Dergiler / Bilgi Dünyası / 2008 / Cilt: 9 - Sayı: 2

Üniversite Öğrencilerinin Okuma Alışkanlığı: Ankara Üniversitesi Örneği

Sayfa
431–465
Yayın Tarihi
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çıkan sonuçlar yüksek öğrenim boyunca öğrencilerin okuma becerisinde gelişme olduğunu, buna karşın yeterli okuma alışkanlığına sahip olmadıklarını göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Okuma alışkanlığı, okuma eyleminin sürekli, düzenli ve eleştirel olarak sürdürülmesidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmada ilk olarak okuma alışkanlığı kavramsal olarak irdelenmekte, daha sonra Türkiye’de okuma alışkanlığının durumu ortaya konmakta ve son olarak da Ankara Üniversitesi lisans öğrencileri üzerinde yapılan anket uygulamasının sonuçları değerlendirilmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Çıkan sonuçlar yüksek öğrenim boyunca öğrencilerin okuma becerisinde gelişme olduğunu, buna karşın yeterli okuma alışkanlığına sahip olmadıklarını göstermektedir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Okuma alışkanlığı, okuma eyleminin sürekli, düzenli ve eleştirel olarak sürdürülmesidir. Okuma alışkanlığının özünde sürdürülebilirlik yaklaşımı bulunmaktadır. Sürdürülebilir okuma alışkanlığı, bireyin yaşamının her döneminde okuma eylemini kalıcı ve düzenli olarak devam ettirmesini ifade eder. Türkiye’de okuma kültürünün gelişmiş ülke ortalamalarının oldukça altında olduğu bilinmektedir. Bu bakımdan çalışmanın temel amacı Türkiye’nin genel yapısında gözlemlenen bu olumsuz tablonun üniversite öğrencileri üzerine ne düzeyde yansıdığına ilişkin durum saptamasıdır. Çalışmada ilk olarak okuma alışkanlığı kavramsal olarak irdelenmekte, daha sonra Türkiye’de okuma alışkanlığının durumu ortaya konmakta ve son olarak da Ankara Üniversitesi lisans öğrencileri üzerinde yapılan anket uygulamasının sonuçları değerlendirilmektedir. Çıkan sonuçlar yüksek öğrenim boyunca öğrencilerin okuma becerisinde gelişme olduğunu, buna karşın yeterli okuma alışkanlığına sahip olmadıklarını göstermektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

POLAT, C., ODABAŞ, Z. Y., ODABAŞ, H. (2022). Üniversite Öğrencilerinin Okuma Alışkanlığı: Ankara Üniversitesi Örneği. Bilgi Dünyası, Cilt: 9 - Sayı: 2, 431–465. https://ajindex.com/articles/464565

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Aksnes, D.W. (2005). Citations and their use as indicators in science policy: Studies of validity and applicability issues with a particular focus on highly cited papers. Yayımlanmamış doktora tezi. University of Twente, Twente. Al, P., Al, U. ve Bahşişoğlu, H.K. (2004). Science Citation Index’de Hacettepe Üniversitesi: 1975-2003. Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 21(2), 229-244.
  2. Al, U. (2008). Türkiye’nin bilimsel yayın politikası: Atıf dizinlerine dayalı bibliyometrik bir yaklaşım. Yayımlanmamış doktora tezi. Hacettepe Üniversitesi,
  3. Ankara.
  4. Arencibia-Jorge, R., Barrios-Almaguer, I., Fernández-Hernández, S. ve Carvajal-Espino, R. (2008). Applying successive H indices in the institutional evaluation: A case study. Journal of the American Society for Information Science and Technology, 59(1),155–157.
  5. Balcı, M. (2006). Doçentlik sınavları: Akademik yükseltmeler ve atamalar. Cumhuriyet Bilim Teknik, 993, 20-21.
  6. Batista, P.D., Campiteli, M.G., Kinouchi, O. ve Martinez, A.S. (2006). Is it possible to compare researchers with different scientific interests? Scientometrics, 68(1), 179-189.
  7. Baysal, B. (2005). En başarılı 23 Türk bilim insanı. Cumhuriyet Bilim Teknik, 974, 10. Berker, F.B.E. (2006). h-faktörüne eleştiri. Cumhuriyet Bilim Teknik, 987, 21-22.
  8. Bornmann, L., Mutz, R. ve Daniel, H.-D. (2007). The b index as a measure of scientific excellence: A promising supplement to the h index. Cybermetrics, 11(1), Paper 6. 19 Ağustos 2008 tarihinde http://www.cindoc.csic.es/cybermetrics/articles/ v11i1p6.pdf adresinden erişildi. Bornmann, L., Mutz, R. ve Daniel, H.-D. (2008). Are there better indices for evaluation purposes than the h index? A comparison of nine different variants of the h index using data from biomedicine. Journal of the American Society for Information Science and Technology, 59(5), 830-837.
  9. Braun, T., Glänzel, W. ve Schubert, A. (2006). A Hirsch-type index for journals. Scientometrics, 69(1), 169-173. Czajbók, E., Berhidi, A., Vasas, L. ve Schubert, A. (2007). Hirsch-index for countries based on Essential Science Indicators data. Scientometrics, 73(1), 91-117.
  10. Doğan, M. (2005). Araştırıcıların bilimsel başarıları ve h-faktörü Cumhuriyet Bilim Teknik, 976, 8-9.
  11. Doğan, M. (2006a). Tüm bilimciler başarı listesi. Cumhuriyet Bilim Teknik, 985, 6-8.
  12. Doğan, M. (2006b). Bilim ve bilimsel başarının değerlendirilmesi III. Cumhuriyet Bilim Teknik, 994, 6-7.
  13. Egghe, L. (2006). Theory and practise of the g-index. Scientometrics, 69(1), 131-152