Journals / Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi / 2019 / Cilt: 66 - Sayı: 2

Evaluation of Tularemia cases in Ankara province, Turkey

Ankara ilinde görülen Tularemi olgularının değerlendirilmesi

Pages
211–216
Publication Date
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

It is important that the water against microbiological contamination are chlorinated by automatic devices and the residual chlorine measurements are made without interruption.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Tularemia; caused by Francisella tularensis is a zoonotic disease which can be seen endemic in the northern hemisphere.
📊
Key Findings & Data:The number of tularemia cases according to years in Ankara were as follows: 129 cases in 2010, 349 in 2011, 87 in 2012, 2 in 2013, 0 in 2014, 23 in 2015, 86 in 2016, 16 in 2017 and 4 in 2018. 52.3% of cases seen in the years 2010-2018 were female (n = 364) and 47.7% (n = 332) were male and the mean age was 38.99 ± 18.82.
💡
Conclusion & Impact:It is important that the water against microbiological contamination are chlorinated by automatic devices and the residual chlorine measurements are made without interruption.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2010 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Tularemia; caused by Francisella tularensis is a zoonotic disease which can be seen endemic in the northern hemisphere. The distribution of tularemia cases according to years and the characteristics of the disease in Ankara province were evaluated in this descriptive study. The number of tularemia cases according to years in Ankara were as follows: 129 cases in 2010, 349 in 2011, 87 in 2012, 2 in 2013, 0 in 2014, 23 in 2015, 86 in 2016, 16 in 2017 and 4 in 2018. 52.3% of cases seen in the years 2010-2018 were female (n = 364) and 47.7% (n = 332) were male and the mean age was 38.99 ± 18.82. In these cases, the use of waterwork was 66.7%, the use of public fountains was 40.3%, the use of well water was 7.0%, the presence of rodents around was 25.6%. To control tularemia, well water, spring water and fountains outside the grid system must be controlled; used water tanks must be maintained and cleaned at regular intervals. It is important that the water against microbiological contamination are chlorinated by automatic devices and the residual chlorine measurements are made without interruption.

Özet

Tularemi, etkeni Francisella tularensis olan, kuzey yarı kürede endemik olarak görülebilen zoonotik bir hastalıktır. Bu tanımlayıcı tipteki çalışmada, Ankara İli'nde görülen tularemi olgularının yıllara göre dağılımı ve bazı özellikleri değerlendirilmiştir. Ankara genelinde yıllara göre tularemi olgu sayıları şöyledir: 2010’da 129, 2011’de 349, 2012’de 87, 2013’te 2, 2014’te 0, 2015’te 23, 2016’da 86, 2017’de 16 ve 2018’de 4 vaka. 2010-2018 yıllarında görülen olguların %52.3'ü kadın (n=364), %47.7’si ise (n=332) erkektir; yaş ortalaması 38.99±18.82'dir. Bu olgularda şebeke suyu kullanımı %66.7, halk çeşmelerinden su kullanımı %40.3, kuyu suyu kullanımı %7.0; çevrede kemirgen varlığı %25.6, olarak saptanmıştır. Tulareminin kontrol edilmesi amacı ile şebeke sistemi dışındaki kuyu suyu, kaynak suları ve halk çeşmelerinin kontrolü sağlanmalı; kullanılan su depolarının bakımları yapılmalı ve düzenli aralıklar ile temizlenmelidir. Mikrobiyolojik kirlenmeye karşı suların otomatik cihazlar ile klorlanması ve bakiye klor ölçümlerinin aksatılmadan yapılması önemlidir.

🔖

Cite This Article

ÇANKAYA, S., ŞİMŞEK, A. Ç. (2022). Evaluation of Tularemia cases in Ankara province, Turkey. Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, Cilt: 66 - Sayı: 2, 211–216. https://ajindex.com/articles/444551

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Akalin H, Helvaci S, Gedikoglu S. (2009) Re-emergence of tularemia in Turkey. Int J Infect Dis, 13(5), 547-51
  2. Anonymus (2005): Türkiye Halk Sağlığı Kurumu İnsani Tüketim Amaçlı Sular Hakkında Yönetmelik. http://mevzuat.basbakanlik.gov.tr/Metin.Aspx?MevzuatKod=7.5.7510&MevzuatIliski=0&sourceXmlSearch=insani (Accessed August 3, 2018
  3. Anonymus (2011): T.C. Sağlık Bakanlığı Temel Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğü Zoonotik Hastalıklar Daire Başkanlığı, Tularemi Hastalığının Kontrolü İçin Saha Rehberi, ISBN: 978-975-590-328-6, Ankara. 2-5
  4. Anonymus (2011): T.C. Sağlık Bakanlığı Temel Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğü Zoonotik Hastalıklar Daire Başkanlığı, Zoonotik Hastalıklar Hizmet İçi Eğitim Modülü, ISBN: 978-975-590-328-6, Ankara. 125-127
  5. Barut S, Cetin I. (2009): A tularemia outbreak in an extended family in Tokat Province, Turkey: observing the attack rate of tularemia. Int J Infect Dis, 13(6),745-8
  6. Broman T, Forsman M, Petersen J, et al. (2007): The infectious agent. 3-4. In: WHO Guidelines on Tularaemia, World Health Organization, France. ISBN 978 92 4 154737 6 7. Christova I, Velinov T, Kantardjiev T, et al. (2004): Tularaemia outbreak in Bulgaria. Scand J Infect Dis, 36(11-12), 785-789
  7. Çankaya S, Topbaş M, Yavuzyılmaz A, et al. (2017): The physical, chemical and microbiological analysis of public fountains in Trabzon city. Turk Hij Den Biyol Derg, 74, 21-28
  8. Dikici N, Ural O, Sümer Ş, et al. (2012): Tularemia in Konya Region, Turkey. Mikrobiyol Bült, 46(2), 225-35
  9. Ellis J, Oyston PC, Green M, et al. (2002): Tularemia. Clin Microbiol Rev, 15(4), 631-46
  10. Gedikoğlu S, Göral G, Helvacı S. (1990): Bursa’daki tularemi epidemisinin özellikleri. İnfeksiyon Derg, 4(1), 9-15
  11. Gurcan S, Tatman-Otkun M, Otkun, M, et al. (2004). An outbreak of tularemia in Western Black Sea region of Turkey. Yonsei Med J, 45(1), 17-22
  12. Kılıç S (2013): Ülkemizde önem kazanan zoonotik hastalıkların güncel durumu: Tularemi. 184-187. In: 2. Ulusal Klinik Mikrobiyoloji Kongresi, Kongre Kitabı. Antalya 14. Kilic S.A (2010): General Overview of Francisella tularensis and the Epidemiology of Tularemia in Turkey. Flora, 15(2), 37-58
  13. Korkmaz M, Korkmaz P, Koç F, et. al. (2013). Evaluation of Tularemia Cases in Eskişehir, Turkey. Klimik J, 26(3), 94-7
  14. Sencan I, Sahin I, Kaya D, et al. (2009): An outbreak of oropharyngeal tularemia with cervical adenopathy predominantly in the left side. Yonsei Med J. 50(1), 50-4
  15. Tärnvik A (2007): Epid