Journals / Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi / 2020 / Cilt: 8 - Sayı: 2

Geriatrik Bireylerde Fonksiyonel Bağımsızlığa Sanal Gerçeklik Temelli Denge Eğitiminin Etkileri: 1 Aylık Takip Çalışması

Pages
137–146
Publication Date
2020-09-09
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ancak bu konuda daha büyük örneklem grupları ile daha uzun süreli takibin yapıldığı ve kontrol grubunun olduğu çalışmalara ihtiyaç vardır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:ÖZ Amaç: Bu çalışmada, geriatrik bireylere verilen sanal gerçeklik temelli denge eğitiminin fonksiyonel bağımsızlığa etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Gereç ve Yöntem: Çalışmaya; 65 yaş ve üzerinde, son 12 ay içerisinde en az 1 kez düşme hikayesi olan, kognitif etkilenimi olmayan ve Berg Denge Skalası’na göre denge problemi olduğu saptanan 5’i erkek, 12’si kadın toplam 17 birey dahil edilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Ancak bu konuda daha büyük örneklem grupları ile daha uzun süreli takibin yapıldığı ve kontrol grubunun olduğu çalışmalara ihtiyaç vardır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:17 birey
⚙️Variables:Yaşlı · Denge · Bağımsız Yaşama

Özet

ÖZ Amaç: Bu çalışmada, geriatrik bireylere verilen sanal gerçeklik temelli denge eğitiminin fonksiyonel bağımsızlığa etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya; 65 yaş ve üzerinde, son 12 ay içerisinde en az 1 kez düşme hikayesi olan, kognitif etkilenimi olmayan ve Berg Denge Skalası’na göre denge problemi olduğu saptanan 5’i erkek, 12’si kadın toplam 17 birey dahil edilmiştir. Katılımcıların fonksiyonel bağımsızlık seviyeleri eğitim öncesinde ve sonrasında Fonksiyonel Bağımsızlık Ölçeği kullanılarak ölçülmüştür. Katılımcılar 4 hafta boyunca, haftada 2 gün 30 dakikalık toplam 8 seans denge eğitimi almıştır. Sonuçlar: Berg Denge Skalası total puanında (p=0,001), Fonksiyonel Bağımsızlık Ölçeği’nin Kendine Bakım (p=0,013), Transferler (p=0,001), Hareket (p=0,0001) ve Sosyal Algı (p=0,004) parametrelerinde ve toplam skorda (p=0,001) eğitim sonrasında istatistiksel olarak anlamlı artışlar saptanmakla beraber, 1 aylık takip süresinin ardından iyileşmenin korunduğu tespit edilmiştir. Tartışma: Çalışmanın sonuçlarına göre, sanal gerçeklik temelli denge eğitimi, geriatrik bireylerde fonksiyonel bağımsızlığı artırmaktadır. Uygulaması kolay ve maliyeti düşük olan bu yöntemin olumlu sonuçlar vermesi, fonksiyonel bağımsızlık seviyeleri düşük olan geriatrik bireylerin rehabilitasyonunda kullanılabileceğini göstermiştir. Ancak bu konuda daha büyük örneklem grupları ile daha uzun süreli takibin yapıldığı ve kontrol grubunun olduğu çalışmalara ihtiyaç vardır.

🔖

Cite This Article

TEMİZKAN, E., EKİCİ, G. (2020). Geriatrik Bireylerde Fonksiyonel Bağımsızlığa Sanal Gerçeklik Temelli Denge Eğitiminin Etkileri: 1 Aylık Takip Çalışması. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 2, 137–146. https://ajindex.com/articles/421036

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Anderson, N. H. (2014). A functional theory of cognition. Psychology Press. https://doi.org/10.4324/9781315805924
  2. Aran, O. T., Şahin, S., Torpil, B., Demirok, T., & Kayıhan, H. (2017). Virtual Reality and Occupational Therapy. Occupational Therapy: Occupation Focused Holistic Practice in Rehabilitation, 181. https://doi.org/10.5772/intechopen.68799
  3. Bateni, H. (2012). Changes in balance in older adults based on use of physical therapy vs the Wii Fit gaming system: a preliminary study. Physiotherapy, 98(3), 211-216. https://doi.org/10.1016/j.physio.2011.02.004
  4. Beard, J. R., Officer, A., De Carvalho, I. A., Sadana, R., Pot, A. M., Michel, J.-P., et al. (2016). The World report on ageing and health: a policy framework for healthy ageing. Lancet, 387(10033), 2145-2154. https://doi.org/10.1016/S0140-6736(15)00516-4
  5. Berg, K. O., Wood-Dauphinee, S. L., Williams, J. I., & Maki, B. (1992). Measuring balance in the elderly: validation of an instrument. Can J Public Health 83, S7-11. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/1468055
  6. Berg, K., Wood-Dauphine, S., Williams, J. I., & Gayton, D. (1989). Measuring balance in the elderly: preliminary development of an instrument. Physiother Can, 41(6), 304-311. https://doi.org/10.3138/ptc.41.6.304
  7. Büyükturan, Ö., Ekici, G., Ün Yıldırım, N. (2015). Yaşlı Bireylerde Quadriceps Femoris Kas Kuvveti ile Denge ve Yaşam Kalitesi Arasındaki İlişkiler. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi, 3(2), 87-94. ID: JA35HS74YG https://dergipark.org.tr/tr/pub/ered/issue/33221/369687#article_cite
  8. Cadore, E. L., Rodríguez-Mañas, L., Sinclair, A., & Izquierdo, M. (2013). Effects of different exercise interventions on risk of falls, gait ability, and balance in physically frail older adults: a systematic review. Rejuvenation Res, 16(2), 105-114. https://doi.org/10.1089/rej.2012.1397
  9. Cheng, P., Tan, L., Ning, P., Li, L., Gao, Y., Wu, Y.,. & Hu, G. (2018). Comparative effectiveness of published interventions for elderly fall prevention: a systematic review and network meta-analysis. Int J Environ Res Public Health, 15(3), 498. https://doi.org/10.3390/ijerph15030498
  10. Donath, L., Rössler, R., & Faude, O. (2016). Effects of virtual reality training (exergaming) compared to alternative exercise training and passive control on standing balance and functional mobility in healthy community-dwelling seniors: a meta-analytical review. Sports Med, 46(9), 1293-1309. https://doi.org/10.1007/s40279-016-0485-1
  11. Folstein, M. F., Folstein, S., & McHugh, P. R. (1981). Min