AI Summary & Key Takeaways
AI InsightResults: Overall mortality was 7% in the patient population.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: Early mortality after coronary artery bypass grafting is generally higher in women than in men. This study analyzes the effect of female gender on early mortality of coronary artery bypass grafting particularly for left main coronary artery disease. Methods: Study population consisted of 144 consecutive patients (33 women, 111 men) undergoing coronary artery bypass grafting for left main coronary artery disease. Mean follow-up was 25.1 ± 14.0 months. Data were collected retrospectively and presented as mean ± standard deviation. Survival analysis was done using Kaplan-Meier actuarial curve method with the log rank univariate test, followed by Cox's proportional rate multivariate model. Results: Overall mortality was 7% in the patient population. Cox regression analysis revealed that the independent predictors of increased total mortality were female gender (HR 8.34, 95% CI 1.79 - 38.76, p=0.007), advanced age (HR 1.12, 95% CI 1.02-1.23, p=0.014), degree of left main coronary artery stenosis (HR 1.068, 95%CI 1.005-1.135, p=0.03), and left ventricular ejection fraction (HR 0.93, 95% CI 0.87-0.99, p=0.03). Female gender was found to be the only independent predictor of increased early mortality (HR 13.18, 95%CI 1.444-120.343, p=0.02). After discharge from the hospital, female gender was no more a predictor of increased mortality. Conclusion: According to these data, we may assume that female gender is related with increased mortality in coronary artery surgery for left main disease in the pre-discharge period however after discharge from hospital, long-term benefit of female survivors of coronary artery bypass grafting operated on for left main coronary artery disease might be as good as in men.
Özet
Amaç: Tüm koroner baypas operasyonları ele alındığında erken mortalite kadınlarda genellikle daha yüksektir. Bu çalışmada kadın cinsiyetin özellikle sol ana koroner arter hastalığı nedeniyle yapılan koroner baypas operasyonu sonrası erken dönem mortalite üzerine etkisi analiz edilmiştir. Yöntemler: Çalışma popülasyonunu merkezimizde sol ana koroner arter hastalığı nedeniyle koroner baypas operasyonu geçiren ardışık 144 hasta (111 erkek, 33 kadın) oluşturmuştur. Veriler retrospektif olarak toplanmış ve ortalama ± standart sapma olarak gösterilmiştir. Ortalama takip süresi 25.1 ± 14.0 aydır. Sağkalım analizi Kaplan-Meier log rank tek-değişkenli test ve Cox çoklu regresyon model ile yapılmıştır.Bulgular: Çalışma popülasyonunda toplam mortalite %7 olmuştur. Cox regresyon analizinde artmış total mortalitenin bağımsız öngördürücüleri olarak; kadın cinsiyet (HR 8.34, 95% CI 1.79 - 38.76, p=0.007), ileri yaş (HR 1.12, 95% CI 1.02-1.23, p=0.014), ana koroner arter hastalığının derecesi (HR 1.068, 95%CI 1.005-1.135, p=0.03) ve düşük sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu (HR 0.93, 95% CI 0.87-0.99, p=0.03) tespit edildi. Çalışmamızda kadın cinsiyet, artmış erken mortalitenin tek bağımsız öngördürücüsü olarak saptanmıştır (HR 13.18, 95%CI 1.444-120.343, p=0.02). Hastaneden taburculuk sonrası dönemde kadın cinsiyetin mortalite üzerine bir etkisi kalmamıştır. Sonuç: Taburculuk öncesi erken dönemde, sol ana koroner arter hastalığı nedeniyle koroner baypas operasyonu geçiren hastalarda kadın cinsiyet artmış mortalitenin bağımsız bir öngördürücüsü olabilir; ancak taburculuk sonrası uzun dönemde bu hasta grubunda kadınlar da operasyondan erkekler kadar faydalanıyor gibi görünmektedirler.