SavedAdd your journal

Journals / Diyanet İlmi Dergi / 2014 / Cilt: 50 - Sayı: 2

The Environment in which Imam Al-Shafii Wrote hisal-Resalah and its Impact and Reflections on it

İmam Şâfiî'nin er-Risâle'sini Yazdığı Ortam veer-Risâle'ye Etki ve Yansımaları

Adnan KOŞUM
Pages
23–42
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In other words, al-Shafiiformed his methodology on the foundations of the matters which werementioned above.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The role and place of Imam al-Shafii in Islamic thought has beencriticised by some scholars for a long time.
📊
Key Findings & Data:In this study, we tried tofocus on his way of thought which based on the context of the period inwhich he lived (d.204/811), and the impacts of this environment on hisfamous book al-Resalah .
💡
Conclusion & Impact:In other words, al-Shafiiformed his methodology on the foundations of the matters which werementioned above.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The role and place of Imam al-Shafii in Islamic thought has beencriticised by some scholars for a long time. In this study, we tried tofocus on his way of thought which based on the context of the period inwhich he lived (d.204/811), and the impacts of this environment on hisfamous book al-Resalah . As a result, it would be said that al-Shafiiset rules to prevent a scientific chaos in his time and defended Sunnahvigorously as a sound evidence in extracting ahkaam/adjudications ,as well as a means to provide unity of thinking. In other words, al-Shafiiformed his methodology on the foundations of the matters which werementioned above.

Özet

İmam Şâfiînin İslam düşüncesindeki yeri öteden beri bir takım çevrelerde tartışma konusu olmuştur. Bu çalışmada onun yaşadığı ortam vedönemden hareketle düşünce dünyası belirginleştirilmeye ve meşhureseri er-Risâleye yansıması ortaya konulmaya çalışılmıştır. Sonuç itibariyle Şâfiînin bir takım bilimsel kaygılarla yola çıktığı, dönemindekibilimsel kaosu engelleme, fikrî birliği ve nasların otoritesini sağlamadüşüncesiyle hareket edip yöntemini teorik olarak mezkûr esaslar üzerinde temellendirmeye çalıştığı söylenebilir.

🔖

Cite This Article

KOŞUM, A. (2022). The Environment in which Imam Al-Shafii Wrote hisal-Resalah and its Impact and Reflections on it. Diyanet İlmi Dergi, Cilt: 50 - Sayı: 2, 23–42. https://ajindex.com/articles/489946

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Abdullah İbnü’l-Mukaffa, “Risâletü’s-Sahâbe”, nşr. Ahmet Zeki Safvet, Cemheratu Resâili’l-Arab fî Usûr Arabiyyeti’z-Zâhira, el-Mektebetü’l-İlmiyye, Beyrut, t.y. Abdurrâzık, Mustafa, et-Temhîd li Târihi’l-Felsefeti’l-İslamiyye, yy., 1944. Abdülmecîd, Mahmûd Abdülmecîd, el-İtticâhatü’l-Fıkhiyye ınde Ashâbi’l-Hadîs fi’l-Karni’s-Sâlisi’l- Hicrî, Mektebetü’l-Hancî, 1399/1979.
  2. Ahmad Hasan, The Early Development of Islamic Jurisprudence, Islamabad 1988. Ahmed Emîn, Fecru’l-İslam, Dâru’n-Nahdati’l-Mısriyye, Kahire 1982.
  3. Arslan, Gıyasettin, İmam Şâfiî’nin Kur’an Okumaları, Rağbet Yay., İstanbul, 2004.
  4. Aybakan, Bilal, İmam Şâfiî, İmam Şâfiî ve Fıkıh Düşüncesinin Mezhepleşmesi, İz yayıncılık, İstanbul 2007. Câbirî, Muhammed Âbid, Arap Aklının Oluşumu, çev. İbrahim Akbaba, İstanbul 1997.
  5. Coulson, Noel J., A History of Islamic law, Edinburgh University Press, Edinburgh 2001. Dârimî, Abdullah b. Abdurrahman es-Semerkandî, es-Sünen, Beyrut 1987. Dihlevî, Şah Veliyyullah, el-İnsâf fî beyani Sebebi’l-İhtilâf, Kahire 1978. Dihlevî, Şah Veliyyullah Ahmed b. Abdirrahîm, Huccetullâhi’l-Bâliğa, neşr. Seyyid Sâbık, Mısır 1966. Ebû Yusuf, er-Redd ala Siyeri’l-Evzâî, Ebu’l-Vefa Afğanî, Kahire, ty. Ebû Yusuf, Kitâbu’l-Harâc, Kahire 1302. Ebû Zehra, Muhammed, eş-Şâfiî, Hayâtühû ve Asruhû-Ârâühü ve Fıkhuhû, Dâru’l-Fikri’l-Arabî, 1978. Ebû Zeyd, Nasr Hâmid, el-İmâm eş-Şâfiî ve Te’sîsü’l-İdeolociyyeti’l-Vasatiyye, Sinâ li’n-Neşr, Kâhire 1992 Fahruddin Razî, Muhammed b. Ömer, Menâkıbu’l-İmami’ş-Şâfiî, thk. Ahmed Hicâzî es-Sekâ, Beyrut 1413/1993.
  6. Hallaq, Wael, Was the Shafi Master of Architect? Şâfiî Hukuk İlminin Baş Mimarı mıydı? Çev. İ. Hakkı Ünal, (Sünni Paradigmanın Oluşumunda Şâfiî’nin Rolü, Hazırlayan: M. Hayri Kırbaşoğlu, Kitâbiyyât içinde). Hansu, Hüseyin, Mu’tezile ve Hadis, Kitâbiyât, Ankara 2004.
  7. Hazne, Heysem, Tatavvuru’l-Fikri’l-Usûli’l-Hanefî (Dirâse târihiyye, tahlîliyye, tatbîkiyye), Dâru’r-Râzî, 1428/2008 Ammân. el-Hinn, Mustafa Saîd, Dirâse Târihiye li’l-Fıkh ve Usûlühü, Dımaşk 1404/1984. İbrâhim b. Mûsâ Ebû İshâk eş-Şâtıbî, el-Muvâfakât fî Usüli’ş-Şerîa, Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, Beyrut 1411/1991. Kâdı İyaz, Musa b. İyaz es-Sebtî Ebu’l-Fazl, Tertîbü’l-Medârik ve Takrîbü’l-Mesâlik li Ma’rifeti A’lâmi Mezhebi’l-İmam Mâlik, (neşr. Ahmed Bükeyr Mahmûd), Beyrut-Trablus 1965.
  8. Khadduri, Majid, al-Shâfii’s Risâla, Treatise on the Foundations of Islamic Jurisprudence, The Islamic Texts Society, Cambridge 1987.
  9. Koşum, Adnan, İslam Hukuk Tarihinde Kıyasın Oluşum ve Gelişim Süreci