Journals / Erciyes İletişim Dergisi / 2017 / Cilt: 5 - Sayı: 2

A RESEARCH OF COFFEEHOUSES AS THE SOCIAL COMMUNICATION INSTITUTIONS: THE EXAMPLE OF GAZİANTEP

TOPLUMSAL İLETİŞİM KURUMU OLARAK KAHVEHANELERE DAİR BİR ARAŞTIRMA: GAZİANTEP ÖRNEĞİ

Pages
210–227
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Accordingly, we conclude that coffeehouses are public communication environments.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:We notice that coffeehouses are important social communication places of Turkish social life from 16th century to nowadays.
📊
Key Findings & Data:People have made important discussions, and brought politic criticism at coffeehouses in the historical process.
💡
Conclusion & Impact:Accordingly, we conclude that coffeehouses are public communication environments.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kahvehane · Sosyal Etkileşim · Kamusallık

Abstract

We notice that coffeehouses are important social communication places of Turkish social life from 16th century to nowadays. People have made important discussions, and brought politic criticism at coffeehouses in the historical process. The study aims to disclose communicative features of coffeehouses which are accepted very important places in terms of socio-cultural structure. According to data of the example of Gaziantep coffeehouses, individuals feel comforted in coffeehouses, and also talk environment of coffeehouses influence the thoughts about social agenda topics. In coffeehouses, politics and agenda become prominent, and the discussion at coffeehouses may have a critical characteristic. Accordingly, we conclude that coffeehouses are public communication environments.

Özet

Kahvehaneler, 16. yüzyıldan günümüze değin, Türk toplum hayatının önemli sosyal iletişim mekânları olarak kabul edilmektedir. Kahvehaneler, tarihsel süreç içerisinde önemli tartışmaların yapıldığı, siyasal eleştirilerin getirildiği mekânlar olarak dikkat çekmektedir. Bu çalışma, sosyo-kültürel açıdan önemli olarak kabul edilen kahvehanelerin iletişim yönünden özelliklerini açığa çıkarmayı amaçlamaktadır. Gaziantep örneğindeki kahvehanelerde yapılan araştırma sonuçlarına göre, bireyler kahvehanede rahatladıklarını hissetmekte; kahvehanelerdeki sohbet ortamı toplumsal gündem konularına yönelik kanaatleri etkilemektedir. Kahvehanelerde siyaset ve gündem öne çıkmakta; kahvehanelerdeki tartışmalar eleştirel bir nitelik taşıyabilmektedir. Buna göre, kahvehanelerin kamusal iletişim mekânları olduğu düşünülebilir.

🔖

Cite This Article

BURHAN, E., USTAKARA, F. (2022). A RESEARCH OF COFFEEHOUSES AS THE SOCIAL COMMUNICATION INSTITUTIONS: THE EXAMPLE OF GAZİANTEP. Erciyes İletişim Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 2, 210–227. https://ajindex.com/articles/502006

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (26)

  1. Abasıyanık, S. F. (2005). Mahalle Kahvesi. İstanbul:
  2. Yapı Kredi Yayınları.
  3. Aydın, C. (2011). Kahvehanelerin Kültürel Yaşamdaki Rolü. K. Kahraman, (Ed.). Tüm Zamanların Hatırına Sarayda Bir Fincan Kahve (s. 81-89). İstanbul: TBMM Milli Saraylar Daire Başkanlığı Yayını. Berkes, N. (2012). Türkiye’de Çağdaşlaşma. İstanbul:
  4. Yapı Kredi Yayınları.
  5. Birsel, S. (2014). Kahvehaneler Kitabı. İstanbul:
  6. Sel Yayıncılık. Çağlayan, S. (2012). Anadolu’nun İlk Kamusal Mekânı: Kahvehane. Muğla Sıtkı Kocaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (29), 95-110.
  7. Demiray, G. (2011). Sufi Meclislerinden Kahvehanelere. K. Kahraman (Ed.). Tüm Zamanların Hatırına Sarayda Bir Fincan Kahve (s. 65-79). İstanbul: TBMM Milli Saraylar Daire Başkanlığı Yayını. Deniş, H. E. (2011). Osmanlı ve Cumhuriyet Döneminde Kahvehaneler: Sosyal ve Siyasal Yaşamın İncelenmesi. Akademik Bakış Dergisi, (27), 1-16.
  8. Ediz, İ. (2008). Osmanlı’dan Cumhuriyet’in İlk Yıllarına Kahvehaneler ve Sosyal Değişim. Sakarya Üniversitesi Fen Edebiyat Dergisi, 10 (8), 179-189.
  9. Göktaş, E. (1999).
  10. Osmanlı Döneminde Kahvehaneler, Kıraathaneler ve Bunların İşlevleri. Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, (11), 67-80.
  11. Habermas, J. (2009). Kamusallığın Yapısal Dönüşümü. (T. Bora ve M. Sancar, Çev.). İstanbul:
  12. İletişim Yayınları.
  13. Hattox, R. S. (1998). Kahve ve Kahvehaneler. (N. Elhüseyni, Çev.). İstanbul:
  14. Tarih Vakfı Yu r t Yayınları.
  15. Heise, U. (2001). Kahve ve Kahvehane. (M. Tüzel, Çev.). Ankara:
  16. Dost Kitabevi.
  17. Kazancı, M. (2006). Osmanlı’da Halkla İlişkiler. Selçuk İletişim, 4 (3), 5-20.
  18. Koçu, R. E. (2003). Tarihimizde Garip Vakalar. İstanbul:
  19. Doğan Kitapçılık. Koz, G. F. (2011). Çekirdekten Fincana: Bir Yudum Kahve Kırk Yıl Hatır. K. Kahraman (Ed.), Tüm Zamanların Hatırına Sarayda Bir Fincan Kahve (s.13-35). İstanbul: TBMM Milli Saraylar Daire Başkanlığı Yayını. Kuş, E. (2009). Nicel-Nitel Araştırma Teknikleri. Ankara:
  20. Anı Yayıncılık. Kuzucu, K. Ve Koz, M. S. (2015). Türk Kahvesi. İstanbul:
  21. Yapı Kredi Yayınları Lewis, B. (1975). İstanbul ve Osmanlı Uygarlığı. (N. Önol, Çev.). İstanbul:
  22. Varlık Yayınevi.
  23. Nazır, B. (2011). Dersaadet’te Ticaret. İstanbul: İstanbul Ticaret Odası Yayınları.
  24. Okumuş, E. (2013). Odunpazarı Evlerinde Ramazan Gecelerinde Boş Zaman Mekânları. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4 (Özel Sayı), 103-140.
  25. Öztürk, S. (2005). Osmanlı İmparatorluğunda Kamusal Alanın Dinamikleri. Gazi Üniversitesi İletişim Fakültesi Yayını, 21, 95-124.
  26. Öztürk, S. (2006). Cumhuriyet Türkiyesind