AI Summary & Key Takeaways
AI InsightTo find out the effects of microhemorrhages on epilepsy after stroke, we need further multicenter studies.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objectives: Although ischemic stroke is known to be related to epilepsy, the relationship between epilepsy and microbleeds has not been fully described. In this study, we aimed to find out the relationship between the microbleeds and epilepsy after stroke. Methods: The patients diagnosed with epilepsy after stroke that were followed up as stroke and epilepsy clinic patients were retrospectively determined between March 2018–March 2020. The patients who underwent SWI scans in the MRI were included in this study. All the demographic information and the vascular risk factors were noted. Early onset epilepsy is defined to be in seven days after stroke and late onset epilepsy is defined to be after seven days according to International League Against Epilepsy. The microbleeds were divided into three groups by a radiologist who was blind to the patients: lobar, deep and posterior fossa localization. Also, the amount and the severity of the hemorrhages were noted. Results: In this study, 36 patients were included. The mean age was 68.3±1.4 (min: 26–max: 88). There were 16 female (44.4%) and 20 male (55.6%) patients. The most common risk factor was hypertension (n=28) and 18 patients had early onset epilepsy, whereas the other 18 patients had late onset epilepsy. The most common infarction was seen in the middle cerebral artery region (n=28 77.8%). Five patients had posterior cerebral artery infarcts (13.9%) and three patients had lenticulostriate artery territory infarcts (8.3%) and 22 patients had microbleeds. However, the type of epilepsy did not differ significantly between the microbleeds and non-microbleeds group (p=0.63). Conclusion: Although microhemorrhages were found in epilepsy patients (61.1%), there was no strong connection with epilepsy after stroke. To find out the effects of microhemorrhages on epilepsy after stroke, we need further multicenter studies.
Özet
Amaç: İskemik inmenin epilepsi için bir risk faktörü olduğu bildirilmesine karşın altta yatan mikrokanamalarla ilişkisi araştırılmamıştır. Biz bu çalışmada, iskemik inme sonrası nöbet öyküsü olan hastalarda var olan mikrokanamaların (MK) nöbet ile ilişkisi olup olmadığını göstermeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada, Mart 2018-Mart 2020 tarihleri arasında, SBÜ Antalya eğitim ve araştırma hastanesini nöroloji kliniğine ait inme ve epilepsi polikliniklerinde takipli iskemik inmeye bağlı nöbeti olan hastalar geriye dönük olarak değerlendirildi. Manyetik rezonans görüntülemelerinde, SWI sekansı olan hastalar çalışmaya alındı. Tüm hastaların demografik özellikleri ve vasküler risk faktörleri kayıt edildi. Epilepsiye Karşı Uluslararası Birlik’e göre, erken başlangıçlı nöbetler (EBN) ilk yedi günü içinde meydana gelenler, geç başlangıçlı nöbetler (GBN) ise yedi günden sonra ortaya çıkan nöbetler olarak tanımlandı. Kör bir radyolog tarafından değerlendirilen MK’lar yerleşim yerine göre ‘lobar’, ‘derin’ ve ‘posterior fossa’ olarak şiddetine ve sayısına göre sınıflandırıldı. Bulgular: Bu çalışmaya toplam 36 hasta alındı. Hastaların yaş ortalaması 68.3±1.4 (min: 26-maks: 88), 16 hasta kadın (%44.4) ve 20 hasta erkek (%55.6) idi. En sık gözlenen vasküler risk faktörü hipertaniyondu (HT) (n=28). 18 hastada EBN, 18 hastada GBN gözlendi. En sık infarkt loaklizasyonu orta serebral arter sulama alanı bölgesindeydi (n=28 %77.8). Beş hastada posterior serebral arter sulama alanında (%13.9) infarkt gözlenirken, üç hastada da lentikülostriatal bölgede (%8.3) infarkt gözlendi. Toplam 36 hastanın 22’sinde (%61.1) mikrokanama gözlendi. MK’ı olan ve olmayan grup şeklinde ayrıldığında nöbet tipleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark gözlenmedi (p=0.63). Sonuç: Nöbet öyküsü olan hastaların %61.1’inde gözlenmesine rağmen, bu MK’ların nöbetle ilişkisi tespit edilemedi. MK’ın iskemik inmeye bağlı gelişen nöbetlerde rol oynayıp oynamadığına dair ileriye yönelik, çok merkezli çalışmalara ihtiyaç vardır.