SavedAdd your journal

Journals / Erciyes İletişim Dergisi / 2018 / Cilt: 5 - Sayı: 3

POLITICAL PARTICIPATION IN THE ERA OF NEW MEDIA: SAMPLE OF YOUNG VOTERS LIVING IN ISTANBUL

DÖNÜŞEN MEDYA ÇAĞINDA SİYASAL KATILIM: İSTANBUL’DA YAŞAYAN 18-22 YAŞ SEÇMEN ÖRNEĞİ

Asuman KUTLU
Pages
90–106
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

According to regression analysis results, offline political participation increases online political participation.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study has focused on offline and online political participation behaviour of young people and the relationship between two variables.The research group sampled by proportional stratified technique includes 600 Istanbul residents who are aged between 18-22.
📊
Key Findings & Data:On the other hand, a factor analysis revealed 3 online politicalbehaviours: online political sharing, sharing on social media and online political action/protest.
💡
Conclusion & Impact:According to regression analysis results, offline political participation increases online political participation.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Siyasal katılım · internette siyasal katılım · gençler

Abstract

This study has focused on offline and online political participation behaviour of young people and the relationship between two variables.The research group sampled by proportional stratified technique includes 600 Istanbul residents who are aged between 18-22. In order to resolve and interpret data obtained in face-to-face surveys correlation and regression tests were done. As a result, this research shows that most frequently displayed offline political participation is voting. While information oriented political participation behaviours related to media use follows voting, it is found that young people do not exhibit behaviours requiring a more active participation. On the other hand, a factor analysis revealed 3 online politicalbehaviours: online political sharing, sharing on social media and online political action/protest. Correlation tests conducted showed that online/offline political participation, have an impact on each other. According to regression analysis results, offline political participation increases online political participation.

Özet

Bu çalışmada gençlerin internette siyasal katılma davranışları ve bu davranışların gerçek hayatta sergiledikleri siyasal katılım değişkeniyle olan ilişkisi incelenmiştir. Araştırma grubu İstanbul’da yaşayan, yaşları 18-22 arasında değişen ve orantılı tabakalama yöntemiyle belirlenen 600 gençten oluşmaktadır. Yüz yüze anket uygulamasından elde edilen verilerin çözüm ve yorumlanması için, açımlayıcı faktör analizi, korelasyon ve regresyon testleri uygulanmıştır. Araştırma sonucunda gençlerin en çok gerçekleştirdikleri siyasal katılma davranışının oy verme olduğu görülmüştür. Bu katılım biçimini, siyasal bilgilenmeye yönelik medya kullanımıyla ilgili katılım biçimleri takip ederken, gençlerin daha yoğun siyasal katılım içeren davranışları sergilemedikleri tespit edilmiştir. İnternette siyasal katılım davranışlarına yönelik gerçekleştirilen faktör analizi ise internette siyasal paylaşım, sosyal medyada siyasal paylaşım ve siyasal eylem/ protesto olmak üzere 3 önemli unsur ortaya çıkarmıştır. Gerçekleştirilen korelasyon analizleri neticesinde siyasal katılım ve internette katılım arasında anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Regresyon analizi bulgularına göre, gençlerin siyasal katılım düzeyi internette siyasal katılım düzeyini arttırmaktadır.

🔖

Cite This Article

KUTLU, A. (2022). POLITICAL PARTICIPATION IN THE ERA OF NEW MEDIA: SAMPLE OF YOUNG VOTERS LIVING IN ISTANBUL. Erciyes İletişim Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 3, 90–106. https://ajindex.com/articles/501944

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (23)

  1. Balcı, Ş,Tarhan, A. ve Bal, E. (2013). Medya ve Siyasal Katılım. Konya:Literatürk Academia. Baykal, D. (1970). Siyasal Katılma: Bir Davranış İncelemesi. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayınları.
  2. Cuilenburg, J. (2010). Medya ve Demokrasi. Televizyon Haberciliğinde Etik (s. 99-124). B. Çaplı ve H. Tuncel (Der.). Ankara,
  3. Fersa Matbaacılık. Çukurçayır, A. (2002). Siyasal Katılma ve Yerel Demokrasi: Küreselleşme Sürecinde Yurttaş, Yönetim, Siyaset. Konya:Çizgi Kitabevi.
  4. Dahl, R. A. (1984).Modern Political Analysis. New Jersey, Prentice-Hall. Daver, B. (1993). Siyaset Bilimine Giriş. (5. bs.). Ankara:
  5. Siyasal Kitabevi.
  6. Dijk, J. (2006). The Network Society: Social Aspects of New Media. (2.bs.). Great Britain:Sage Publications. Erdoğan, E. (2003). Türk Gençliği ve Siyasal Katılım:1999-2003. İstanbul: Toplumsal Katılım ve Gelişim Vakfı. Hubert, A. ve Caremier, B. (2000). Democracyand The Information Society in Europe. London:Kogan Page. Huntington, S. P. ve Dominguez, J. I. (1975). Siyasal Gelişme.(Ergun, Ö. Çev.). Ankara: Siyasi İlimler Derneği Yayınları.
  7. Kalaycıoğlu, E. (1984). Çağdaş Siyasal Bilim: Teori, Olgu ve Süreçler. İstanbul:
  8. Beta. Kapani, M. (2012). Politika Bilimine Giriş. Ankara:
  9. Bilgi Yayınevi.
  10. Kejanlıoğlu, B. (2004). Medya Çalışmalarında Kamusal Alan Kavramı. M. Özbek (Der.). Kamusal Alan (s. 689-715). İstanbul:
  11. Hil Yayınları.
  12. Kellner, D. (2004).Tabandan Küreselleşme: Radikal Demokratik Bir Teknopolitikaya Doğru.M. Özbek (Der.). Kamusal Alan (s.715-737). İstanbul:
  13. Hil Yayınları.
  14. Kışlalı, A. T. (2010). Siyasal Sistemler: Siyasal Çatışma ve Uzlaşma. (8. bs.). İstanbul:
  15. İmge Kitabevi.
  16. Koçak, G. N. (2012). Bireylerin Sosyal Medya Kullanım Davranışlarının ve Motivasyonlarının Kullanımlar ve Doyumlar Yaklaşımı Bağlamında İncelenmesi. Doktora Tezi, Anadolu Üniversitesi,
  17. Eskişehir. Köker, L. (2013). İki Farklı Siyaset: Bilgi Teorisi-Siyaset Bilimi İlişkileri Açısından Pozitivizm ve Eleştirel Teori. Ankara:
  18. Dipnot Yayınları.
  19. Lambert, R. D.,Curtis, J.E.,Kay, B.J.,Brown, S. D. (1988). The Social Sources of Political Knowledge. CanadianJournal of Political Science. 21 (2), 359-374.
  20. Lilleker, D. G. (2013). Siyasal İletişim Temel Kavramlar. (Abdullah A. vd. Çev.). İstanbul:
  21. Kaknüs Yayınları.
  22. Mayer, T. (2004). Medya Demokrasisi: Medya Siyaseti Nasıl Sömürgeleştirir. (Ahmet F. Çev.) İstanbul: İş Bankası Yayınları. Nie,N. H.,Sidney, V., Converse, P. E. (1989)
  23. Siyasal Katılma, Kamuoyu ve Oy Verme Davranışı. İlter T. ve Tuncer K. (Çev.). Siyasi İlimler