SavedAdd your journal

Journals / Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2009 / Cilt: 0 - Sayı: 24

Mp transfers in Turkey in terms of mobility ways and forms: The case of new Turkey Party

Türkiye'de milletvekillerinin parti değiştirmelerinin tür ve biçimleri bağlamında yeni Türkiye partisi

Hasan DURAN
Ahmet AKSU
Pages
141–154
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this study, we attempted to classify MP mobilization and investigate the New Turkey Party in this context.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The concepts of constitutional and parliamentary institutions in Turkey emerged in the end of 19th century to save the Ottoman Empire from collapse while political parties emerged in the period of 2nd constitutional monarchy.
📊
Key Findings & Data:Since the shift to multi-party system in 1946, the elected MPs increasingly change sides between political parties in different ways and forms.
💡
Conclusion & Impact:In this study, we attempted to classify MP mobilization and investigate the New Turkey Party in this context.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The concepts of constitutional and parliamentary institutions in Turkey emerged in the end of 19th century to save the Ottoman Empire from collapse while political parties emerged in the period of 2nd constitutional monarchy. Since then democratic elections and parliaments have been performed and formed continuously and regularly. Since the shift to multi-party system in 1946, the elected MPs increasingly change sides between political parties in different ways and forms. In this study, we attempted to classify MP mobilization and investigate the New Turkey Party in this context.

Özet

Türkiye’de Anayasa ve parlamento kavram ve kurumları, 19. yüzyılın sonlarında doğru Osmanlı İmparatorluğu’nu dağılmaktan kurtarmak çabaları esnasında, siyasi partiler ise İkinci Meşrutiyet döneminde ortaya çıkmıştır. Seçimler ve dolayısıyla seçimler sonucunda oluşan parlamentolar ise İkinci Meşrutiyet döneminden bu yana düzenli olarak devam etmektedir. Çok partili hayata geçilen 1946 yılından itibaren artmak üzere, milletvekilleri çeşitli tür ve biçimlerde parti değiştirmektedirler. Bu çalışmada, milletvekillerinin parti değiştirmeleri sınıflandırılmaya ve bu bağlamda Yeni Türkiye Partisi incelenmeye çalışılmaktadır.

🔖

Cite This Article

DURAN, H., AKSU, A. (2022). Mp transfers in Turkey in terms of mobility ways and forms: The case of new Turkey Party. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 24, 141–154. https://ajindex.com/articles/493440

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (28)

  1. Kitaplar AHMAD, Feroz, (1996), Demokrasi Sürecinde Türkiye (1945-1980), Çev.: Ahmet Fethi, 2. Baskı, İstanbul:
  2. Hil Yayıncılık AKAR, Atilla, (2002), Öteki DSP: Ecevitlerin Gayri Resmi Öyküsü, 1. Baskı, İstanbul: Metis (Güncel) Yayınları AKGÜN, Birol, (2007), Türkiye’de Siyasal Partilerin Kurumsallaşma Sorunu ve Demokratik İstikrar, Demokrasi ve Siyaset, Ankara: Türk Harb-İş Sendikası Yayınları ALPAY, Şahin, GÜRSEL, Seyfettin, (1986), DSP-SHP: Nerede Birleşiyorlar, Nerede Ayrılıyorlar?, İstanbul:
  3. Afa Yayınları ALTUĞ, Kurtul, (2001),
  4. Umudun Tükenişinde Son Perde, Ankara:
  5. Ümit Yayıncılık BİLA, Fikret, (2004), Sivil Darbe Girişimi ve Ankara’da Irak Savaşları, Ankara:
  6. Ümit Yayıncılık CEM, İsmail, (1994), Sol’daki Arayış, İstanbul:
  7. Cem Yayınevi ÇALMUK, Fehmi, (2002), Aydınların Gözüyle CHP ve “Anadolu Solu”, Ankara:
  8. Kim Yayınları DERVİŞ, Kemal, ASKER, Serhan, IŞIK, Yusuf, (2006), Kemal Derviş Anlatıyor: Krizden Çıkış ve Çağdaş Sosyal Demokrasi, İstanbul:
  9. Doğan Kitap DUVERGER, Maurice, (1993), Siyasi Partiler, (Çev.: Ergun Özbudun), 4. Baskı, Ankara:
  10. Bilgi Yayınevi ERDOĞAN, Mustafa, (2003), Türkiye’de Anayasalar ve Siyaset, 4. Baskı, Ankara:
  11. Liberte Yayınları HEPER, Metin, (2006), Türkiye’de Devlet Geleneği, İkinci Baskı,
  12. Doğu Batı Yayınları KAHRAMAN, Hasan Bülent, (1993),
  13. Yeni Bir Sosyal Demokrasi İçin, Ankara:
  14. İmge Kitabevi KAPANİ, Münci, (1999),
  15. Politika Bilimine Giriş, Ankara:
  16. Bilgi Yayınevi KUŞÇUOĞLU, Cengiz, (2001), Hüsamettin Özkan – Bir İktidar Öyküsü, Metis Yayınları MERT, Yener Lütfü, (2008), Cumhuriyet Döneminde Kapatılan Siyasi Partiler – Kapatma Davaları, Gerekçeleri ve Sonuçları, Ankara:
  17. İlkim Yayınları ÖZBUDUN, Ergun, (1968), Batı Demokrasilerinde ve Türkiye’de Parti Disiplini, Ankara: Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayınları, No:235 PİRİM, Oktay, (2007), Deniz Baykal – Geleceği Etkileyecek Siyasi Liderler, İstanbul:
  18. Doğan Kitap SARIBAY, Ali Yaşar, (2001), Türkiye’de Demokrasi ve Politik Partiler, İstanbul:
  19. Alfa Yayınları TUNCAY, Suavi (1996),
  20. Parti İçi Demokrasi ve Türkiye, Ankara:
  21. Gündoğan Yayınları WEBER, Max (2006),
  22. Sosyoloji Yazıları, Çev.: Taha Parla, 8. Baskı, İstanbul:
  23. İletişim Yayınları YAĞIZ, Süleyman, (2002),
  24. Sol, İslam, Milliyetçilik, Türkiye’nin Geleceği: Ecevit Hep Haklı Çıktı, İstanbul:
  25. Fast Yayıncılık YALÇIN, Soner, (1994),
  26. Hangi Erbakan, Genişletilmiş 5. Baskı, Ankara:
  27. Öteki Yayınevi ZÜRCHER, Erik Jan, (1998), Modernleşen Türkiye’nin Tarihi, 3. Baskı, İstanbul:
  28. İletişim Yayıncılık Makaleler BİNGÖL, Yılmaz, AKGÜN, Şener (2005),