ an metni’l-İknâ‘, 6 Cilt. b.y.: Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, ts. Buhûtî, Mansur b. Yûnus. er-Ravdu’l-Murbi‘ Şerhu Zâdi’l-Müstakni‘, b.y.: Dârü’l-Müeyyid, ts. Cessâs, Ahmed b. Ali. Ahkâmu’l-Kur’ân. thk. M. Sadık el-Kamhâvî, Beyrut: Dâru İhyâi’t-Turâsi’l-Arabî, 1405. Cevâd Ali. el-Mufassal fî târîhi’l-‘Arab kable’l-İslâm. 20 Cilt. b.y.: Dâru’s-Sâkî, 4. Basım, 2001. Cezîrî, Abdurrahman. el-Fıkh ‘ale’l-mezâhibi’l-erbaa. 5 Cilt. Beyrut: Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, 2003.
  3. Çağatay, Neşet. İslâm’dan Önce Arap Tarihi ve Câhiliye Çağı. Ankara: AÜİF. Yayınları, 1957.
  4. Demircan, Adnan. “Câhiliye İle İslâm Nikâh Uygulamaları Arasında Benzerlikler ve Farklılıklar Farklı Bir Yaklaşım-”. Dinlerde Nikâh. İstanbul: İSAV, 2012. Desûkî, Muhammed b. Ahmed. Hâşiyetu’d-Desûkî ale’ş-Şerhi’l-Kebîr. 4 Cilt. b.y.: Dârü’l-Fikr, ts. Ebû Ca‘fer, Muhammed b. Habîb. el-Muhabber. Beyrut: Dârü’l-Âfâki’l-Cedîde, ts. ed-Demîrî, Ebü’l-Bekâ Kemâlüddin. en-Necmu’l-vehhâc fî şerhi’l-Minhâc. 10 Cilt. b.y.: Dârü’l-Minhâc, 2004. el-Alûsî, Mahmûd Şükrî. Bulûğu’l-ereb fî Ma‘rifeti ahvâli’l-Arab. 4 Cilt. b.y.: y.y., 2. Basım, ts. el-Endülûsî, Ebû Hayyân. el-Bahru’l-muhît fi’t-tefsîr. thk. S. Muhammed Cemîl, 10 Cilt. Beyrut: Dârü’l-Fikr, 1420. el-Ensarî, Zekeriyya b. Mesud. el-Lübâb. thk. Abdulaziz el-Murâd, 2 Cilt. Beyrut: Dârü’ş-Şâmiyye, 3. Basım, 1994. el-Ezdî, Ebû Bekr. Cemheretu’l-luğa.