AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe results of the present study showed that newly developed this method could be utilised in the veterinary practice by applying to the clinical cases.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The purpose of the present study was to determine if the intraarticular transposition of the capitis fibularis together with lateral collateral ligament could be used as a new alternative method for the treatment of the cranial cruciate ligament (CrCL) ruptures by evaluating clinically and histopathologically. Twelve healthy stray dogs were used for the study. The dogs were anaesthetized to facilitate surgical intervention and CrCL was excised away after reaching the joint by lateral parapatellar incision. Capitis fibularis differentiated from tibia after cranial and caudal fibular ligament incisions. Fibula incised from the 1,5-2 cm distal part of the fibular adhesion point of the lateral collateral ligament. LCL was isolated up to the origo point. Two drill holes were opened; one starts from intercondular gap to lateral femoral surface and the other one starting from the point where CrCL adheres to medial meniscus to lateral surface of tibial crest. Capitis fibularis and LCL directed primarily from femoral through the joint and then to tibial through with guidance of no 1 polyester string which was passed through the holes drilled in the capitis fibularis. String used for the transposition was passed through a third hole opened transversally to the crista tibialis and it was tied up. Dogs were euthanized at the end of 9th months. At the necropsy, the transpositioned ligament was clearly seen and physical examination of joint liquid revealed normal colour and viscosity. The results of the present study showed that newly developed this method could be utilised in the veterinary practice by applying to the clinical cases.
Özet
Kopan ön çapraz bağ (CrCL)’ın yerini almak üzere lateral kollateral ligamentle birlikte capitis fibularisin intraartiküler olarak transpoze edilerek sonuçlarının klinik ve histopatolojik açıdan değerlendirildiği bu çalışmada, geliştirilen yöntemin CrCL rupturlarının sağaltımında yeni bir alternatif olup olmayacağının araştırılması amaçlanmıştır. Çalışma erişkin 12 sağlıklı sokak köpeği üzerinde yürütüldü. Anestezi altında lateral parapatellar ensizyonla ekleme ulaşılarak CrCL kesilip uzaklaştırıldı. Cranial ve caudal fibular ligamentler kesilerek capitis fibularis, tibiadan ayırt edildi. Lateral kollateral ligament (LCL)’in fibulaya yapışma yerinin 1.5-2 cm distalinden fibula kesildi. LCL origo noktasına kadar izole edildi. Uygun çapta bir matkap ucu kullanılarak biri interkondüler aralıktan girip lateral femoral yüzeyden çıkan diğeri ise CrCL’ın medyal menisküse yapıştığı noktadan başlayıp tibial crestin lateralinden çıkan iki tünel açıldı. Capitis fibularisteki deliklerden geçirilen 1 No polyester iplik rehberliğinde capitis fibularis ve LCL önce femurdaki tünelden eklemin içine, sonra da tibiadaki tünelin içine yönlendirildi. Gerekli kontroller yapıldıktan sonra transpozisyonda kullanılan iplik, krista tibialise transversal yönde açılan üçüncü bir tünelden geçirilerek kendi üzerinde düğümlendi. Köpekler 9. ayın sonunda uyutuldular. Nekroskobik bakıda, transpoze edilen ligamentin varlığını koruduğu ve eklem sıvısının fiziksel açıdan değerlendirilmesinde normal renk ve vizkoziteye sahip olduğu görüldü. Çalışmadan elde edilen sonuçlar dikkate alındığında, geliştirilen bu yöntemin klinik olgularda da denenerek veteriner pratiğe kazandırılabileceği görüşüne varıldı.