Journals / Bilgi Dünyası / 2008 / Cilt: 9 - Sayı: 2

Üniversite Öğrencilerinin Okuma Alışkanlığı: Ankara Üniversitesi Örneği

Pages
431–465
Publication Date
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çıkan sonuçlar yüksek öğrenim boyunca öğrencilerin okuma becerisinde gelişme olduğunu, buna karşın yeterli okuma alışkanlığına sahip olmadıklarını göstermektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Okuma alışkanlığı, okuma eyleminin sürekli, düzenli ve eleştirel olarak sürdürülmesidir.
📊
Key Findings & Data:Çalışmada ilk olarak okuma alışkanlığı kavramsal olarak irdelenmekte, daha sonra Türkiye’de okuma alışkanlığının durumu ortaya konmakta ve son olarak da Ankara Üniversitesi lisans öğrencileri üzerinde yapılan anket uygulamasının sonuçları değerlendirilmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Çıkan sonuçlar yüksek öğrenim boyunca öğrencilerin okuma becerisinde gelişme olduğunu, buna karşın yeterli okuma alışkanlığına sahip olmadıklarını göstermektedir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Okuma alışkanlığı, okuma eyleminin sürekli, düzenli ve eleştirel olarak sürdürülmesidir. Okuma alışkanlığının özünde sürdürülebilirlik yaklaşımı bulunmaktadır. Sürdürülebilir okuma alışkanlığı, bireyin yaşamının her döneminde okuma eylemini kalıcı ve düzenli olarak devam ettirmesini ifade eder. Türkiye’de okuma kültürünün gelişmiş ülke ortalamalarının oldukça altında olduğu bilinmektedir. Bu bakımdan çalışmanın temel amacı Türkiye’nin genel yapısında gözlemlenen bu olumsuz tablonun üniversite öğrencileri üzerine ne düzeyde yansıdığına ilişkin durum saptamasıdır. Çalışmada ilk olarak okuma alışkanlığı kavramsal olarak irdelenmekte, daha sonra Türkiye’de okuma alışkanlığının durumu ortaya konmakta ve son olarak da Ankara Üniversitesi lisans öğrencileri üzerinde yapılan anket uygulamasının sonuçları değerlendirilmektedir. Çıkan sonuçlar yüksek öğrenim boyunca öğrencilerin okuma becerisinde gelişme olduğunu, buna karşın yeterli okuma alışkanlığına sahip olmadıklarını göstermektedir.

🔖

Cite This Article

POLAT, C., ODABAŞ, Z. Y., ODABAŞ, H. (2022). Üniversite Öğrencilerinin Okuma Alışkanlığı: Ankara Üniversitesi Örneği. Bilgi Dünyası, Cilt: 9 - Sayı: 2, 431–465. https://ajindex.com/articles/464565

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Aksnes, D.W. (2005). Citations and their use as indicators in science policy: Studies of validity and applicability issues with a particular focus on highly cited papers. Yayımlanmamış doktora tezi. University of Twente, Twente. Al, P., Al, U. ve Bahşişoğlu, H.K. (2004). Science Citation Index’de Hacettepe Üniversitesi: 1975-2003. Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 21(2), 229-244.
  2. Al, U. (2008). Türkiye’nin bilimsel yayın politikası: Atıf dizinlerine dayalı bibliyometrik bir yaklaşım. Yayımlanmamış doktora tezi. Hacettepe Üniversitesi,
  3. Ankara.
  4. Arencibia-Jorge, R., Barrios-Almaguer, I., Fernández-Hernández, S. ve Carvajal-Espino, R. (2008). Applying successive H indices in the institutional evaluation: A case study. Journal of the American Society for Information Science and Technology, 59(1),155–157.
  5. Balcı, M. (2006). Doçentlik sınavları: Akademik yükseltmeler ve atamalar. Cumhuriyet Bilim Teknik, 993, 20-21.
  6. Batista, P.D., Campiteli, M.G., Kinouchi, O. ve Martinez, A.S. (2006). Is it possible to compare researchers with different scientific interests? Scientometrics, 68(1), 179-189.
  7. Baysal, B. (2005). En başarılı 23 Türk bilim insanı. Cumhuriyet Bilim Teknik, 974, 10. Berker, F.B.E. (2006). h-faktörüne eleştiri. Cumhuriyet Bilim Teknik, 987, 21-22.
  8. Bornmann, L., Mutz, R. ve Daniel, H.-D. (2007). The b index as a measure of scientific excellence: A promising supplement to the h index. Cybermetrics, 11(1), Paper 6. 19 Ağustos 2008 tarihinde http://www.cindoc.csic.es/cybermetrics/articles/ v11i1p6.pdf adresinden erişildi. Bornmann, L., Mutz, R. ve Daniel, H.-D. (2008). Are there better indices for evaluation purposes than the h index? A comparison of nine different variants of the h index using data from biomedicine. Journal of the American Society for Information Science and Technology, 59(5), 830-837.
  9. Braun, T., Glänzel, W. ve Schubert, A. (2006). A Hirsch-type index for journals. Scientometrics, 69(1), 169-173. Czajbók, E., Berhidi, A., Vasas, L. ve Schubert, A. (2007). Hirsch-index for countries based on Essential Science Indicators data. Scientometrics, 73(1), 91-117.
  10. Doğan, M. (2005). Araştırıcıların bilimsel başarıları ve h-faktörü Cumhuriyet Bilim Teknik, 976, 8-9.
  11. Doğan, M. (2006a). Tüm bilimciler başarı listesi. Cumhuriyet Bilim Teknik, 985, 6-8.
  12. Doğan, M. (2006b). Bilim ve bilimsel başarının değerlendirilmesi III. Cumhuriyet Bilim Teknik, 994, 6-7.
  13. Egghe, L. (2006). Theory and practise of the g-index. Scientometrics, 69(1), 131-152