Journals / Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2016 / Cilt: 57 - Sayı: 2

An Etymological and Semantic Investigation of the Word akhlāq

Ahlak Kavramı Üzerine Etimolojik ve Semantik Bir Araştırma

Pages
121–136
Publication Date
2016-08-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The lexicographical meaning of the word akhlāq is also immanent in the way it is used in classical religious, philosophical, and literary texts

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This paper aims to carry out an investigation of the word akhlāq (s. khuluq) from an etymological-semantic perspective by mainly considering the classical Arabic lexicons.
📊
Key Findings & Data:Although this word is often used as signifying “moral”, the root kh-l-q and the word akhlāq derived from this root does not directly involve a moral content.
💡
Conclusion & Impact:The lexicographical meaning of the word akhlāq is also immanent in the way it is used in classical religious, philosophical, and literary texts
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:ḫ-l-ḳ · ahlak · taḳdīr

Abstract

This paper aims to carry out an investigation of the word akhlāq (s. khuluq) from an etymological-semantic perspective by mainly considering the classical Arabic lexicons. Although this word is often used as signifying “moral”, the root kh-l-q and the word akhlāq derived from this root does not directly involve a moral content. Even a small survey through classical Arabic lexicons shows that the primary meaning of the word kh-l-q is taqdīr, that is, “the act of measuring or determining the measure or proportion, and making a thing by measure.” Based on these data, the word akhlāq is considered and defined to be the nature and moral character of the human in the classical Arabic lexicons. This approach is consistent with the moral conception of the classical virtue ethics. The lexicographical meaning of the word akhlāq is also immanent in the way it is used in classical religious, philosophical, and literary texts

Özet

Bu çalışma klasik Arapça sözlükler çerçevesinde ahlak sözcüğünün anlamı üzerine odaklanmakta ve kavramın etimolojik-semantik bir analizini sunmayı amaçlamaktadır. Ahlak, Arapça ḫ-l-ḳ kökünden gelmektedir ve bu kök doğrudan ahlaka taalluk eden bir unsur taşımamaktadır. ḫ-l-ḳ kökünün hemen bütün türevleri, bu kökün temel anlamı olan taḳdīr ile ilişkilendirilmiştir. Klasik sözlüklerde ahlak, en genel anlamıyla insanın yaratılıştan gelen kökleşmiş doğası ve karakteri olarak anlaşılmakta ve tanımlanmaktadır. Bu anlayış, büyük ölçüde erdem etiğine dayalı klasik ahlak tasavvuruyla da örtüşmektedir. Ahlakın sözlük anlamı, bu sözcüğün klasik dinî, felsefî ve edebî metinlerdeki kullanımında içkin durumdadır

🔖

Cite This Article

KOCA, S. (2016). An Etymological and Semantic Investigation of the Word akhlāq. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 57 - Sayı: 2, 121–136. https://ajindex.com/articles/490851

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (5)

  1. ?Abdurrazzak b. Hemmam. el-Musannef. 10 c. Tah. Habiburrahman el-A?zami. Hind: el-Meclisu'l-?İlmi; Beyrut: el-Mektebu'l-İslami, 1403. Alcalay, Reuben. The Complete English-Hebrew Dictionary. Tel Aviv-Jerusalem, 1962. el-?Askeri, Ebu Hilal Hasen b. ?Abdillah b. Sehl. el-Furuku'l-LuŞaviyye. Kahire: Daru'l-?İlm ve's-Sekafe, tsz. ---------. el-Vucuh ve'n-Neza?ir. Tah. Muhammed ?Usman. Kahire: Mektebetu's- ?ekafeti'd-Diniyye, 2007.
  2. Atayman, Veysel. Etik. İstanbul: Don Kişot Yayınları, 2005. el-Cabiri, Muhammed ?Abid. el-?Aklu'l-Ahlakiyyu'l-?Arabi. Ed-Daru'l-Beyda?: Daru'n-Neşri'l-MaŞribiyye, 2001. el-Cevheri, Ebu Nasr İsma?il b. Hammad. es-Sihah: Tacu'l-LuŞa ve Sihahu'l- ?Arabiyye. 6 c. Tah. Ahmed ?AbdulŞafur ?Attar. Beyrut: Daru'l-?İlm li'l- Melayin, 1987. ed-Darakutni, Ebu'l-Hasen ?Ali b. ?Umer b. Ahmed. es-Sunen. 5 c. Tah. Şu?ayb el- Arna?ut ve diğerleri. Beyrut: Mu?essesetu'r-Risale, 2003. ed-Darimi, Ebu Muhammed ?Abdullah. el-Musnedu'l-Cami?. Tah. Nebil b. Haşim el- İamri. Beyrut: Daru'l-Beşa?iri'l-İslamiyye, 2013.
  3. Demirdöven, Necla Yasdıman. "Arapça Sözlüklerde (? ? ?) H-L-K Kökü Türevleri ve Verilen Kur'an Ayeti Örneklerinin Mukayesesi," EKEV Akademi Dergisi 19:63 (2015), ss.243-286. ed-Dihlevi, Şah Veliyyullah. Huccetullahi'l-BaliŞa. 2 c. Tah. es-Seyyid Sabik. Beyrut: Daru'l-Cil, 2005. Ebu'l-Beka? el-Kefevi & Eyyub b. Musa el-Huseyni. el-Kulliyyat. Tah. ?Adnan Derviş ve Muhammed el-Mısri. Beyrut: Mu?essesetu'r-Risale, 1998. el-İazzali, Ebu Hamid. İhya?u ?Ulumi'd-Din. 4 c. Beyrut: Daru'l-Ma?rife, tsz. el-Hara?iti, Ebu Bekr Muhammed b. Ca?fer. Mekarimu'l-Ahlak ve Me?aliha ve Mahmudu Tara?ikiha. Tah. Eymen ?Abdulcabir el-Buhayri. Kahire: Daru'l- Afaki'l-?Arabi, 1999. ---------. Mesavi'l-Ahlak ve Mezmumuha. Tah. Mustafa b. Ebi'n-Nasr eş-Şelebi. Cidde: Mektebetu's-Sevadi, 1993. Halil b. Ahmed. Kitabu'l-?Ayn. 8 c. Tah. Mehdi el-Mahzumi ve İbrahim es- Samerra?i. Beyrut: Daru Mektebeti'l-Hilal, tsz. Hökelekli, Hayati. "Şahsiyet," TDV İslam Ansiklopedisi, c.38, ss.297-298. İbn ?Asakir, Ebu'l-Kasim ?Ali b. el-Hasen. Tarihu Dimeşk. 80 c. Tah. ?Amr b. İarame el-?Amravi. Beyrut: Daru'l-Fikr, 1995.
  4. İbn Cinni, Ebu'l-Feth Usman. el-Hasa?is. 3 c. Tah. Muhammed ?Ali en-Neccar. Beyrut: ?Alemu'l-Kutub, tsz. İbn Faris, Ebu'l-Huseyn Ahmed. Mu?cemu Mekayisi'l-LuŞa. 6 c. Tah. ?Abdusselam Muhammed Harun. Beyrut: Daru'l-Fikr, 1979.
  5. İbn Hanbel, Ahmed. el-Musned. 6 c. Kahire: Mu?essesetu Kurtuba, tsz. İbn Kuteybe, Ebu Muhammed ?Abdullah b. Muslim ed-Dineveri. ?Uyunu'l-Ahbar. 4 c.