Journals / Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi / 2019 / Cilt: 23 - Sayı: 4

THE LANDLORD’S OBLIGATION TO RENT TO THE FORMER TENANT

ESKİ KİRACIYA YENİDEN KİRAYA VERME ZORUNLULUĞU

Pages
99–119
Publication Date
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This article discusses the requirements of the landlord’s obligation to rent the property to the former tenant.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In case of termination of lease agreement concerning residence and roofed workplaces by the landlord, he/she can be forced to relet with t he former tenant.
📊
Key Findings & Data:Indeed, the landlord cannot rent the leased property to other persons than his / her former tenant for three years without a justifi able reason, when the tenant is evicted due to the landlord’s need for the property.
💡
Conclusion & Impact:This article discusses the requirements of the landlord’s obligation to rent the property to the former tenant.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kira sözleşmesi · kiralanana gereksinim · yeniden imar ve inşa

Abstract

In case of termination of lease agreement concerning residence and roofed workplaces by the landlord, he/she can be forced to relet with t he former tenant. Indeed, the landlord cannot rent the leased property to other persons than his / her former tenant for three years without a justifi able reason, when the tenant is evicted due to the landlord’s need for the property. In the same way, the leased property that is evacuated due to the need for substantial reconstruction or refurbishment, cannot be rented with its pre-reconstruction status to other persons without a justifi able reason unless three years have passed after the date of evacuation. In addition, the former tenant has the priority right to the lease newly reconstructed property with new status and new rent after reconstruction. Unless this priority right is terminated, the leased property cannot be rented to other persons within three years after reconstruction. In all these cases, it can be argued that the landlord’s freedom to choose other side of the lease agreements is restricted. This article discusses the requirements of the landlord’s obligation to rent the property to the former tenant.

Özet

Konut ve çatılı işyerleri kira sözleşmesinin kiraya veren tarafından sona erdirilmesi halinde kiraya verenin, eski kiracısıyla yeniden kira sözleşmesi yapmaya zorlandığı söylenebilir. Gerçekten kiraya veren, gereksinim amacıyla kiralananın boşaltılmasını sağladığında, haklı sebep olmaksızın, kiralananı üç yıl geçmedikçe eski kiracısından başkasına kiralayamaz. Bunun gibi esaslı onarım amacıyla boşaltılan kiralanan, haklı sebep olmaksızın üç yıl geçmedikçe başkasına eski hâli ile kiralanamaz. Ayrıca eski kiracının, yeniden inşa ve imarı gerçekleştirilen kiralananı yeni durumu ve yeni kira bedeli ile kiralama konusunda öncelik hakkı vardır. Eski kiracının bu öncelikle kiralama hakkı sonlandırılmadıkça, kiralanan üç yıl geçmeden başkasına kiralanamaz. Bütün bu durumlarda kiraya verenin sözleşmenin karşı tarafını seçme özgürlüğüne kısıtlama getirildiği söylenebilir. İşbu makale ile kiraya verenin eski kiracısına kiraya verme zorunluluğunun şartları açıklanmaktadır.

🔖

Cite This Article

GÜL, İ. (2022). THE LANDLORD’S OBLIGATION TO RENT TO THE FORMER TENANT. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: 23 - Sayı: 4, 99–119. https://ajindex.com/articles/441591

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (22)

  1. ACAR, Faruk: Kira Hukuku Şerhi, 4. Bası, Yayınevi, İstanbul, 2017. “ACAR, (2017)”.
  2. ACAR, Faruk (YAVUZ / ÖZEN / ACAR): Borçlar Hukuku Dersleri Özel Hükümler, 14. Bası, Beta Yayınevi, İstanbul, 2016. “ACAR, (2016)”.
  3. AKGÜN AKAY, Merve: Konut ve Çatılı İşyeri Kira Sözleşmelerine Özgü Sona Erme Nedenleri, Seçkin Yayıncılık, Ankara, 2017.
  4. AKINCI, Şahin: Borçlar Hukuku Bilgisi Genel hükümler, 10. Bası, Sayram Yayınları, Konya, 2017. “AKINCI, (2017)”.
  5. AKINCI, Şahin: “İşyeri Kiralarında Kiracının Korunması Açısından Borçlar Kanunu Tasarısının Bazı Hükümlerinin Değerlendirilmesi”, AÜHFD, Y. 2008, C. 57, Sa. 3, s. 33- 50. “AKINCI, (2008)”.
  6. AKINTÜRK, Turgut/ATEŞ KARAMAN, Derya: Borçlar Hukuku, Genel Hükümler, Özel Borç İlişkileri, 25. Basıdan Tıpkı Basım 26. Bası, Beta Yayınevi, İstanbul, 2017.
  7. AKYİĞİT, Ercan: 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu’nda Kira Sözleşmesi, Ankara, 2012.
  8. ANTALYA, Gökhan O.: Borçlar Hukuku Genel Hükümler, C. 1, 3. Bası, Legal Yayınevi, İstanbul, 2018.
  9. ARAL, Fahrettin / AYRANCI, Hasan: Borçlar Hukuku Özel Borç İlişkileri, 11. Bası, Yetkin Yayınevi, Ankara, 2015.
  10. ARPACI, Abdülkadir (HATEMİ, Hüseyin / SEROZAN, Rona / ARPACI, Abdülkadir): Borçlar Hukuku Özel Bölüm, Filiz Kitapevi, İstanbul, 1992.
  11. AYAN, Mehmet: Borçlar Hukuku, 10. Bası, Mimoza Yayınevi, Konya, 2015.
  12. AYAN, Nurşen: “Kira Konusu Taşınmazın İhtiyaç Nedeniyle Tahliye Ettirilmesi”, Selçuk Üniversitesi Hukuk Fakültesi, Y. 2007, C. 15, Sa. 2, s. 11-24.
  13. AYANOĞLU MORALI, Ahu: İstanbul Şerhi Türk Borçlar Kanunu / TBK m.347, C. 2, Vedat kitapçılık, İstanbul, 2018.
  14. AYBAY, Aydın: Borçlar Hukuk Dersleri Genel Bölüm, 14. Bası, Filiz Kitapevi, İstanbul, 2016.
  15. AYDEMİR, Efrail: Kira Hukuku, 4. Bası, Seçkin Yayıncılık, Ankara, 2016.
  16. AYDIN, Gülşah Sinem: Kira Sözleşmesinin Genel Hükümlere Göre Sona Ermesi, On İki Levha Yayınları, İstanbul, 2013.
  17. AYDOĞDU, Murat / KAHVECİ, Nalan: Türk Borçlar Hukuku Özel Borç İlişkiler, 3. Bası, Adalet Yayınevi, Ankara, 2017.
  18. AYSAL, Mustafa: “Konut ve Çatılı İşyeri Kiralarında Sözleşmenin Sona Ermesi”, Bahçeşehir Üniversitesi Hukuk Fakültesi Kazancı Hakemli Hukuk Dergisi, Y. 2103, C. 9, Sa. 103-104, s. 183-191.
  19. BAŞPINAR, Veysel: Borç Sözleşmelerinin Kısmi Butlanı, Batider Yayınları, Ankara, 1998.
  20. BATUR, İsmail Cenk: “Konut Gereksinimine Dayalı Tahliye Davalarında “Samimi ve Gerçek İhtiyaç” Kavramı”, İBD, Y. 2017, C. 91, Sa. 6, s. 216-220.
  21. BİLGİLİ, Fatih/DEMİRKAPI, Ertan: Borçlar Hukuku Genel Hükümler, 8. Bası, Dora Yayınları, Bursa, 2016.
  22. BİRİNCİ UZUN, Tuba: “Belirli Süreli