AI Summary & Key Takeaways
AI InsightWe suggest that posterior cavatomy can be preferred to atriotomy because of low incidence of sinus node dysfunction and pulmonary or caval obstruction.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: Sinus venosus type atrial septal defects (SVASD) differ from the secundum atrial septal defects by its location and high incidence of combination with other cardiac anomalies, which inherently increases the risk of postoperative complications. Right atriotomy is the most preferred approach for repairing the SVASD. Postoperative sinus node dysfunction or other rhythm disturbances can be observed. We compared the postoperative complications between lateral cavatomy and right atriotomy in patients who had SVASD. Methods: Twenty-seven patients who had SVASD (of 384 total ASD's) associated with partial anomalous pulmonary venous connection (PAPVC) underwent surgical repair during the period of January 1992 - December 2001 in Gülhane Military Medical Academy. Sinus venosus type atrial septal defect was repaired through right atrial incision by routine bi-caval cannulation in 14 patients (Group 1) and repaired through lateral caval incision by direct caval cannulation in 13 patients (Group 2). Lateral cavatomy was closed by pericardial patch in Group 2. We analyzed the relationship between incidence of rhythm disturbances and the technique in patients who had SVASD with or without partial anomalous pulmonary venous connection prospectively. Results: All patients had a classical superior SVASD intraoperatively. Persistent left superior vena cava (PLSVC) was observed in 5 patients (Group 1=3 patients, Group 2=2 patients). Postoperative mortality was seen in one patient in Group 1 due to pulmonary venous obstruction. In Group 1, one patient underwent re-operation for upper and middle lobectomy of the right lung. Ambulatory Holter monitorizations were done in all patients per 3 months periodically. In Group 1 sinus node dysfunction was observed in 4 patients and atrial fibrillation was observed in 2 patients, while in Group 2 only one patient had atrial fibrillation during follow-up period (p=0.037). Conclusion: Repair of SVASD in adult patients is associated with low operative mortality and morbidity. The closure of the defect by pericardial patch is the most preferred technique but obstruction of caval veins can be seen. We suggest that posterior cavatomy can be preferred to atriotomy because of low incidence of sinus node dysfunction and pulmonary or caval obstruction.
Özet
Amaç: Sinüs venozus tip atriyal septal defektler (SVASD) sekundum tip atriyal septal defektlerden yerleşimi ve diğer konjenital kalp hastalıkları ile birlikte daha sıkça görülmesi nedeniyle ayrıcalık gösterir. Cerrahi olarak sağ atriyotomi en sık kullanılan yol olmakla birlikte sinüs düğümü disfonksiyonu veya diğer ritm düzensizlikleri gibi komplikasyonlar gözlenebilir. Sağ atriyotomi ve lateral kavatomi yolu ile kapatılan sinüs venozus tip atriyal septal defektli olgularda gözlenen postoperatif ritm düzensizliklerini tespit etmeyi amaçladık. Yöntem: Ocak 1992-Aralık 2001 tarihleri arasında GATA Kalp ve Damar Cerrahisi Kliniğinde toplam 384 hastaya ASD tamiri yapılmış olup bunlardan 27'sinde parsiyel pulmoner venöz dönüş anomalisinin (PPVDA) eşlik ettiği SVASD tespit edilmiştir. Yirmi yedi SVASD vakasının 14'ünde tamir sağ atriyotomi yoluyla (grup 1), 13'ünde ise lateral kavatomi yoluyla (grup 2) gerçekleştirilmiştir. Lateral kavatomi insizyonları perikardiyal yama ile kapatılmıştır. Bulgular: Grup 1'deki hastaların 5'inde, grup 2'deki hastaların 2'sinde preoperatif atriyal fibrilasyon ritmi mevcuttu. Hastaların tümünde PPVDA mevcuttu. Grup 1'deki 3 hastada, grup 2'deki 2 hastada SVASD'e ilave olarak persistan sol süperiyor vena cava tespit edildi (PSSVK). Grup 1'de 1 hasta postoperatif 1. günde ani gelişen sağ ventrikül yüklenmesine bağlı olarak kaybedildi. Grup 1'de 4 hastada, grup 2'de ise 1 hastada erken postoperatif dönemde sinüs düğümü disfonksiyonu tespit edildi. Grup 1'de 1 hasta reoperasyona alınarak sağ akciğer üst ve orta loblarına lobektomi uygulandı. Yirmi dört hastaya uzun dönem takibi yapılarak hastalar ortalama 14.2± 2.9 ay takip edildi. Hastalara üçer aylık dönemler halinde ambulatuvar Holter monitorizasyonu yapıldı. Erken postoperatif dönemde 4 hastada (grup 1 de 4 hasta) sinüs düğümü disfonksiyonu ve grup 1'de iki hastada, grup 2'de bir hastada atriyal fibrilasyon ritmi gözlendi (p=0.037). Sonuç: Erişkin hastalarda SVASD tamiri düşük mortalite ve morbidite ile seyreden bir hastalıktır. Cerrahi yöntem olarak sıklıkla sağ atriyum serbest duvarı yolu ile defektin perikardiyal yama ile tamiri uygulanmaktadır. Bu uygulama esnasında vena kavaların veya pulmoner venlerin daraltılması gözlenebilen bir komplikasyondur. Biz kliniğimizde SVASD bulunan hastalara pulmoner ve kaval venlerin daraltılması ve sinüs düğümü disfonksiyonunu daha az gözlenmesi nedeniyle atriyotomi yerine lateral kavatomi yapılarak defektin kapatılmasının daha faydalı olacağı kanaatindeyiz.