AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThus, in establishing regional policies the classical approach of ‘downloading’ should be abandoned considering the different dimensions of the concept of Europeanization in order to remove the blockage in the process.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
There are important interregional differences of Turkey compared to both European Union countries and within herself. Although various policies were implemented in order to eliminate interregional differences and develop underdeveloped regions in the Republican period, they were unsuccessful.With the full membership process in the year of 1999, a new period has begun regarding the regional policies of Turkey. In this process which is called the Europeanization of regional policies, there have been legal arrangements such as The Nomenclature of Territorial Units for Statistics (NUTS), Instrument for Pre-Accession Assistance (IPA) Frame Agreement; institutional arrangements such as Development Agencies and delegating local administrations. Moreover economic aid has been provided to prepare Turkey for using the Union’s Structural Funds and Cohesion Fund In general, as the membership process has been limited to a narrow space as fulfilling the duties given by the Union and getting financial aid in return, there has not been any remarkable progress and there has been an excessive expectation on what the Union funds are capable of. The excessive cost of downloading and implementing the acquis has been ignored. Thus, in establishing regional policies the classical approach of ‘downloading’ should be abandoned considering the different dimensions of the concept of Europeanization in order to remove the blockage in the process.
Özet
Türkiye’nin hem Avrupa Birliği ülkelerine göre, hem de kendi içinde önemli bölgelerarası farklılıkları bulunmaktadır. Bölgelerarası farklıların giderilmesi ve geri kalmış bölgelerin kalkındırılması için Cumhuriyet döneminde çeşitli politikalar uygulanmasına rağmen, bunlardan olumlu sonuç alınamamıştır.1999 yılındaki tam üyelik süreciyle birlikte Türkiye’nin bölgesel politikaları açısından yeni bir dönem başlamıştır. Bölgesel politikaların Avrupalılaşması denen bu süreçte, İstatistiki Bölge Birimleri Sınıflandırması (NUTS), Katılım Öncesi Yardım Aracı (IPA)- Çerçeve Anlaşması gibi yasal; Kalkınma Ajansları, yerel yönetimlere yetki aktarılması gibi kurumsal düzenlemeler yapılmıştır. Ayrıca Türkiye’yi Birlik Yapısal Fonlar ve Uyum Fonunu kullanmaya hazırlamak için çeşitli mali yardımlar sağlanmıştır. Genel olarak üyelik sürecinin, Birlik tarafından verilen ödevlerin yapılması, karşılığında mali yardım alınması şeklinde dar alana sıkışması nedeniyle, müzakerelerde kayda değer bir ilerleme sağlanamamış, Birlik fonlarının yapabildikleriyle ilgili abartılı beklentilere girilmiştir. Müktesebatın indirilmesi ve uygulanmasının ortaya çıkardığı önemli maliyetler göz ardı edilmiştir. Dolayısıyla mevcut süreçteki tıkanıklığı aşmak için Avrupalılaşma kavramının farklı boyutları dikkate alınarak, bölgesel politikaların oluşturulmasında ‘indirme’ şeklindeki klasik anlayış terk edilmelidir.