SavedAdd your journal

Journals / Eğitim ve Bilim / 2008 / Cilt: 33 - Sayı: 150

Okul Müdürlerinin Mizah Yeteneğinin Öğretmenlerin İş Doyumlarına Etkisi

Ergün RECEPOĞLU
Pages
74–86
Publication Date
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışmanın sonuçları, işyerinde mizah yeteneklerini paylaşan müdürlerin, paylaşmayanlara ya da çok az paylaşanlara göre daha yüksek iş doyumu olan öğretmenlere sahip oldukları fikrini desteklemektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Eğitim geleneksel olarak çok ciddi ve disiplinli bir aktivite olarak algılanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Bu çalışma, okul müdürlerinin öğretmenler tarafından algılanan mizah yeteneklerini kullanma sıklığını ve müdürlerin mizah yeteneklerini kullanmalarının öğretmenlerin iş doyumuna etkilerini araştırmak için yapılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Çalışmanın sonuçları, işyerinde mizah yeteneklerini paylaşan müdürlerin, paylaşmayanlara ya da çok az paylaşanlara göre daha yüksek iş doyumu olan öğretmenlere sahip oldukları fikrini desteklemektedir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Eğitim geleneksel olarak çok ciddi ve disiplinli bir aktivite olarak algılanmıştır. Okullar disiplinle, standart sınav sonuçlarıyla, hedefleriyle ve sahip oldukları ustalık ve yeterlilikle oldukça sıkıcı yerlere dönüşmüştür. Öğretmenler ve öğrenciler sıklıkla okulun ve öğrenmenin eğlenceli olmadığını söylemektedirler. Bu çalışma, okul müdürlerinin öğretmenler tarafından algılanan mizah yeteneklerini kullanma sıklığını ve müdürlerin mizah yeteneklerini kullanmalarının öğretmenlerin iş doyumuna etkilerini araştırmak için yapılmıştır. Çalışma ayrıca, öğretmenlerin iş doyumunun müdürlerinin mizah yeteneklerini farklı gruplarda kullanmalarından nasıl etkilendiğini de analiz etmiştir. Çalışmanın sonuçları, işyerinde mizah yeteneklerini paylaşan müdürlerin, paylaşmayanlara ya da çok az paylaşanlara göre daha yüksek iş doyumu olan öğretmenlere sahip oldukları fikrini desteklemektedir.

🔖

Cite This Article

RECEPOĞLU, E. (2022). Okul Müdürlerinin Mizah Yeteneğinin Öğretmenlerin İş Doyumlarına Etkisi. Eğitim ve Bilim, Cilt: 33 - Sayı: 150, 74–86. https://ajindex.com/articles/497856

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Barth, R. S. (1990).
  2. A personal vision of a good school, Phi Delta Kappan, 71, 512–516.
  3. Bergler, E. (1956). Laughter and the sense of humor (New York, Grune & Stratton). Blase, J. P. (1984). A data based model of how teachers cope with work stress, Journal of Educational Administration, 12, 173–191.
  4. Blase, J. P., Dedrick, C., & Strathe, M. (1986). Leadership behavior of school principals in relation to teacher stress, satisfaction, and performance, Journal of Humanistic Education and Development, 24, 159–171.
  5. Brookover, W., Beady, C., Flood, P., Schweitzer, J., & Wisenbaker, J. (1979). The school social systems and student achievement: schools can make a difference (New York, Praeger). Burford, C. (1987). Humor of principals and its impact on teachers and the school, Journal of Educational Administration, 25, 29–54.
  6. Chapman, A. J., & Foot, H. C. (Eds) (1996). Humor and laughter: theory, research, and applications (New Brunswick, NJ, Transaction). Csikszentmihalyi, M., & McCormack, J. (1986).
  7. The influence of teachers, Phi Delta Kappan, 67, 415–419.
  8. Edmonds, R. (1979).
  9. Some schools work and more can, Social Policy, 9, 28–32.
  10. Evans, V. (1990). Teachers’ job satisfaction scale (Princeton, NJ, Educational Testing Service). Evans, V., & Johnson, D. J. (1990). The relationship of principal’s leadership behavior and teachers’ job satisfaction and job related stress, Journal of Instructional Psychology, 17, 11–18.
  11. Felsenthal, H. (1982). Factors influencing school effectiveness: an ecological analysis of an ‘effective’school (Report No. EA 014 562) (New York, American Educational Research Association) (ERIC Document Reproduction Service No. ED 214 299). Fine, G. A. (1975). Components of perceived sense of humor ratings of self and other, Psychological Reports, 36, 793–794.
  12. Firestone, W. A., & Rosenblum, S. (1988). Building commitment in urban high schools, Educational Evaluation and Policy Analysis, 10, 285–299.
  13. Fry, W. F., & Salameh, W. A. (Eds) (1987). Handbook of humor and psychotherapy: advances in the clinical use of humor (Sarasota, FL, Professional Resource Exchange). Godkewitsch, M. (1996). Physiological and verbal indices of arousal in related humor, in: A. J. Chapman & H. C. Foot (Eds) Humor and laughter: theory, research, and applications (New Brunswick, NJ, Transaction). Hoy, W. K., & Miskel, C. G. (1996). Educational administration: theory, research, and practice (5th edn) (New York, McGraw-Hill). Hoy, W. K., Tarter, C. J. & Kottkamp, R. B. (1991). Ope