AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn primary R resistant cases, longer therapy with at least 2 drugs should be given as a conclusion.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Since Rifampicin (R) is one of the most essential drug of short course tuberculosis therapy; in this study, 40 patients (26 male, 14 female) with R resistance were evaluated in regarding clinical, bacteriological, and therapy responce. 25 of 40 patients (%62.5) showed only R resistance, and the other 15 (%37.5) revealed both R and streptomycin (S) resistance. According to World Health Organization (WHO) criteria 28 patients (%70) were new case pulmonary tuberculosis, 8 (%20) had relapse and 4 (%10) were chronical resistant cases. New cases were initially treated with isoniazid (H), R, pyrazinamide (Z), ethambutol (E) or HRZS. 7 relaps cases were treated with HRZES. Since one of relaps cases was known to be resistant to R, HZES regimen was given. Retreatment regimen was given to 4 chronical resistant cases. When R resistance was demonstrated on the second or third month of the therapy; three minor drugs were given instead of R at 16 patients, initial regimen was continued at 9 cases and initial therapy without R (HZE) was continued at 10 cases. As a result; %70 of the patients with R resistance were new cases and %20 of them were relapse cases in our study. In these cases, treatment response with initial therapy was fairly good with %89.9. In following months treatment failure and treatment success were similar in three groups. In primary R resistant cases, longer therapy with at least 2 drugs should be given as a conclusion.
Özet
Rifampisin (R) kısa süreli kemoterapi rejimlerinin en önemli ilaçlarından birisidir, bu nedenle çalışmada R rezistansı olan 40 hasta (26 erkek, 14 kadın) klinik, bakteriyolojik ve tedaviye cevap açısından değerlendirildi. 40 hastanın 25'inde (%62,5) sadece R rezistansı, diğer 15'inde (%37,5) hem R hem de streptomisin (S) rezistansı vardı. Dünya Sağlık Örgütü kriterlerine göre 28 hasta (%70) yeni vaka akciğer tüberkülozu, 8 hasta (%20) relaps ve 4 hasta (%10) kronik rezistan akciğer tüberkülozuydu. Yeni vakalara başlangıç tedavisi İzoniazid (H), R, Pirazinamid (Z), Etambutol (E) veya HRZS verildi. Relaps kabul edilen 7 olguya HRZES başlandı, bir olguda R direnci tedavi başlangıcında bilindiği için HZES verildi. Kronik rezistan akciğer tüberkülozu kabul edilen 4 olguya tekrar tedavi uygulandı. Yeni vaka ve relaps olan olgularda başlangıç tedavisinin ikinci veya üçüncü ayında R direnci öğrenildiğinde, 16 olguda R tedaviden çıkarılarak yerine 3 minör ilaç eklendi (tedavi modifikasyonu), 9 olguda tedaviye aynen devam edildi (HRZE veya S), 10 olguda ise R tedaviden çıkarılarak HZE ile rejime devam edildi. Sonuç olarak çalışmamızda R direnci saptanan olguların %70'i yeni olgu; %20'si relapstı. R direnci olan yeni olgu ve relapslarda inisyal tedavi başarısı %89.9 ile oldukça yüksek izlendi. Daha sonraki aylardaki tedavi yetmezlikleri ve başarıları her üç grupta da birbirine benzer olarak bulundu. Bu nedenle primer R rezistansı olan olgularda en az iki ilaç uzun süre verilmelidir.