SavedAdd your journal

Journals / Journal of Analytic Divinity / 2021 / Cilt: 5 - Sayı: 2

Common Uses That Express Confusion in the Arabic Language

Arap Dilinde Taaccüb İfade Eden Kalıplar

Mehmet CANDAN
Pages
236–255
Publication Date
2021-06-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In our article, information is given on how to make the correct translation by handling such expressions.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Taaccüb, in other words, being amazed is part of human nature.
📊
Key Findings & Data:In order to express this feeling, unique patterns and concepts have been developed in each language.
💡
Conclusion & Impact:In our article, information is given on how to make the correct translation by handling such expressions.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Taaccüp · Nida · İstiğase

Abstract

Taaccüb, in other words, being amazed is part of human nature. In order to express this feeling, unique patterns and concepts have been developed in each language. Such patterns are also quite common in the Arabic language. In this article, the phrases used by the Arabs for taaccüb are discussed. Many taaccüb expressions in the Arabic language have actually been developed by abstracting from its meaning and transforming it into a taaccüb expression. Such expressions are frequently encountered in hadith texts and classical Arabic literature, but their meanings are ignored and a wrong translation is made. In our article, information is given on how to make the correct translation by handling such expressions.

Özet

Taaccüb diğer bir ifadeyle hayrete kapılma insan doğasının bir parçasıdır. Bu duygunun ifade edilmesi için her dilde kendine özgü kalıp ve kavramlar geliştirilmiştir. Arap dilinde de bu türden kalıplar oldukça fazladır. Bu makalede Arapların taaccüb için kullandıkları kalıp ifadeler ele alınmıştır. Arap dilinde birçok taaccüb ifadesi aslında zem ifade eden bir kullanımın kendi anlamından soyutlanarak bir taaccüb ifadesine dönüştürülmesi ile geliştirilmiştir. Bu türden ifadelere hadis metinlerinde ve klasik Arap edebiyatında da sıklıkla karşılaşılmakta ancak taaccüb manaları göz ardı edilip yanlış bir çeviri yapılmaktadır. Makalemizde bu türden ifadeler ele alınıp doğru çevirinin nasıl yapılacağı konusunda bilgiler verilmiştir.

🔖

Cite This Article

CANDAN, M. (2021). Common Uses That Express Confusion in the Arabic Language. Journal of Analytic Divinity, Cilt: 5 - Sayı: 2, 236–255. https://ajindex.com/articles/421258

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (6)

  1. Abdüsselâm b. Muhammed b. Hârûn b. Abdirrâzık. el-Esâlîbü’l-inşâʾiyye fi’n-nahvi’l-ʿArabî. Kahire: Mektebetü’l-hâncî, 2005.
  2. Ahmed b. Hanbel, Ebû Abdillâh Ahmed b. Muhammed b. Hanbel eş-Şeybânî el-Mervezî. el-Müsned. thk. Şuayb el-Arnaût. Müessetü’r-Risâle, 2001. Akkâvî, Fevval İn’am. el-Mu’cemü’l-Mufassal fi Ulumi’l-Belâga. Daru’l-Kütübi’l-’İlmiyye, 3. Basım, 1996.
  3. Altuntaş, Halil - Şahin, Muzaffer. Kur’ân-ı Kerîm Meali. Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, 12. Basım, 2006. Askerî, Ebû Hilâl el-Hasen b. Abdillâh b. Sehl Cemheretü’l-emsâl. Beyrut: Daru’l-Fikr, ts. Âtik, Âbdulaziz. İlmu’l-Meâni. Beyrut: Daru’n-Nahdati’l-Arabiyye, 2009. Bağdâdî, Abdülkadir b. Ömer b. Bâyezîd. Hizânetü’l-edeb ve lübbü lübâbi lisâni’l-ʿArab. Kahire: Mektebetü’l-hâncî, 1997. Besyûnî, Abdulfettah. ‘İlmu’l-Me‘ânî: Dirâse Belâğiyye ve Nakdiyye li-Mesâili’l-Me‘ânî. Suudi Arabistan: Daru’l-Meâlimi’s-Sekafiyye, 1998. Cevherî, Ebû Nasr İsmâîl b. Hammâd. es-Sıhâh Tâcü’l-luğa ve Sıhâhu’l-‘Arabiyye. thk. Ahmed Abdülgâfur Attâr. 6 Cilt. Beyrut: Dârü’l-ilmi’l-melâyîn, 4. Basım, 1990.
  4. Çantay, Hasan Basri. Kur’ân-ı Hakîm ve Meâl-i Kerîm. 3 Cilt. İstanbul: İslam Mecmuası Yay., 1985. Ebüssuûd Efendi. İrşâdü’l-ʿakli’s-selîm ilâ mezâya’l-Kitâbi’l-Kerîm. Beyrut: Daru’l-Kütübi’l-’İlmiyye, 1999. Endelûsî, Ebû Hayyân. İrtişâfü’d-darab min lisâni’l-ʿArab. thk. Recep Osman Muhammed. Kahire: Mektebetu’l-Hâncî, 1418. Eşmûnî, Ali b. Muhammed Nureddin. Şerhu’l-Eşmûnî alâ Elfiyeti İbn Mâlik. Beyrut: Dâru’l-Kutubi’l-ʿİlmiyye, 1419. Ezheri, Muhammed b. Ahmed. Tehzibu’l-Luğa. thk. Muhammed ʿİvaz Muʿrib. Beyrut: Daru İhyai’t-Turasi’l-ʿArabi, 1. Basım, 2001. Fârisî, Ebû Alî Hasen b. Ahmed b. Abdilgaffâr. el-Mesâilu’l-Basriyyât. thk. Muhammed Şâtır. 2 Cilt. Matbaatu’l-Mededi, 1985. Ferâhîdî, Ebû Abdirrahmân el-Halîl b. Ahmed b. Amr b. Temîm. Kitâbü’l-ʿAyn. thk. Abdülhamîd Hindâvî. 4 Cilt. Beyrut: Dârü’l-kütübi’l-ilmiyye, 1424/2003. Ferâhîdî, el-Halîl b. Ahmed b. Amr b. Temîm. el-Cümel fi’n-Nahv. thk. Fahreddîn Kabâve, 1416. Fevzân, Abdullah b. Salih. Delîlu’s-Sâlik ilâ Elfiyyeti İbn Mâlik. Bureyde: Dâru’l-Müslim, 1999.
  5. Fudayl, Dr. Abdulhâdi. Muhtasaru’n-Nahv. Cidde: Daru’ş-Şuruk, 1980.
  6. Hasan, Abbas. en-Nahvü’l-vâfî. 4 Cilt. Kahire: Dârü’l-maârif, 3. Basım, 1973. ʻÎd, Muhammed. en-Nahvu’l-Musaffâ. Kahire: Mektebetu’ş-Şebâb, ts. İbn Hişâm, Cemâleddin Abdullah İbn el-Ensârî. Muğni’l-Lebîb ‘an-Kutubi’l-E‘ârîb. thk. Mâzin el-Mubârek - Muhammed Ali Hamdallah. Beyrut: Dâru’l-Fikr, 6. Basım, 1985. İbn Hişâm, Cemâ