AI Summary & Key Takeaways
AI InsightCBA might be considered as a first-line treatment method in patients with focal type lesions.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: Although stents reduce the restenosis rate, stent restenosis continues to be a major problem and the optimal treatment of stent restenosis is still controversial. In this study, we aimed to investigate the angiographic recurrent stent restenosis rate at 6-12 months after successful cutting balloon angioplasty (CBA) for the bare metal stent restenosis. Methods: Thirty patients (mean age: 57.9±11.6, 22 males) undergoing successful CBA for the treatment of in-stent restenosis at our hospital were prospectively included in this study. Control coronary angiography was performed at 6-12 months after CBA. Lesion length, minimal lumen diameter (MLD), and reference vessel diameter were analyzed by computerized digital angiographic analysis. Recurrent restenosis was defined as the lesions obstructing the lumen more than 50%. We described the lesions shorter than 10 mm as to be focal and those longer than 10 mm as to be diffuse. We used Student t, Chi-square, and Mann-Whitney U tests for statistical analysis. Results: Two patients had two distinct lesions; therefore, 32 lesions were assessed. There were 9 (28.1%) recurrent restenosis on the control coronary angiography. Recurrent restenosis developed in 3/21 (14.3%) of focal type lesions and 6/11(54.5%) of diffuse type lesions (p=0.035). Pre-procedural MLD was lower in the restenotic group compared to non-restenotic group (0.41±0.29 vs. 0.64±0.17 mm, p=0.048) while percent of stenosis was higher in the restenotic group (76.8±12 vs. 69.6±5.37%, p=0.029). Conclusion: In the selected patients, CBA is an effective and a safe method for the treatment of bare metal stent restenosis. CBA might be considered as a first-line treatment method in patients with focal type lesions.
Özet
Amaç: Stentlerin kullanıma girmesi ile restenoz oranında azalma olmakla birlikte, stent içi restenoz tedavisi zor bir problem olmaya devam etmektedir. Bu çalışmada çıplak metal stent implantasyonu sonrası stent içi restenoz saptanan hastalarda kesici balon anjiyoplastinin (KBA) etkinliğini değerlendirmeyi amaçladık. Yöntemler: Çalışmaya ileriye dönük olarak, çıplak stent restenozu saptanan ve KBA uygulanan 30 hasta (yaş ort.:57.9±11.6, 22’si erkek) alındı. Hastalara KBA işleminden sonra 6-12. aylarda kontrol koroner anjiyografi yapıldı. Lezyon uzunluğu, minimal lümen çapı (MLÇ), referans damar çapı ve darlık yüzdesi dijital anjiyografik ölçümlerle hesaplandı. Restenoz kontrol koroner anjiyografide işlem uygulanan damar segmentinde >%50 darlık olarak belirlendi. On milimetreden kısa lezyonlar fokal, >10 mm’den uzun olanlar ise difüz lezyonlar olarak tanımlandı. Gruplar arası karşılaştırmalarda Student t-testi, Ki-kare ve Mann-Whitney U testleri kullanıldı. Bulgular: İki hastada iki farklı lezyonda restenoz saptandığından 32 lezyon değerlendirildi. Kontrol koroner anjiyografide 9 hastada ve 9 lezyonda restenoz saptandı (%28.1). Yirmi bir fokal lezyonun kontrol koroner anjiyografisinde 3 (%14.3)’ünde restenoz görülürken, 11 difüz lezyonun 6 (%54.5)’sında restenoz görüldü (p=0.035). Kesici balon anjiyoplasti sonrası restenoz gelişen grupta işlem öncesi MLÇ, restenoz gelişmeyen gruba göre anlamlı olarak daha düşükken (0.41±0.29‘e karşılık 0.64±0.17 mm, p=0.048), işlem öncesi darlık yüzdesi restenoz gelişen grupta anlamlı olarak daha yüksek (%76.8±12’e karşılık %69.6±5.37, p=0.029) bulundu. Sonuç: Kesici balon anjiyoplasti çıplak stent restenozu tedavisinde seçilmiş olgularda etkin ve güvenilir bir yöntemdir. Özellikle fokal stent restenozlu olgularda KBA ön planda düşünülmesi gereken bir tedavi yöntemi olabilir.