Journals / Doğu Coğrafya Dergisi / 2018 / Cilt: 23 - Sayı: 39

KÜRE DAĞLARI’NIN DEVREKANİ VE AYDOS ÇAYLARI ARASINDA KALAN BÖLÜMÜNDE KARSTLAŞMA VE KARSTİK ŞEKİLLER

Pages
1–24
Publication Date
2018-07-02
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu özelliğiyle araştırma sahası, bir bütün olarak “örtülü karst” manzarası göstermektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışma Batı Karadeniz Bölümü’nde Küre Dağlarının Batı bölümünde Kastamonu’nun Cide ve Bartın’ın Kurucaşile ilçelerini kapsayan, doğuda Aydos Çayı ile batıda Devrakani Çayı arasını kapsamaktadır.
📊
Key Findings & Data:Çalışmada deniz seviyesinden başlayıp yaklaşık 1500 m’lere kadar çıkan yükseltiye sahip çalışma alanındaki doğal çevre şartları ile kartlaşma süreci arasındaki ilişkiden yola çıkarak, karstik şekillerin gelişimi ve dağılışı incelenmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Bu özelliğiyle araştırma sahası, bir bütün olarak “örtülü karst” manzarası göstermektedir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:: Küre Dağları · Devrekani Çayı · Karstik alan

Özet

Bu çalışma Batı Karadeniz Bölümü’nde Küre Dağlarının Batı bölümünde Kastamonu’nun Cide ve Bartın’ın Kurucaşile ilçelerini kapsayan, doğuda Aydos Çayı ile batıda Devrakani Çayı arasını kapsamaktadır. Çalışmada deniz seviyesinden başlayıp yaklaşık 1500 m’lere kadar çıkan yükseltiye sahip çalışma alanındaki doğal çevre şartları ile kartlaşma süreci arasındaki ilişkiden yola çıkarak, karstik şekillerin gelişimi ve dağılışı incelenmiştir. Arazi çalışmaları sırasında karstik şekillerin yerleri, metrik ve morfolojik özellikleri belirlenmiştir. Ayrıca yakın çevre şartları incelenmiş, ulaşım ve arazi kullanımıyla ilgili bilgiler derlenmiş ve fotoğraflama işlemleri gerçekleştirilmiştir. İnceleme sahasındaki karstik şekiller Üst Jura-Alt Kretase yaşlı kireçtaşları üzerinde gelişmiştir. İnceleme sahasındaki kireçtaşlarının birbirini kesen çatlak ve kırık sistemlerine sahip olması, yüzey sularının yeraltına geçişini kolaylaştırmakta ve karstlaşmayı teşvik etmektedir. Ana kayanın bu özelliği başta dolinler ve su batanlar olmak üzere farklı karstik şekillerin oluşumu ile biçimleri üzerinde belirgin rol oynamıştır. Sahadaki karstik şekiller çoğunlukla 500-1300 m yükseltiler arasında gelişme göstermiştir. İnceleme alanında farklı seviyelerde aşınım yüzeyleri gelişmiş olup, bu düzlükler, eğim azlığı nedeniyle sızmayı dolayısıyla karstlaşmayı desteklemişlerdir. Başta dolinler olmak üzere yüzeydeki şekillerin gelişiminde, anakaya ve diğer şartlar dışında bu topoğrafik özeliklerin de önemli katkısı olmuştur. İnceleme sahasında yukarıda açıklanmaya çalışılan yüzey karstına ait lapya, dolin, uvala ve düden gibi şekiller dışında, derinlik karstına ait bir de mağara bulunmaktadır. İnceleme alanı içerisindeki Kılıçlı Mağarası olarak bilinen mağara, Çamdibi köyünün Meydan Mahallesi sınırları içerisinde, Evliyaharman Kayalığı Mevkii’nde bulunmaktadır. Çalışma alanındaki karstik şekiller büyük kısmıyla yoğun bir bitki örtüsü ve kalınlığı yer yer farklılık göstermekle birlikte belirli bir toprak örtüsü altında gelişmiş bulunmaktadır. Bu özelliğiyle araştırma sahası, bir bütün olarak “örtülü karst” manzarası göstermektedir.

🔖

Cite This Article

AYLAR, F., ZEYBEK, H. İ., DİNÇER, H. (2018). KÜRE DAĞLARI’NIN DEVREKANİ VE AYDOS ÇAYLARI ARASINDA KALAN BÖLÜMÜNDE KARSTLAŞMA VE KARSTİK ŞEKİLLER. Doğu Coğrafya Dergisi, Cilt: 23 - Sayı: 39, 1–24. https://ajindex.com/articles/45500

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Akkuş, A. (1991). Kazımkarabekir (Karaman) Çevresinde Karst ve Karstik Şekiller. Uluslararası 1. Bölgesel Jeomorfoloji Konferansı, Bildiri Özetleri, Türkiye Jeomorfologlar Derneği Yayınları.
  2. Alagöz, C. A. (1944). Türkiye Karst Olayları Hakkında Bir Araştırma (Une e’tude sur les phe’nome’ nes karstiques en Turquie). Türk Coğrafya Kurumu Yayınları, 1. Ardos, M. (1996). Türkiye’de Kuaterner Jeomorfolojisi. Çantay Kitabevi.
  3. Atalay, İ. (1973). Toros Dağlarında Karstlaşma ve Toprak Teşekkülü Üzerine Bazı Araştırmalar. Jeomorfoloji Dergisi, 5, 135-153.
  4. Biricik, A. S. (1982). Beyşehir Gölü Havzasının Strüktüral ve Jeomorfolojik Etüdü. İstanbul Yayınları, 2867. Demek, J. (1989). Karst Processes in cold climate (on the example of the Moravian Karst). Czech Speleological Society, Praha. DMİGM. (2017).
  5. Yayımlanmamış Rasat Verileri. Doğan, U. (1996). Polye ve FlüvioKarstik Depresyonlar (Seydişehir’in Güney-batısından Örnekler). Ankara Üniversitesi. Türkiye Coğrafyası Araştırma ve Uygulama Merkezi Dergisi, 5, 229-246.
  6. Doğu, A. F., Çiçek, İ., Gürgen, G. (1994). Orta Toroslarda Karstlaşma Tipleri. Ankara Üniversitesi Türkiye Coğrafyası Araştırma ve Uygulama Merkezi Dergisi, 3, 129-139.
  7. Doğu, A. F., Çiçek, İ., Gürgen, G., Tuncel, H. (2000). Akdağ’ın Buzul ve Karst Jeomorfolojisi. MTA Cumhuriyetin 75. Yıldönümü Yerbilimleri ve Madencilik Kongresi Bildiriler Kitabı I. 371-385
  8. Dopem. (2011). Küre Dağları Milli Parkı Ekosistem Tabanlı Fonksiyonel Orman Amenajman Planı Hazırlama Projesi 2011-2030.
  9. Duran, C. (2017). Kastamonu İli ve Yakın Çevresinde Sıcaklığın ve Yağışın Yöresel Dağılımı. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10 (52), 509-517.
  10. Ekmekçi, M. (2003). Review of Turkey karst with emphasis on tentonic and paleogeoraphic controls. Acta Corsologica, vol.32-2, 205-218
  11. Erinç, S. (1960). Konya Bölümünde ve İç Toros Sıralarında Karst Şekilleri Üzerinde Müşahedeler. Türk Coğrafya Dergisi, 20, 83-106.
  12. Erinç, S. (1971).
  13. Jeomorfoloji II, İstanbul Üniversitesi Coğrafya Enstitüsü Yayınları, 23. Eroskay, S. O., Günay, G. (1979). Tecno-genetic classification and hydrogeological properties of the karst region in Turkey. Proceeding of international Seminar on Karst Hydrogeology. Publ. By SHW, 1-41.
  14. Gams, I. (2001). Depth of rillenkarren as a measure of deforestation age. Reconstruction of paleoenvironment in karst area. URL: http:?//www.glnet.edu.cn/KDL/IGCP/IGCP299/1991/ part3-3.htm. Gresswell, R. K. (1968).
  15. Physical Geography. Longmans, Green and Co Ltd., London. Güldalı, N. (19