Journals / Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi / 2021 / Cilt: 70 - Sayı: 4

Legal Effect of the Title of Public Officer on the Criminal Liability of Accomplices

Suç Ortaklarının Cezai Sorumluluğu Üzerinde Kamu Görevlisi Sıfatının Hukuki Etkisi

Pages
1223–1259
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In case of violation ofsuch a criminal norm within the complicity, the impact of qualified cases tothe perpetrator, and the participator should be analyzed, and the effect of thetitle of public officer on the criminal responsibility of the accomplicesshould be determined

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The concept of "public officer", which is mainly handled in the field ofconstitutional and administrative law, also defined in Article 6/1-c of theTurkish Penal Code is a legal concept should be examined separately interms of criminal law.
📊
Key Findings & Data:The fact that the lawmaker prefers to define thetypical act in certain crimes by attributing the person’s title as a publicofficer makes it more compulsory to determine the concept of public officercorrectly with the dimension of criminal law.
💡
Conclusion & Impact:In case of violation ofsuch a criminal norm within the complicity, the impact of qualified cases tothe perpetrator, and the participator should be analyzed, and the effect of thetitle of public officer on the criminal responsibility of the accomplicesshould be determined
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The concept of "public officer", which is mainly handled in the field ofconstitutional and administrative law, also defined in Article 6/1-c of theTurkish Penal Code is a legal concept should be examined separately interms of criminal law. The fact that the lawmaker prefers to define thetypical act in certain crimes by attributing the person’s title as a publicofficer makes it more compulsory to determine the concept of public officercorrectly with the dimension of criminal law. In case of complicity inpeculiar crimes, in terms of individuals those who are eligible to be aperpetrator of a peculiar offence and those who do not eligible to be aperpetrator of a peculiar offence; in other words, for accomplices who arepublic officers and who are not public officers, what kind of legalconsequences arise should be examined carefully. On the other hand, the actscommitted by the perpetrator who is a public officer or the acts committedagainst a public officer due to his / her public duty, necessitates theaggravation of the sentence in terms of some crimes. In case of violation ofsuch a criminal norm within the complicity, the impact of qualified cases tothe perpetrator, and the participator should be analyzed, and the effect of thetitle of public officer on the criminal responsibility of the accomplicesshould be determined

Özet

Esas olarak anayasa ve idare hukuku alanında ele alınan “kamu görevlisi” kavramı, TCK m 6/1-c’de tanımlanan ve ceza hukuku açısından ayrıca irdelenmesi gereken bir hukuki kavramdır. Kanun koyucunun belli suçlarda tipik hareketi, kişinin kamu görevlisi sıfatına özgüleyerek tanımlamayı tercih etmesi, kamu görevlisi kavramının ceza hukuku boyutuyla doğru şekilde tespit edilmesini daha zorunlu kılmaktadır. Özgü suç özelliği gösteren bu tip suçlara iştirak edilmesi halinde, özel faillik niteliğini taşıyan kişiler ile özel faillik niteliğini taşımayanlar bakımından; başka deyişle, kamu görevlisi olan ve kamu görevlisi olmayan suç ortakları açısından ne gibi hukuki sonuçların ortaya çıktığı titizlikle incelenmelidir. Diğer yandan, kamu görevlisi olan fail tarafından ya da kamu görevlisine karşı yerine getirdiği kamu görevi sebebiyle gerçekleştirilen davranış, bazı suçlar açısından cezayı artıran nitelikli hal özelliği gösterir. Bu şekilde öngörülen cezai normun iştirak ilişkisi içinde ihlali durumunda, suçun nitelikli hallerinin fail ve şerike sirayeti meselesi analiz edilmeli, kamu görevlisi sıfatının suç ortaklarının cezai sorumluluğuna etkisi belirlenmelidir.

🔖

Cite This Article

TULAY, M. E. (2022). Legal Effect of the Title of Public Officer on the Criminal Liability of Accomplices. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: 70 - Sayı: 4, 1223–1259. https://ajindex.com/articles/442756

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (37)

  1. Akbulut, B. (2019). Ceza Hukuku Genel Hükümler (6. Baskı). Ankara:
  2. Adalet Yayınevi.
  3. Akbulut, B. (2010). Bağlılık Kuralı. GÜHFD. XIV (1), 167-214.
  4. Akbulut, B. ve Aksan, M. Ceza Muhakemesi Hukukunda Uzlaştırma (2. Baskı). Ankara:
  5. Seçkin Yayınevi.
  6. Akyılmaz, B., Sezginer, M. ve Kaya, C. (2019). Türk İdare Hukuku (11. Baskı). Ankara:
  7. Savaş Yayınevi.
  8. Arslan, M. (2020). Alman Ceza Hukukunda Suç ve Terör Örgütleriyle Bağlantılı Suçlar ve İştirak Hükümleriyle İlişkileri. Ankara:
  9. Adalet Yayınevi.
  10. Arslan, M. (2019). Sağlık Çalışanlarının Maruz Kaldığı Şiddete Karşı Ceza Hukuku Tedbirleri Almanya ve Türkiye Arasında Bir Karşılaştırma. TBBD, (145), 159- 202. Artuk, M.E., Gökcen, A., Alşahin, M.E. ve Çakır, K. (2018). Ceza Hukuku Genel Hükümler (12. Baskı). İstanbul:
  11. Adalet Yayınevi.
  12. Artuk, M.E., Gökcen, A., Alşahin, M.E. ve Çakır, K. (2018). Ceza Hukuku Özel Hükümler (17. Baskı). İstanbul:
  13. Adalet Yayınevi.
  14. Atay, E. E. (2016). İdare Hukuku (5. Bası). Ankara:
  15. Turhan Yayınevi.
  16. Atladı, R. B. (2020). Alman Ceza Hukukunda Kamu Görevlisi Kavramı. Prof. Dr. M.Emin Artuk’a Armağan (1139-1161). Ankara:
  17. Seçkin Yayınevi.
  18. Avcı, M. (2012). Türkiye’de Kamu Kurumu Niteliğindeki Meslek Kuruluşları. Ankara:
  19. Adalet Yayınevi.
  20. Aydın, D (2009). Türk Ceza Hukukunda Suça İştirak. Ankara:
  21. Yetkin Yayınevi.
  22. Aytekin, M. (2020). İştirak Halinde İşlenen Suçlarda Suça Etki Eden Sebeplerin Şeriklere Sirayeti. Bursa Barosu Dergisi, 45 (111), 105-110. Beck’sche Online Kommentare, Strafgesetzbuch (48. Edition-01.11.2020) (BeckOKStGB/Yazar). Birtek, F (2014). Ceza Hukuku Genel Hükümler (3. Baskı). Ankara:
  23. Adalet Yayınevi.
  24. Can, N. (2020). Türk Ceza Kanunu’nda Zimmet Suçu (TCK m. 247-249). DÜHFD, 25 (43), 239-278.
  25. Centel, N., Zafer, H. ve Çakmut, Ö. (2020). Türk Ceza Hukukuna Giriş (11. Bası). İstanbul:
  26. Beta Yayınevi.
  27. Çağlayan, R. (2019). İdare Hukuku Dersleri (7. Baskı). Ankara:
  28. Adalet Yayınevi.
  29. Demirbaş, T. (2020). Ceza Hukuku Genel Hükümler (15. Baskı). Ankara:
  30. Seçkin Yayınevi.
  31. Demirel, M. (2017). Suça İştirakte Bağlılık Kuralı. İstanbul:
  32. Oniki Levha Yayınevi.
  33. Demren Dönmez, B. (2011). Türk Ceza Kanununda ‘Kamu Görevlisi’ Kavramı. TBBD, 94, 95-130.
  34. Dülger, M. V. (2021). Ceza Hukuku Genel Hükümler. İstanbul: Hukuk Akademisi Yayınevi.
  35. Ekici Şahin, M. (2015). İştirak Halinde İşlenen Suçlarda Suça Etki Eden Nedenlerin Şeriklere Sirayeti. AÜHFD, 64 (3), 637-686.
  36. Ekici Şahin, M. (2013). Dolaylı Failliğe İlişkin Bazı Sorunlar. BAÜHFD, 8 (108- 109), 7-25.
  37. Erdem, M. R. (2005). Yeni TCK’da Faillik ve Suç Ortaklığ