SavedAdd your journal

Journals / Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2018 / Cilt: 59 - Sayı: 1

Figurative Speech in the Style of the Prophet Muhammad: An Analysis with Special Reference to Hadiths on Faith in Muslim’s al-Jāmiʿ al-Ṣaḥīḥ

Hz. Peygamber’in üslubunda mecazi anlatım: Muslim’in el-Cāmiʿu’ṣ-Ṣaḥīḥ’inde yer alan imanla ilgili bazı hadisler özelinde bir tahlil

Duran EKİZER
Pages
203–220
Publication Date
2018-04-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

At the end of this study, it is concluded that the metaphorical expression technique used especially in the abstract fields had an important place in the Prophet Muhammad’s literary style

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Reference to Hadiths on Faith in Muslim’s al-Jāmiʿ al-Ṣaḥīḥ The Prophet Muhammed (peace be upon him) used frequently the expression techniques such as simile, metaphor and allusion for the purpose of getting across his messages effectively to his interlocutors.
📊
Key Findings & Data:Figurative speech is used heavily in the hadiths as a narrative technique.
💡
Conclusion & Impact:At the end of this study, it is concluded that the metaphorical expression technique used especially in the abstract fields had an important place in the Prophet Muhammad’s literary style
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Hadis · Üslup · Mecāz

Abstract

Reference to Hadiths on Faith in Muslim’s al-Jāmiʿ al-Ṣaḥīḥ The Prophet Muhammed (peace be upon him) used frequently the expression techniques such as simile, metaphor and allusion for the purpose of getting across his messages effectively to his interlocutors. Figurative speech is used heavily in the hadiths as a narrative technique. The metaphor, which allows concrete expression of abstract subjects such as faith, is one of the elements that constitute the Prophet Muhammad’s religious language. In this article, some sample phrases selected from the hadiths found in the chapter on faith (Kitāb al-Īmān) of Muslim’s al-Jāmiʿ al-Ṣaḥīḥ are discussed in terms of the various meaning dimensions that the metaphor adds to the expression. At the end of this study, it is concluded that the metaphorical expression technique used especially in the abstract fields had an important place in the Prophet Muhammad’s literary style

Özet

Hz. Peygamber, mesajlarını muhataplarına etkili bir şekilde aktarmak amacı ile zaman zaman teşbīh, mecāz, kināye gibi anlatım teknikleri kullanmıştır. Mecāz bir anlatım tekniği olarak hadislerde çokça kullanılmaktadır. Aynı zamanda iman gibi soyut konuların somut bir şekilde ifadesine imkan sağlayan mecāz, Hz. Peygamber’in din dilini oluşturan anlatım özelliklerinden birisidir. Bu makalede Muslim’in el-Cāmiʿu’ṣ-Ṣaḥīḥ’inde yer alan Kitābu’l-Īmān bölümünde geçen hadislerden seçilen bazı örnek ifadeler, mecāzın ifadeye kattığı çeşitli anlam boyutları açısından ele alınmış ve çalışmanın sonunda özellikle soyut alanlarla ilgili kullanılan mecazi ifade tekniğinin Hz. Peygamber’in üslubunda önemli bir yere sahip olduğu sonucuna varılmıştır

🔖

Cite This Article

EKİZER, D. (2018). Figurative Speech in the Style of the Prophet Muhammad: An Analysis with Special Reference to Hadiths on Faith in Muslim’s al-Jāmiʿ al-Ṣaḥīḥ. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 59 - Sayı: 1, 203–220. https://ajindex.com/articles/490815

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (6)

  1. ez-Zebīdī, Zeynuddīn Aḥmed b. Aḥmed. Sahîhi Buhârî Muhtasarı Tecrîd-i Sarîh Tercemesi ve Şerhi. Terc. Ahmed Naim (1.-2. ciltler); terc. ve şerh. Kâmil Miras (3.-12. ciltler). Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, 1991.
  2. Vehbe, Muḥammed ve Kāmil Muhendis. Muʿcemu’l-Muṣṭalāḥāti’l-ʿArabiyye fī’lLuġa ve’l-Edeb. Beyrut: Mektebetu Lubnān, 1984.
  3. Uysal, Selçuk. Belâgat ve Edebî Sanatlar Lügati. İstanbul: Doğu Kitabevi, 2010. et-Tirmiẕī, Ebū ʿĪsā Muḥammed b. ʿĪsā. el-Cāmiʿu’l-Kebīr. Tah. Beşşār ʿAvvād Maʿrūf. Beyrut: Dāru’l-Ġarbi’l-İslāmī, 1996. eṭ-Ṭībī, Şerefuddīn Ḥuseyn b. ʿAbdillāh b. Muḥammed. Şerḥu’ṭ-Ṭībī ʿalā Mişḳāti’lMeṣābīḥ el-Musemmā bi’l-Kāşif ʿan Ḥaḳāʾiḳi’s-Sunen. Tah. ʿAbdulḥamīd Hindāvī. Riyad: Mektebetu Nizār el-Bāz, 1997.
  4. Tekineş, Ayhan. “Muhtelifü’l-Hadîs,” Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi, c.31, ss.74-77. eş-Şerīf er-Raḍī, Muḥammed b. el-Ḥuseyn. el-Mecāzātu’n-Nebeviyye. Tah. Mehdī Hūşmend. Kum: Dāru’l-Ḥadī, 2001. es-Suyūṭī, ʿAbdurraḥmān Celāluddīn. el-Muzhir fī ʿUlūmi’l-Luġa ve Envāʿihā. Kahire: Dāru’t-Turās̠, tsz. er-Rāfiʿī, Muṣṭafā Ṣādiḳ. İʿcāzu’l-Ḳurʾān ve’l-Belāġatu’n-Nebeviyye. Beyrut: Dāru’l-Kitābi’l-ʿArabī, 1973. en-Nevevī, Ebū Zekeriyyā Yaḥyā b. Şeref. el-Minhāc Şerḥu Ṣaḥīḥi Muslim b. elḤaccāc. Beyrut: Dāru İḥyāʾi’t-Turās̠i’l-ʿArabī, 1929. Muslim b. el-Ḥaccāc el-Ḳuşeyrī en-Nīsābūrī. Ṣaḥīḥu Muslim. Beyrut: Dāru’lKutubi’l-ʿİlmiyye, 2011.
  5. Korkmaz, Zeynep. Gramer Terimleri Sözlüğü. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları, 1992. el-Ḳazvīnī, Celāluddīn el-Ḫaṭīb Muḥammed b. İbrāhīm. et-Telḫīṣ fī Vucūhi’lBelāġa. Tah. ʿAbdurraḥmān el-Berḳūḳī. Beyrut: Dāru’l-Fikri’l-ʿArabī, tsz. ʿİzzuddīn ʿAlī es-Seyyid. el-Ḥadīs̠u’n-Nebevī mine’l-Vicheti’l-Belāġiyye. Kahire: Dāru’t-Ṭibāʿati’l-Muḥammediyye, 1973. İbn Receb el-Ḥanbelī, ʿAbdurraḥmān b. Aḥmed. Cāmiʿu’l-ʿUlūm ve’l-Ḥikem. Kahire: Dāru’ṣ-Ṣafve, 2008. İbn Manẓūr, Ebū’l-Faḍl Cemāluddīn Muḥammed b. Mukerram. Lisānu’l-ʿArab. Tah. ʿAbdullāh ʿAlī el-Kebīr, Muḥammed Aḥmed Ḥasebullāh ve Hāşim Muḥammed eş-Şāẕilī. Kahire: Dāru’l-Meʿārif, tsz. İbn Ḥacer el-ʿAsḳalānī, Aḥmed b. ʿAlī. Fetḥu’l-Bārī bi-Şerḥi Ṣaḥīḥi’l-Buḫārī. Beyrut: Dāru’l-Maʿrife, 1960. İbn Fūrek, Ebū Bekr Muḥammed b. el-Ḥasen. Muşkilu’l-Ḥadīs̠ ve Beyānuh. Tah. Mūsā Muḥammed ʿAlī. Beyrut: ʿĀlemu’l-Kutub, 1985. el-Hāşimī, es-Seyyid Aḥmed. Cevāhiru’l-Belāġa. Beyrut: el-Mektebetu’l-ʿAṣriyye, 1999.
  6. Hansu, Hüseyin. Mutezile ve Hadis. Ankara: Kitâbiyât, 2004. el-Ḫalīl b. Aḥmed el-Ferāhīdī. Kitābu’l-ʿAyn:Muratteben ʿalā Ḥurūfi’l-Muʿcem. Tah. ʿAbdulḥam