Journals / Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2017 / Cilt: 17 - Sayı: 3

OKUL YÖNETİCİLERİNİN TEKNOSTRES ALGILARI İLE BİREYSEL YENİLİKÇİLİK ÖZELLİKLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ

Pages
1241–1264
Publication Date
2017-09-19
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ayrıca araştırmada bireysel yenilikçilik ile tekno-karmaşa arasında düşük düzeyde negatif ve anlamlı bir ilişki, bireysel yenilikçilik ile tekno-güvensizlik arasında düşük düzeyde, negatif ve anlamlı bir ilişki, bireysel yenilikçilik ile tekno-belirsizlik arasında ise düşük düzeyde, pozitif ve anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Araştırmanın amacı, okul yöneticilerinin teknostres algıları ile bireysel yenilikçilik özellikleri arasındaki ilişkinin saptanmasıdır.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın evrenini, Edirne ili merkez ve ilçelerinde yer alan Millî Eğitim Bakanlığına bağlı ilkokul, ortaokul ve liselerde görev yapan 361 okul yöneticisi oluşturmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca araştırmada bireysel yenilikçilik ile tekno-karmaşa arasında düşük düzeyde negatif ve anlamlı bir ilişki, bireysel yenilikçilik ile tekno-güvensizlik arasında düşük düzeyde, negatif ve anlamlı bir ilişki, bireysel yenilikçilik ile tekno-belirsizlik arasında ise düşük düzeyde, pozitif ve anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Okul yöneticileri · teknostres · yenilik

Özet

Araştırmanın amacı, okul yöneticilerinin teknostres algıları ile bireysel yenilikçilik özellikleri arasındaki ilişkinin saptanmasıdır. Araştırmanın evrenini, Edirne ili merkez ve ilçelerinde yer alan Millî Eğitim Bakanlığına bağlı ilkokul, ortaokul ve liselerde görev yapan 361 okul yöneticisi oluşturmaktadır. Araştırmada örneklem alınmayarak evrende yer alan tüm okul yöneticilerine ulaşılmaya çalışılmış, bu doğrultuda eksik ve özensiz doldurulanlar çıkarılarak 285 ölçek incelemeye alınmıştır. Araştırmada; okul yöneticilerinin teknostres algılarının orta düzeyde olduğu, bireysel yenilikçilik düzeylerinin ise sorgulayıcı kategoride olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca araştırmada bireysel yenilikçilik ile tekno-karmaşa arasında düşük düzeyde negatif ve anlamlı bir ilişki, bireysel yenilikçilik ile tekno-güvensizlik arasında düşük düzeyde, negatif ve anlamlı bir ilişki, bireysel yenilikçilik ile tekno-belirsizlik arasında ise düşük düzeyde, pozitif ve anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir.

🔖

Cite This Article

ÇETİN, D., BÜLBÜL, T. (2017). OKUL YÖNETİCİLERİNİN TEKNOSTRES ALGILARI İLE BİREYSEL YENİLİKÇİLİK ÖZELLİKLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 17 - Sayı: 3, 1241–1264. https://ajindex.com/articles/470

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (18)

  1. Akınoğlu, H. F. (1993).
  2. Teknostres, Türk Kütüphaneciliği, 7 (3), 159-173.
  3. Akiş, Y. T. (2007).
  4. Karizma ve Yenilikçi Liderlik, CEO’s, 37, 12-17.
  5. Başaran, S. D. ve Keleş, S. (2015). Yenilikçi Kimdir? Öğretmenlerin Yenilikçilik Düzeylerinin İncelenmesi, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30 (4), 106-118.
  6. Brillhart, P. E. (2004). Technostress in the workplace managing stress in the electronic workplace, Journal of American Academy of Business, 5 (1/2), 302–307.
  7. Bülbül, T. (2010). Yenilik yönetimi, yönetimde yeni yaklaşımlar (Ed: H. B. Memduhoğlu ve K. Yılmaz), Ankara: Pegem A Yayıncılık. 31-51.
  8. Büyüköztürk, Ş. (2014). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı, Ankara:
  9. Pegem Akademi. Champion, S. (1988). Technostress: Technology’s toll, School Library Journal, 35 (3), 48-51.
  10. Clark, K. ve Kalin, S. (1996). Technostressed out? How to cope in the digital age, Library Journal, 30-32.
  11. Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences, Hillsdale, NJ: Lawrence Earlbaum Associates. Çoklar, A. N. ve Şahin, Y. L. (2011). Technostress levels of social network users based on ICTS in Turkey. European Journal of Social Sciences, 23 (2), 171-182.
  12. Çoklar, A. N., Efilti, E. Şahin, L., Akçay, A. (2015). The technostress reasons of Turkish teachers, Teaching & Education Conference. Çoklar, A. N., Efilti, E., Şahin, Y. L., Akçay, A. (2016). Determining the reasons of technostress experienced by teachers: a qualitative study, Turkish Online Journal of Qualitative Inquiry, 7 (2), 71-96.
  13. Çuhadar, C., Bülbül, T., Ilgaz, G. (2013). Öğretmen adaylarının bireysel yenilikçilik özellikleri ile teknopedagojik eğitim yeterlikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi, İlköğretim Online, 12 (3), 797-807.
  14. Elçi, Ş. (2007). İnovasyon kalkınma ve rekabetin anahtarı, Ankara:
  15. Technopolis Group. Göl, E. ve Bülbül, T. (2012). İlköğretim Okulu Yöneticilerinin Yenilik Yönetimi Yeterliklerine İlişkin Öğretmen Algıları, Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8 (2), 97-109.
  16. Gümüşlüoğlu, L. (2009).
  17. İnovasyon ve liderlik, Savunma Sanayii Gündemi Dergisi, 3, 37-42.
  18. Ilgaz, G., Özgür, H., Çuhadar, C. (2016). The Adaptation of Technostress Scale into Turkish, Abstracts of the 11th International Balkan Education and Science Congress, (p.69), Poreč, Croatia. Kalay, F., Şimşek, M.Ş., Oğrak A. (2009). Bilişim teknolojilerinin iş stresi üzerindeki etkileri: türk bankacılık sektöründe bir uygulama, Akademik Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi, 1 (1), Kilis. Karasar, N. (2013). B