AI Summary & Key Takeaways
AI InsightHowever, studies on larger patient populations are needed.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objectives: In this study, the relationship of cord blood Neutrophil Gelatinase-Associated Lipocalin (NGAL) with neonatal diseases was investigated. Methods: NGAL levels were measured in the cord blood of 180 babies born between 2015 and 2016. Patients were classified according to maternal diseases, neonatal diseases and demographic characteristics. Obtained data were compared with cord blood NGAL levels. Results: In our study, the mean NGAL levels were 1283.99 ng/mL in boys and 1306.52 ng/mL in girls. Umbilical cord blood NGAL levels of infants diagnosed with intrauterine growth retardation (1913.4±2833.5 ng/mL) and prolonged premature rupture of membranes (2594.2±2037.1 ng/mL) were found to be statistically high (p0.05). Conclusions: Neutrophil Gelatinase-Associated Lipocalin, may be useful as a diagnostic biomarker in the evaluation of maternal and neonatal diseases. However, studies on larger patient populations are needed.
Özet
Amaç: Enjeksiyon nöropatisi, intramüsküler enjeksiyonun yaygın bir komplikasyonudur. Siyatik sinir ise en sık etkilenen sinirdir. Bununla beraber ağrı, abse,hematom oluşumu ve nekrotizan fasiit görülebilir. Bu çalışmada enjeksiyon nöropatisi ön tanısı ile medikolegal amaçla hastanemize gönderilen hastaların demografik ve klinik bilgileri, elektrofizyolojik incelemeleri ile enjekte edilen ilaç tipi bakımından değerlendirilmesi amaçlandı. Yöntemler:Bu çalışmada hastanemize siyatik sinir nöropatisi ön tanısı nedeni ile medikolegal değerlendirme amaçlı olarak gönderilen 17 hasta retrospektif olarak demografik özellikleri, klinik bulguları, elektrofizyolojik incelemeleri, enjekte edilen ilaç tipi açısından değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya alınan hastaların 3'ü (%17,65) kadın, 14'ü (%82,35) erkekti. Hastaların yaş ortalamaları 39,58±17,92 olup yaşları 18 ile 73 arasında değişmekteydi. Enjeksiyon tarihi ile değerlendirme süresi arasında geçen süre 2 ay ile 8 yıl arasındaydı. Hastaların 13'ünde (76,47) kas zaafı, 13'ünde (%76,47) ise duyu kusuru mevcuttu. Hastaların elektrofizyolojik incelemesine göre 5 (%29,4) hastada yalnız peroneal sinir tutulumu, 2 (%11,76) hastada ise sadece tibial sinir tutulumu mevcuttu. Dokuz (%52,93)hastada ise peroneal ve tibial sinir birlikte tutulmuştu. Enjeksiyon yapılan hastaların 9'unda (%52,94) sadece diklofenak, 1 (5,88) hastada diklofenak+ tiyokolşikosid, 1 (%5,88) hastada diklofenak+hiyosin-N-butilbromür, 1 (%5,88) hastada klindamisin uygulanmışken, 5 (%29,41) hastada uygulanan ilaç belli değildi. Sonuç: Enjeksiyon nöropatisi, siyatik sinir hasarının önemli kısmını oluşturur. Enjeksiyon nöropatisi oluşmasında mekanik, iskemik ve toksik nedenler sorumludur. Direkt iğnenin doğrudan hasarı yanında verilen maddenin toksisitesi önem taşımaktadır. Biz en sık uygulanan maddenin nörotoksisitesi yüksek bir ilaç olarak bildirilen diklofenak olduğunu gördük. Bu nedenle özellikle çocuk, yaşlı erkekler ve zayıf kişilerde nörotoksisitesi yüksek ve sık uygulanan bir ilaç olan diklofenak'ın intramusküler kullanımınında dikkatli olunmasını öneriyoruz.