AI Summary & Key Takeaways
AI InsightImmunohistochemical analyses showed that there was an increase in α-SMA at 3rd days and a decrease in TGF-β1 at 14th days in the diabetic insulin treatment group, while there was a significant decrease in IGF-I at 7th days in all diabetic groups.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Summary: In diabetic patients, wound healing is disrupted due to impaired local circulation and infection or healing becomes impossible due to the gangrene. Recently, wound treatment models based on the use of topical insulin have been the subject of some studies. In this study, we aimed to evaluate the efficacy of topical NPH insulin use on wound healing for the treatment of full-thickness open wounds in diabetic and non-diabetic mice. A total of 72, non-diabetic and diabetic adult male Swiss Albino mice were used in the study. A full-thickness skin excision with a diameter of 1 cm was practiced on the back of all mice. Animals in diabetic and nondiabetic groups were divided into two sub-groups as NPH insulin used and control group. After the wound surface areas were digitally measured, the animals were sacrificed for histopathological and immunohistochemical examinations. Wound measurements revealed a significant reduction in the non-diabetic insulin treatment group at 7th and 14th days and at 3rd, 7th and 14th days of treatment in the diabetic insulin treatment group. Histopathological examinations showed that there was a significant increase in granulomatous inflammation in the wound site in the non-diabetic insulin treatment group at 3rd days and in the diabetic insulin treatment group at 14th days. Immunohistochemical analyses showed that there was an increase in α-SMA at 3rd days and a decrease in TGF-β1 at 14th days in the diabetic insulin treatment group, while there was a significant decrease in IGF-I at 7th days in all diabetic groups. Topical NPH
Özet
Diyabetik hastalarda lokal sirkülasyonun bozulması ve enfeksiyon nedeniyle yara iyileşmesi sekteye uğrar veya gangren şekillenerek iyileşme imkansız bir tabloya dönüşür. Son zamanlarda topikal insülinin kullanımına dayalı yara sağaltım modelleri araştırmalara konu olmaktadır. Sunulan çalışma ile diyabetik ve non-diyabetik farelerde oluşturulan tam kalınlıkta açık yara sağaltımı amacıyla topikal NPH insülin kullanımının, yara iyileşmesi üzerine etkinliğinin değerlendirilmesi amaçlandı. Çalışmada, non-diyabetik ve diyabetik 72 adet erişkin erkek Swiss Albino fare kullanıldı. Tüm farelerde, genel anestezi eşliğinde sırt bölgesinde 1 cm çapında tam kalınlıkta deri eksizyonu ile yara oluşturuldu. Diyabetik ve non-diyabetik gruptaki hayvanlar NPH insulin ve kontrol grubu olmak üzere ikişer alt gruba ayrıldı. Üç, 7 ve 14. günlerde dijital ortamda yara yüzey alanı ölçümleri yapıldıktan sonra, histopatolojik ve immunohistokimyasal incelemeler için hayvanlar sakrifiye edildi. Yara alanı ölçümlerinde, non-diyabetik insülin grubunda tedavinin 7 ve 14. günlerinde, diyabetik insülin grubunda ise 3, 7 ve 14. günlerde kontrol gruplarına göre istatistiksel olarak anlamlı bir küçülme olduğu gözlendi. Histopatolojik incelemeler, granülamatöz yapıların non-diyabetik insülin grubunun yara bölgesinde kendi kontrol grubuna göre 3. günde, diyabetik grubun kendi kontrol grubuna göre ise 14. günde belirgin artış gösterdiğini ortaya koydu. İmmunohistokimyasal analizlerde diyabetik insülin grubunda 3. gün α-SMA’da artış, 14. gün TGF-β1’de düşüş dikkati çekerken, tüm diyabetik gruplarda 7. gün IGF-I’in önemli oranda düşüş gösterdiği belirlendi. Sunulan çalışma ile diyabetik ve non-diyabetik doku kayıplı yaraların sağaltımında topikal insülin uygulamasının iyileşmeyi belirgin şekilde hızlandırdığı ortaya konuldu.