Journals / Erdem / 2011 / Cilt: 0 - Sayı: 59

General Directorate of Pious Foundations and Conservation of Vakıf Cultural Heritage

Vakıflar Genel Müdürlüğü ve Vakıf Kültür Varlıklarının Korunması

Journal
Erdem
Pages
1–35
Publication Date
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

With this aim, the paper focuses on the institution’s legal and financial attitudes and administrative structure towards the conservation and conservation policies that it has executed since the Republican period.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Vakıfs, founded by individuals for religious and charity purposes, were the main institution in the construction and conservation of the built environment in the Ottoman period till 19th century.
📊
Key Findings & Data:In the Republican period, the General Directorate of Pious Foundations took this centralized institutional structure as it was and since then it has been the heir of the vakıf institution and vakıf cultural heritage in Turkey.
💡
Conclusion & Impact:With this aim, the paper focuses on the institution’s legal and financial attitudes and administrative structure towards the conservation and conservation policies that it has executed since the Republican period.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Vakıflar Genel Müdürlüğü · vakıf kurumu · vakıf kültür varlığı

Abstract

Vakıfs, founded by individuals for religious and charity purposes, were the main institution in the construction and conservation of the built environment in the Ottoman period till 19th century. With the westernization movements in the Tanzimat era, vakıfs were gathered under a central institution called Evkaf Nezareti. In the Republican period, the General Directorate of Pious Foundations took this centralized institutional structure as it was and since then it has been the heir of the vakıf institution and vakıf cultural heritage in Turkey. This paper aims to determine the conservation policies of the General Directorate of Pious Foundations towards the conservation of vakıf cultural properties. With this aim, the paper focuses on the institution’s legal and financial attitudes and administrative structure towards the conservation and conservation policies that it has executed since the Republican period.

Özet

Dini ve hayırservelik gayeleriyle kişiler tarafından oluşturulan vakıflar, Osmanlı döneminde 19. yüzyıla kadar yapılı çevrenin oluşumunda ve korunmasında asıl kurum olarak çalışmıştır. Tanzimat dönemindeki Batılılaşma hareketleri ile vakıflar, Evkaf Nezareti adı altında merkezi bir kurum haline getirilmiştir. Cumhuriyet döneminde ise Vakıflar Genel Müdürlüğü, bu merkezi kurumsal yapıyı aynen devralmış ve o günden bu yana Türkiye’de vakıf kurumu ve vakıf kültür mirasının varisi olmuştur. Bu çalışma, Vakıflar Genel Müdürlüğü’nün vakıf kültür varlıklarının korunmasına yönelik politikasını belirlemeyi amaçlar. Bu doğrultuda, kurumun korumaya yönelik yasal ve finansal tavrı ile idari yapılanması ve de Cumhuriyet döneminden bu yana gerçekleştirmiş olduğu koruma politikalarına odaklanılır.

🔖

Cite This Article

AKAR, T. (2022). General Directorate of Pious Foundations and Conservation of Vakıf Cultural Heritage. Erdem, Cilt: 0 - Sayı: 59, 1–35. https://ajindex.com/articles/504323

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Diğer Kanunlar Akaryakıt Tüketim Vergisi Kanunu, no:3074, Resmi Gazete: 20.11.1984. Aslında Vakıf Olan Tarihi ve Mimari Kıymeti Haiz Eski Eserlerin Vakıflar Umum Müdürlüğü’ne Devrine Dair Kanun, no: 7044, Resmi Gazete: 19.09.1957. Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun, no:5035, Resmi Gazete: 02.01.2004. Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu, no:2863, Resmi Gazete:23.07.1983. Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu ve Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun, no: 5226, Resmi Gazete: 27.07.2004. Vakıflar Kanunu, no: 2762, Resmi Gazete: 13.06.1935. Vakıflar Kanunu, no: 5737 Resmi Gazete: 20.02.2008. Vakıf Malların Taksitle Satılması ve Kiraya Verilmesi ve Satış Paralarının Kullanılması ve Emaneten İdare edilen Mülhak Vakıflardan İdare ve Tahsil Masrafı Alınması Hakkında Kanun, no: 2950, Resmi Gazete: 27.04.1936.
  2. Vakıflar Tüzüğü, Resmi Gazete: 01.08.1936. Vakıf Hayrat Taşınmazın Tahsisi Hakkında Yönetmelik, Resmi Gazete: 04.06.1998.227 Sayılı Vakıflar Genel Müdürlüğü’nün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname, Resmi Gazete: 18.04.1984. 2. Diğer Kaynaklar Akar, Tuba (2010), “Tanzimat Öncesinde Vakıf Kurumu ve Yapıların Korunması”, Vakıflar Dergisi, S.33, Ankara: VGM Yay., s.89-110.
  3. Akar, Tuba (2009), The Role of Vakıf Institution in the Conservation of Vakıf Based Cultural Heritage, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  4. Çal, Halit (1990), Türkiye’nin Cumhuriyet Dönemi Eski Eser Politikası, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  5. Çal, Halit (2010), “Türkiye’nin Kültürel Mirası Konusundaki Tutumu”, Türk Yurdu Dergisi, C.30, S.270, http://www.turkyurdu.com.tr//modules.php?name=Dergi&file=a rticle&sid=1835 (19 Ekim 2010).
  6. Işık, Ali (1990), “Vakıflar Genel Müdürlüğü’nün Restorasyon Çalışmaları”, VII. Vakıf Haftası Kitabı, Ankara:VGM Yay., s.223-226.
  7. Işık, Ali (1991), “Vakıfların Restorasyon İlkeleri”, VIII. Vakıf Haftası Kitabı, Ankara:VGM Yay., s.207-208.
  8. İlter, İsmet (1986), “Tartışmalar”, I. Vakıf Şurası, Ankara:VGM Yay., s.92-93.
  9. İlter, İsmet (1990), “Tartışma”, VII. Vakıf Haftası Kitabı, Ankara:VGM Yay., s.227-228.
  10. Madran, Emre (2002), Tanzimat’tan Cumhuriyet’e Kültür Varlıklarının Korunmasına İlişkin Tutumlar ve Düzenlemeler: 1800-1950, Ankara:
  11. ODTÜ Mimarlık Fakültesi Yay. Madran, Emre (2004), Osmanlı İmparatorluğu’nun Klasik Çağlarında Onarım Alanının Örgütlenmesi 16.-18. Yüzyıllar, Ankara: ODTÜ Mimarlık Fakült