SavedAdd your journal

Journals / Diyanet İlmi Dergi / 2015 / Cilt: 51 - Sayı: 1

Sufyan al-thawrı s place ın the history of hadith

Süfyan Es-Sevrî'nin hadistarihindeki yeri bir muhaddis olarak Süfyan Es-SEvrî

Ömer Faruk AKPINAR
Pages
33–70
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Additionally, is toshow his deep knowledgeabout narration (riwayah)and narrators (rawî).

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Sufyan al-Tawri wasone of the pioneers ofcompilations of hadithin the second centuryafer hijra.
📊
Key Findings & Data:He transferredthe heritage of Islamicknowledge from thestudents of the ProphetMohammad s companions(tâbiûn) and also fromtheir student (etbâ al-tâbiûn) to succeedinggenerations by bothwriting and teaching.
💡
Conclusion & Impact:Additionally, is toshow his deep knowledgeabout narration (riwayah)and narrators (rawî).
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Sufyan al-Tawri wasone of the pioneers ofcompilations of hadithin the second centuryafer hijra. He transferredthe heritage of Islamicknowledge from thestudents of the ProphetMohammad s companions(tâbiûn) and also fromtheir student (etbâ al-tâbiûn) to succeedinggenerations by bothwriting and teaching. Hewas one of the imamsof Hadith who madesignifcant contributionsto the sciences ofTafseer (commentary),Kalâm (theology),Rijâl (biography) andparticularly Hadithand Fıqh (Islamic law).Tough Sufyan s works didnot survive until today, hisrich knowledge which wastransferred by his studentswas accepted as one of theprimary sources in almostall Islamic sciences ofnarration.Te objective of thisstudy is to deal with whatwas said about Sufyanal-Tawri s place in thehadith science which hedescribed it as the mostauspicious knowledgeof the world, andassessments made abouthim. Additionally, is toshow his deep knowledgeabout narration (riwayah)and narrators (rawî).

Özet

Hicrî II. asırdaki ilk tedvin faaliyetlerinin öncülerindenolan Süfyan es-Sevrî, tâbiûn ve etbâut-tâbiîndentevarüs ettiği ilim mirasını gerek tedvin gereksetedris ile sonraki nesillere aktarmış, başta hadis vefıkıh olmak üzere tefsir, akaid, rical gibi pek çok ilmeönemli katkılarda bulunmuş hadis imamlarındandır.Süfyanın eserleri doğrudan günümüze ulaşmamışolsa da talebeleri tarafından ondan aktarılan ilimhazinesi, kendi çağından itibaren hemen hemen tümrivayet ilimlerinde birincil kaynaklardan olarak kabulgörmüştür. Bu çalışmanın hedefi Süfyan es-Sevrînindünya ilimlerinin en hayırlısı olarak nitelediği hadisilmindeki konumuna dair söylenenler ile hakkındayapılan değerlendirmeleri ele almak, onun rivayet veravi bilgisinin enginliğini gösteren bir durum tespitindebulunmaktır.

🔖

Cite This Article

AKPINAR, Ö. F. (2022). Sufyan al-thawrı s place ın the history of hadith. Diyanet İlmi Dergi, Cilt: 51 - Sayı: 1, 33–70. https://ajindex.com/articles/489943

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (6)

  1. Âcurrî, Ebû Ubeyd, Suâlât fi’l-cerh ve’t-ta’dîl (thk. Muhammed Alî Kâsım el-Ömerî), Medine 1979. Ahmed b. Hanbel, el-İlel ve ma’rifetü’r-ricâl (thk. Vasıyyullah b. Muhammed), el- Mektebü’l-İslâmî, Beyrut 1988. Ahmed b. Hanbel, el-Müsned, I-VIII, Çağrı Yayınları, İstanbul 1992.
  2. Akyüz, Vecdi, Mukayeseli İbadetler İlmihali, İz Yayıncılık, İstanbul 1995.
  3. Avcı, Seyit, Sûfilerin Hadis Anlayışı (Bursevî Örneği), Ensar Yay., Konya 2004.
  4. Aydınlı, Abdullah, Doğuş Devrinde Tasavvuf ve Hadis, Seha Neşriyat, İstanbul 1986. Beyhakî, Ebû Bekr Ahmed b. el-Hüseyin, el-Esmâ ve’s-sıfât (thk. Abdullah b. Mu- hammed el-Hâşidî), Mektebetü’s-Sevâdî, Cidde I-II, ts. Beyhakî, Ebû Bekr Ahmed b. el-Hüseyin, es-Sünenü’l-kübrâ (thk. Meclisü Dâirati’l-Meârif), Haydarâbâd 1344. Buhârî, Muhammed b. İsmâîl, Kitâbu’d-duafâ, el-Mektebetü’r-Rakamiyye 2005. Buhârî, Muhammed b. İsmâîl, Sahîhu’l-Buhârî, (zabt: Mahmûd Muhammed Mahmûd), Dâru’l-Kütübi’l- İlmiyye, Beyrut 2013. Dârakutnî, Ebu’l-Hasen Ali b. Ömer, el-İlelü’l-vâride fî ehâdîsi’n-nebeviyye (thk. Mahfûzurrahman Zeynullâh), Dâru Taybe, Riyâd 1985. Ebû Dâvud, Süleymân b. el-Eş’as, Risaletü Ebî Dâvud es-Sicistânî fî vasfi te’lifihi li kitâbihi’s-Sünen (thk. Muhammed Zahid el-Kevserî), Kahire 1369. Ebû Dâvud, Sünenü Ebî Dâvûd, (zabt: Muhammed Abdülazîz el-Hâlidî), Dâru’l-Kütübi’l- İlmiyye, Beyrut 2005. Ebû Nuaym, Ahmed b. Abdullah el-İsfehânî, Hilyetü’l-evliyâ ve tabakâtü’l-asfiyâ, Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, Beyrut 1988.
  5. Ebu Zehv Muhammed, Hadis ve Hadisçiler (Hz. Peygamber’in Hadislerine Müslü- manların Hizmetleri), çev. Selman Başaran, Ali Sönmez, Ensar Neşriyat, İs- tanbul 2007. Ebu Zür’a er-Râzî, Kitâbu’d-Duafâ, ( Ebû Zür’a er-Râzî ve cühûduhû fi’s-sünneti’n- nebeviyye ’nin içinde), Medine 1989.
  6. Ertürk, Mustafa, Nebevî Sünnetin Gerçekliğinde Hadis Çözümlemeleri, Ensar Neşri- yat, İstanbul, 2007. Fesevî, Ebû Yûsuf Ya’kûb b. Süfyan, Kitâbü’l-ma’rife ve’t-târîh (thk. Ekrem Ziya el- Ömerî), I-IV, Mektebetü’d-Dâr, Medine 1410. Fığlalı, Ethem Ruhi, “Câbir el-Cu’fî”, DİA, VI, 532. Firyâbî, Muhammed b. Yûsuf, Min hadîsi’l-imâm Süfyan b. Saîd es-Sevrî, (thk. Âmir Hasen Sabri), Dâru’l-Beşâiri’l-İslâmiyye, Beyrut 2004. Hâkim, Ebû Abdullah Muhammed b. Abdullah en-Nîsâbûrî, Ma’rifetü ulûmi’l- hadîs, Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, Beyrut 1977. Halîlî, Ebû Ya’lâ el-Halîl b. Abdullah, el-İrşâd fî ma’rifeti ulemâi’l-hadîs (thk. Mu- hammed Saîd b. Ömer İdrîs), Mektebetü’r-Rüşd, Riyâd ts. Hansu, Hüseyin, Mutezile ve Hadis, Kitâbiyât Yay., Ank. 2004. Hatîb el-Ba