Dergiler / Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi / 2019 / Cilt: 66 - Sayı: 2

Ankara ilinde görülen Tularemi olgularının değerlendirilmesi

Evaluation of Tularemia cases in Ankara province, Turkey

Sayfa
211–216
Yayın Tarihi
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Mikrobiyolojik kirlenmeye karşı suların otomatik cihazlar ile klorlanması ve bakiye klor ölçümlerinin aksatılmadan yapılması önemlidir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Tularemi, etkeni Francisella tularensis olan, kuzey yarı kürede endemik olarak görülebilen zoonotik bir hastalıktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu tanımlayıcı tipteki çalışmada, Ankara İli'nde görülen tularemi olgularının yıllara göre dağılımı ve bazı özellikleri değerlendirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Mikrobiyolojik kirlenmeye karşı suların otomatik cihazlar ile klorlanması ve bakiye klor ölçümlerinin aksatılmadan yapılması önemlidir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2010 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Tularemi, etkeni Francisella tularensis olan, kuzey yarı kürede endemik olarak görülebilen zoonotik bir hastalıktır. Bu tanımlayıcı tipteki çalışmada, Ankara İli'nde görülen tularemi olgularının yıllara göre dağılımı ve bazı özellikleri değerlendirilmiştir. Ankara genelinde yıllara göre tularemi olgu sayıları şöyledir: 2010’da 129, 2011’de 349, 2012’de 87, 2013’te 2, 2014’te 0, 2015’te 23, 2016’da 86, 2017’de 16 ve 2018’de 4 vaka. 2010-2018 yıllarında görülen olguların %52.3'ü kadın (n=364), %47.7’si ise (n=332) erkektir; yaş ortalaması 38.99±18.82'dir. Bu olgularda şebeke suyu kullanımı %66.7, halk çeşmelerinden su kullanımı %40.3, kuyu suyu kullanımı %7.0; çevrede kemirgen varlığı %25.6, olarak saptanmıştır. Tulareminin kontrol edilmesi amacı ile şebeke sistemi dışındaki kuyu suyu, kaynak suları ve halk çeşmelerinin kontrolü sağlanmalı; kullanılan su depolarının bakımları yapılmalı ve düzenli aralıklar ile temizlenmelidir. Mikrobiyolojik kirlenmeye karşı suların otomatik cihazlar ile klorlanması ve bakiye klor ölçümlerinin aksatılmadan yapılması önemlidir.

Abstract

Tularemia; caused by Francisella tularensis is a zoonotic disease which can be seen endemic in the northern hemisphere. The distribution of tularemia cases according to years and the characteristics of the disease in Ankara province were evaluated in this descriptive study. The number of tularemia cases according to years in Ankara were as follows: 129 cases in 2010, 349 in 2011, 87 in 2012, 2 in 2013, 0 in 2014, 23 in 2015, 86 in 2016, 16 in 2017 and 4 in 2018. 52.3% of cases seen in the years 2010-2018 were female (n = 364) and 47.7% (n = 332) were male and the mean age was 38.99 ± 18.82. In these cases, the use of waterwork was 66.7%, the use of public fountains was 40.3%, the use of well water was 7.0%, the presence of rodents around was 25.6%. To control tularemia, well water, spring water and fountains outside the grid system must be controlled; used water tanks must be maintained and cleaned at regular intervals. It is important that the water against microbiological contamination are chlorinated by automatic devices and the residual chlorine measurements are made without interruption.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇANKAYA, S., ŞİMŞEK, A. Ç. (2022). Ankara ilinde görülen Tularemi olgularının değerlendirilmesi. Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, Cilt: 66 - Sayı: 2, 211–216. https://ajindex.com/articles/444551

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Akalin H, Helvaci S, Gedikoglu S. (2009) Re-emergence of tularemia in Turkey. Int J Infect Dis, 13(5), 547-51
  2. Anonymus (2005): Türkiye Halk Sağlığı Kurumu İnsani Tüketim Amaçlı Sular Hakkında Yönetmelik. http://mevzuat.basbakanlik.gov.tr/Metin.Aspx?MevzuatKod=7.5.7510&MevzuatIliski=0&sourceXmlSearch=insani (Accessed August 3, 2018
  3. Anonymus (2011): T.C. Sağlık Bakanlığı Temel Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğü Zoonotik Hastalıklar Daire Başkanlığı, Tularemi Hastalığının Kontrolü İçin Saha Rehberi, ISBN: 978-975-590-328-6, Ankara. 2-5
  4. Anonymus (2011): T.C. Sağlık Bakanlığı Temel Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğü Zoonotik Hastalıklar Daire Başkanlığı, Zoonotik Hastalıklar Hizmet İçi Eğitim Modülü, ISBN: 978-975-590-328-6, Ankara. 125-127
  5. Barut S, Cetin I. (2009): A tularemia outbreak in an extended family in Tokat Province, Turkey: observing the attack rate of tularemia. Int J Infect Dis, 13(6),745-8
  6. Broman T, Forsman M, Petersen J, et al. (2007): The infectious agent. 3-4. In: WHO Guidelines on Tularaemia, World Health Organization, France. ISBN 978 92 4 154737 6 7. Christova I, Velinov T, Kantardjiev T, et al. (2004): Tularaemia outbreak in Bulgaria. Scand J Infect Dis, 36(11-12), 785-789
  7. Çankaya S, Topbaş M, Yavuzyılmaz A, et al. (2017): The physical, chemical and microbiological analysis of public fountains in Trabzon city. Turk Hij Den Biyol Derg, 74, 21-28
  8. Dikici N, Ural O, Sümer Ş, et al. (2012): Tularemia in Konya Region, Turkey. Mikrobiyol Bült, 46(2), 225-35
  9. Ellis J, Oyston PC, Green M, et al. (2002): Tularemia. Clin Microbiol Rev, 15(4), 631-46
  10. Gedikoğlu S, Göral G, Helvacı S. (1990): Bursa’daki tularemi epidemisinin özellikleri. İnfeksiyon Derg, 4(1), 9-15
  11. Gurcan S, Tatman-Otkun M, Otkun, M, et al. (2004). An outbreak of tularemia in Western Black Sea region of Turkey. Yonsei Med J, 45(1), 17-22
  12. Kılıç S (2013): Ülkemizde önem kazanan zoonotik hastalıkların güncel durumu: Tularemi. 184-187. In: 2. Ulusal Klinik Mikrobiyoloji Kongresi, Kongre Kitabı. Antalya 14. Kilic S.A (2010): General Overview of Francisella tularensis and the Epidemiology of Tularemia in Turkey. Flora, 15(2), 37-58
  13. Korkmaz M, Korkmaz P, Koç F, et. al. (2013). Evaluation of Tularemia Cases in Eskişehir, Turkey. Klimik J, 26(3), 94-7
  14. Sencan I, Sahin I, Kaya D, et al. (2009): An outbreak of oropharyngeal tularemia with cervical adenopathy predominantly in the left side. Yonsei Med J. 50(1), 50-4
  15. Tärnvik A (2007): Epid