Journals / Erciyes İletişim Dergisi / 2018 / Cilt: 5 - Sayı: 4

Analysing Theacher’s Eye-Contact Behaviours of Nonverbal Communication Based on Some Variables

Sözsüz İletişim Becerilerinden Öğretmenlerin Öğrencilerle Göz Teması Kurma Davranışlarının Bazı Değişkenler Açısından Değerlendirilmesi

Pages
771–795
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

As a result of this research, it may be advisable for teachers to identify perceptual learning preferences for themselves and for each student, and to try to manage the behavior of eye contact according to these preferences.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The main objective of the present study is to analyze eye contact behaviors of classroom teachers during the class and their opinions about such behaviors of them based on their professional seniority, gender, perceptional learning styles and level of academic achievement of their students.
📊
Key Findings & Data:There is a statistically significant difference in focusing time based on the seniority variable (p=0,039).
💡
Conclusion & Impact:As a result of this research, it may be advisable for teachers to identify perceptual learning preferences for themselves and for each student, and to try to manage the behavior of eye contact according to these preferences.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Sözsüz İletişim · Göz Teması · Göz İzleme Sistemi

Abstract

The main objective of the present study is to analyze eye contact behaviors of classroom teachers during the class and their opinions about such behaviors of them based on their professional seniority, gender, perceptional learning styles and level of academic achievement of their students. There is a statistically significant difference in focusing time based on the seniority variable (p=0,039). However, there is no statistically significant difference in the number of focusing based on the seniority variable. (p=0,336). There is a statistically significant difference in focusing time based on the teachers’ learning styles variable (p=0,004). However, there is no statistically significant difference in the number of focusing based on the teachers’ learning styles (p=0,199). There is a statistically significant difference in focusing time (p=0,031) and number of focusing (p=0,022) the mean score of students shows a significant difference. Finally, according to the findings of the research, it is seen that the majority of the teachers think that the eye-building behaviors performed by the students are the relationship and interaction between the students’ academic achievement levels. As a result of this research, it may be advisable for teachers to identify perceptual learning preferences for themselves and for each student, and to try to manage the behavior of eye contact according to these preferences.

Özet

Araştırmanın temel amacı; sınıf öğretmenlerinin derste öğrencileriyle göz teması kurma davranışlarını ve bu davranışları hakkındaki görüşlerini, meslekî kıdemlerine, cinsiyetlerine, algısal öğrenme stillerine ve öğrencilerinin akademik başarı düzeyleri ile cinsiyetlerine göre incelemektir. Kıdem değişkenine göre odaklanma süresi anlamlı olarak farklılaşmaktadır (p=0,039). Ancak, odaklanma sayısı kıdeme göre anlamlı bir farklılık göstermemektedir (p=0,336). Başka bir anlatımla, sınıf öğretmenlerinin kıdemi, odaklanma süresini anlamlı düzeyde etkileyen bir faktörken, odaklanma sayısını anlamlı düzeyde etkileyen bir faktör olmadığı söylenebilir. Öğretmenlerin öğrenme stilleri değişkenine göre odaklanma süresi anlamlı olarak farklılaşmaktadır (p=0,004). Ancak, odaklanma sayısı öğretmenlerin öğrenme stillerine göre anlamlı bir farklılık göstermemektedir (p=0,199). Öğrenci odaklanma süresi (p=0,031) ve odaklanma sayısı (p=0,022) öğrenci not ortalaması değişkenine göre anlamlı bir farklılık göstermektedir. Son olarak araştırma sonucunda elde edilen bulgulara göre öğretmenlerin büyük çoğunluğunun derste öğrencileriyle gerçekleştirdikleri göz teması kurma davranışları ile öğrencilerin akademik başarı düzeyleri arasında ilişki ve etkileşimi olduğu düşünülmektedir. Bu araştırma sonucunda, öğretmenlerin hem kendileri hem de her bir öğrencinin algısal öğrenme tercihini tespit etmesi ve bu tercihlere göre göz teması kurma davranışını yönetmeye çalışması önerilebilir.

🔖

Cite This Article

DÜZGÜN, S., SELÇUK, Z. (2022). Analysing Theacher’s Eye-Contact Behaviours of Nonverbal Communication Based on Some Variables. Erciyes İletişim Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 4, 771–795. https://ajindex.com/articles/501968

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (18)

  1. Adler, A. (2015). İnsan Tabiatını Tanıma. 12.Baskı, (A. Yörükhan, Çev.). Ankara:
  2. İş Bankası. Akpınar, R. B. (2006). Duygusal yüz ifadelerini anlama becerisini geliştirmeye yönelik örnek bir öğretim programı. Journal of Human Sciences, 1(1). 1-10
  3. Aydın, A. (2013). Sınıf yönetimi. İstanbul:
  4. Pegem Akademi. Bacanlı, H. (2015). Eğitim Psikolojisi. 22.Baskı, İstanbul:
  5. Pegem Akademi. Bahill, A.T ve LaRitz, T. (1984). Why can’t batters keep their eyes on the ball? American Scientist, 72(3), 249-253.
  6. Balakrishnana, B.ve Woodsb, P.C., (2013). A comparative study on real laband simulation lab in communication engineering from students’ perspectives. European Journal of Engineering Education, 38(2), 159–171.
  7. Baltaş, Z. ve Baltaş, A. (2015). Bedenin Dili. (33. Basım), İstanbul:
  8. Remzi. Berglund, E., Eriksson, M. ve Westerlund, M. (2005). Communicative skills in relation to gender, birth order, child care and socio economic status in 18-month-old children.Scandinavian Journal of Psychology, December, 46(6), 485-491.
  9. Bingöl G. ve Demir A. (2011). Amasya sağlık yüksekokulu öğrencilerinin iletişim becerileri. Göztepe Tıp Dergisi 26(4):152-159.
  10. Bozkurt, N., (2003). İlköğretim sınıf öğretmenlerin iletişi becerilerine ilişkin algılarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Bölümü, İzmir.
  11. Cüceloğlu, D. (2015). İnsan ve davranışı. Remzi Kitabevi. Çubukçu Z., ve Dündar, İ. (2003). Okul yöneticilerinin iletişim becerilerine ilişkin öğretmenlerin algı ve beklentileri. Ankara:
  12. Milli Eğitim Yayınları Çuhadar C., Özgür H., Akgün F., Gündüz Ş. (2014). Öğretmen adaylarının iletişim becerileri ve iletişimci biçimleri. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD) 15(1), 295-311.
  13. Deniz, K. (2013).
  14. Eğitimde etkili iletişim. A. Güzel, H. Karatay (Ed.). Türkçe öğretimi el kitabı. (s. 521-570). Ankara:
  15. Pegem Akademi. Deniz, K. (2015a). Türkçe öğretmen adaylarının etkili iletişim dersine yönelik beklentileri. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 3(2), s.63-80.
  16. Deniz, K. (2015b). Türkçe öğretmeni mi iletişim eğitmeni mi? D. Uçgun, A. Balcı (Ed.). Akademik hayatının 25.yılında Türkçe eğitimi alanının ilk profesörü Murat Özbay’a armağan. (s. 449-462). Ankara:
  17. Pegem Akademi. Deryakulu, D. (2006). Bireysel farklılıklar ve eğitime yansımaları. Y. Kuzgun ve D. Deryakulu (Ed.), Eğitimde Bireysel Farklılıklar içinde, Ankara:
  18. Nobel. Dilekmen, M., Başçı, Z., ve Bektaş, F. (2008). Eğitim Fakültesi Öğrenciler