Journals / Harran Tarım ve Gıda Bilimleri Dergisi / 2015 / Cilt: 19 - Sayı: 3

Farklı Organik Uygulamaların Ekmeklik Buğday Çeşitlerinin Verim ve Verim Öğeleri Üzerine Etkilerinin Belirlenmesi

Pages
162–171
Publication Date
2015-12-09
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ancak bu fark organikteki fiyat farkı ile kapatılabilecektir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışma Ankara Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü İkizce/Haymana Araştırma ve Uygulama İstasyonunda organik olarak yetiştiriciliği yapılan bazı ekmeklik buğday çeşitlerinin 2012-2013 yetiştirme sezonu verilerini içermektedir.
📊
Key Findings & Data:Araştırmada 3 faklı organik uygulama ve 8 farklı ekmeklik buğday çeşidi kullanılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Ancak bu fark organikteki fiyat farkı ile kapatılabilecektir.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:2012-2013 Verileri
⚙️Variables:Organik tarım · organik buğday yetiştiriciliği · buğday çeşitleri

Özet

Bu çalışma Ankara Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü İkizce/Haymana Araştırma ve Uygulama İstasyonunda organik olarak yetiştiriciliği yapılan bazı ekmeklik buğday çeşitlerinin 2012-2013 yetiştirme sezonu verilerini içermektedir. Araştırmada 3 faklı organik uygulama ve 8 farklı ekmeklik buğday çeşidi kullanılmıştır. Uygulamalar; Organik Sertifikalı Ticari Ahır Gübresi(AG), Yeşil Gübre(YG) ve Karışım(AG+YG) ile kontrol olarak Konvansiyonel yetiştiriciliktir. Ekmeklik Buğday Çeşitleri; Tosunbey, İkizce-96, Gün-91, Sönmez-2001, Bezostaja-1, Bayraktar-2000, Köse 220/39 ve Sivas 111/33. Deneme Tesadüf Bloklarında Bölünmüş Parseller deneme desenine göre 4 tekerrürlü olarak kurulmuştur. İncelenen özellikler; Bitki Boyu, m2 Bitki Sayısı, m2 Başak Sayısı, Başakta Tane Sayısı, Biyolojik Verim, Hasat İndeksi ve Verim(kg da-1). İstatistiki analiz sonucuna göre uygulamalar arasında; Bitki Boyu, m2 Bitki Sayısı, m2 Başak Sayısı, Başakta Tane Sayısı, Biyolojik Verim ve Verim(kg da-1) özelliklerinde p<0.01 ve Hasat İndeksi(%) de p<0.05 önemlilik bulunmuştur. En yüksek verim 329 kg da-1 ile Konvansiyonel yetiştiricilikten alınırken; en düşük verim 190 kg da-1 ile Sertifikalı Organik Ticari Gübre(AG) uygulamasından alınmıştır. Çeşitler arasında ise Bitki Boyu, m2 Bitki Sayısı, m2 Başak Sayısı, Hasat İndeksi ve Verim(kg da-1) özelliklerinde p<0.01; Başakta Tane Sayısı’nda p<0.05 istatistiki olarak önemlilik bulunurken; Biyolojik Verim özelliğinde ise çeşitler arasında istatistiki olarak bir önem bulunmamıştır. En yüksek verim 295 kg da-1 ile Tosunbey çeşidinden alınırken; en düşük verim 216 kg da-1 ile Bezosyaja-1 ve 217 kg da-1 ile Köse 220/39 çeşitlerinden alınmıştır. Sonuç olarak beklenildiği gibi Konvansiyonel yetiştiricilikte daha fazla verim alınmıştır; Organik uygulamalardan yeşil gübre uygulamasında konvansiyonele göre %27 verim düşüklüğü gözlemlenmiştir. Ancak bu fark organikteki fiyat farkı ile kapatılabilecektir.

🔖

Cite This Article

KODAŞ, R., ŞENGÜL, N., AVCI, M., AKÇELİK, E. (2015). Farklı Organik Uygulamaların Ekmeklik Buğday Çeşitlerinin Verim ve Verim Öğeleri Üzerine Etkilerinin Belirlenmesi. Harran Tarım ve Gıda Bilimleri Dergisi, Cilt: 19 - Sayı: 3, 162–171. https://ajindex.com/articles/423489

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (6)

  1. Anonim, 2014. Türkiye İstatistik Kurumu Bitkisel Üretim İstatistikleri. Baresel, J.P., Zimmermann, E.G., and Reents, E.H.J., 2008. Effects of genotype and environment on N uptake and N partition in organically grown winter wheat (Triticum aestivum L.) in Germany. Euphytica, 163: 347–354.
  2. Bulut, S., 2009. Farklı Gübre Kaynakları ve Ekim Sıklığının Organik Buğdayda Bitki Gelişmesi, Verim ve Kalite Üzerine Etkileri, Atatürk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, Erzurum. Carcea, M., Salvatorelli S., Turfani, V., and Mellara, F., 2006. Influence of growing conditions on the technological performance of bread wheat (Triticum aestivumL.). International Journal of Food Science and Technology, 41 (2): 102–107.
  3. Er, C., ve Başalma, D., 2008. Organik Tarımdaki Gelişmeler. Nobel Yayın Dağıtım, Yayın No: 1354 Er, C., 2009. Organik Tarım Bakımından Türkiye’nin Potansiyeli, Bugünkü Durumu ve Geleceği. İstanbul Ticaret Odası Yayınları,
  4. Sektörel Yayınlar, Yayın No: 2009-3.
  5. Kodaş, R., 2011.
  6. Tahıllarda Organik Yetiştiricilik, Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarla Bitkileri Anabilim Dalı, Tezsiz Yüksek Lisans Dönem Projesi. Olesen, R.K., 1998. Exporting Organic Foods. İnternational Trade Forum 3/1998, 6-9 s., ITC UNCTAD/WTO.