Journals / Alevilik Araştırmaları Dergisi / 2017 / Cilt: 0 - Sayı: 13

A DISCUSSION ON ALEVISM STRUCTURES IN TURKEY AND GERMANY

TÜRKİYE’DE VE ALMANYA’DA ALEVİLİK YAPILANMALARI ÜZERİNE BİR TARTIŞMA

Pages
205–230
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

It is suggested that the state should not organize religious affairs and should emphasize common values for the foundation of unity and cohesion

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Discussions on how to construct AleviBektashi belief has been going on.
📊
Key Findings & Data:Although there are some workshops on the subject could not be a result of them.
💡
Conclusion & Impact:It is suggested that the state should not organize religious affairs and should emphasize common values for the foundation of unity and cohesion
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Discussions on how to construct AleviBektashi belief has been going on. Although there are some workshops on the subject could not be a result of them. Although Turkey is a secular country, the state organizes religious affairs and serves only one denomination. The Alevis-Bektashis also complain about the identity of the state and that the cemevleri are not recognized as a place of worship. The purpose of this study is to discuss how to build a belief structure that embraces every person in Turkey. This research is a qualitative study. The subject is addressed with a theoretical dimension and interviews are held with some people in Germany-Turkey for this purpose. The findings of the research can be summed up as follows: Even though it is not accepted by the Religious Affairs, Alevi-Bektashi belief is accepted as a different interpretation of the Islamic religion. The state of the Republic of Turkey must protect its secular character and go under a reconstruction that embraces every citizen. It is suggested that the state should not organize religious affairs and should emphasize common values for the foundation of unity and cohesion

Özet

Alevi-Bektaşi inancının nasıl yapılandırılacağına ilişkin tartışmalar devam etmektedir. Konuyla ilgili bazı çalıştaylar yapılmış olmasına rağmen bunlardan bir sonuç alınamamıştır. Türkiye lâik bir ülke olmasına rağmen, devlet din işlerini organize etmekte ve tek mezhebe yönelik hizmet vermektedir. Alevi-Bektaşiler de devletin kimliklerini ve cemevlerinin bir ibadet yeri olarak statüsünü tanınmadığından yakınmaktadırlar. Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de herkesi kucaklayan bir inanç yapılanmasının nasıl olması gerektiğini tartışmaya açmaktır. Araştırma nitel bir çalışmadır. Konu kuramsal boyutuyla ele alınmış ve bu amaçla Almanya'da ve Türkiye'de bazı kişilerle görüşmeler yapılmıştır. Bir bakıma teori-uygulama karşılaştırması yapılmıştır. Araştırmanın bulguları şöyle özetlenebilir: Diyanet tarafından kabul edilmese bile, Alevi-Bektaşi inancı, İslâm dininin farklı bir yorumu olarak kabul edilmektedir. Türkiye Cumhuriyeti devleti, lâik karakterini korumalı ve herkesi kucaklayan bir yapılanmaya gitmelidir. Birlik ve beraberliğin temini için, devletin din işlerini organize etmemesi, ortak değerlere vurgu yapması önerilmiştir.

🔖

Cite This Article

GÜL, İ. (2022). A DISCUSSION ON ALEVISM STRUCTURES IN TURKEY AND GERMANY. Alevilik Araştırmaları Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 13, 205–230. https://ajindex.com/articles/434910

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (20)

  1. AÇNR. (2010). Alevi Çalıştayları Nihai Rapor. https://serdargunes.files. wordpress.com/2013/08/alevic3a7alc4b1c59ftaylarc4b1-nihai-rapor- 2010.pdf. 31.01.2017.
  2. ADEM, Mahmut. (2016). Türkiye Cumhuriyeti “Laik Bir Devlet” mi? http://add.org.tr/turkiye-cumhuriyetilaik-bir-devlet-mi-prof-dr-mahmutadem/ 08.02.2016
  3. AİHM (2016).
  4. Büyük Daire Karar, İzzettin Doğan ve Diğerleri / Türkiye (Başvuru no. 62649/10), Strazburg, 26 Nisan 2016.
  5. AKYÜZ, Niyazi; GÜRSOY, Şahin; ÇAPCIOĞLU, İhsan. (2006). Din İşlerinde Özgün Türk Deneyimi: Diyanet’in Kurumsal Kimliği ve Güncel Değerlendirmeler, Dinî Araştırmalar, Cilt: 9, s. 31-42.
  6. AKTÜRK, Hamit. (2015). Alevilik Araştırmalarında Self Oryantalist Tutum. EKEV Akademi Dergisi. S. 62. ARSLOĞLU, İbrahim. (2000). AlevilikBektaşilik ve Batılı Araştırmacılar. Hacı Bektaş Veli Araştırma Dergisi, S. 16, s. 101-114.
  7. AŞKAR, Mustafa. (1993).
  8. Ahmed Yesevi ve Tasavvuf Anlayışı, Diyanet İlmi Dergi, S. 29, s. 49-62.
  9. AYDIN, M. Zeki. (2007). Okulda Din Dersi Tartışmaları (Türkiye’de Din Dersinin Tarihi, Teorik Yapısı, Bazı Ülkelerle Karşılaştırılması). C.Ü. İlahiyat Fakültesi Dergisi, S. XI/2, s. 7-51.
  10. AYDIN, M. Zeki. (2005). Avrupa Birliği Ülkelerinde Din Öğretimi ve Türkiye İle Karşılaştırılması, Eğitime Bakış, S. 4, s. 62-64.
  11. BAL, İdris. (2015). Türkiye’de alevi sorunu nedir? Nasıl çözülür? http://www. idrisbal.com.tr/turkiyede-alevi-sorununedir-nasil-cozulur/ 15.03.2017.
  12. BALKIZ, Ali. (2002). Alevi örgütlerin farkları, http://www.alevifederasyonu. org.tr/index.php?option=com_ content&view=article&id=249:alibalk-alevi-tlerin-farklar&catid=35:abftarihi&Itemid=261. 15.03.2017.
  13. BARDAKOĞLU, Ali. (2006). Basın Açıklamaları. http://www.diyanet.gov. tr/turkish/default.asp BAŞ, Eyüp. (2011). Ahmed Yesevî’nin Bektaşîlik, Alevîlik Üzerindeki Etkileri ve Osmanlı Dini Hayatındaki İzleri. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, S. 52:2, s. 21-53.
  14. BAŞARAN, İ. Ethem. (1989).
  15. Yönetim. Ankara.
  16. BLAU, Peter; MEYER, Marshall. (1971). Bureaucracy Rationalization and Organization Theory, https://www.unf. edu/~djaffee/Org%20Theory/chap5. pdf. 15.03.2017.
  17. BURSALIOĞLU, Ziya. (1994). Okul Yönetiminde Yeni Yapı ve Davranış. Ankara.
  18. BUYRUK. (1958). İmam Cafer Buyruğu. Der: Sefer Aytekin. ÇINAR, Ali Abbas. (1996). Bazı Yazılı Bektaşî Kaynaklarında Ahmed Yesevî-Hacı Bektaş Velî Bağlantısı ve Yesevî’nin Hoşgörüsünü İşleyen Şiirler. Erdem, C. 8, S. 24, s. 729-744.
  19. DİB (2014). Türkiye’de Dini Hayat Araştırması. Ankara.
  20. DURAN, Hamiye. (2010). Velâyetnâme’ye Göre Hacı Bek