SavedAdd your journal

Journals / Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi / 2018 / Cilt: 6 - Sayı: 3

Evde Sanal Gerçeklik İle Oyun Temelli Eğitimin Geriatriklerde Dengeye Etkisi: Kısa Dönem Takipli Ön Çalışma

Ege TEMİZKAN
Gamze EKİCİ
Pages
171–178
Publication Date
2018-09-03
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ancak bu konuda daha büyük örneklem grupları ve kontrol grubu ile yapılacak uzun takipli çalışmalara gereksinim vardır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Amaç: Bu çalışmada, geriatrik bireylere sanal gerçeklik ile verilen oyun temelli eğitimin denge üzerine etkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Gereç ve Yöntem: Çalışmaya; 65 yaş ve üzerinde, son 12 ay içerisinde en az 1 kez düşme hikayesi olan, kognitif etkilenimi olmayan ve Berg Denge Skalası’ndan (BDS) 45 puan ya da daha düşük alan 4’ü erkek, 10’u kadın toplam 14 birey dahil edilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Ancak bu konuda daha büyük örneklem grupları ve kontrol grubu ile yapılacak uzun takipli çalışmalara gereksinim vardır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:14 birey
⚙️Variables:Yaşlı · Denge · Video Oyunları

Özet

Amaç: Bu çalışmada, geriatrik bireylere sanal gerçeklik ile verilen oyun temelli eğitimin denge üzerine etkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya; 65 yaş ve üzerinde, son 12 ay içerisinde en az 1 kez düşme hikayesi olan, kognitif etkilenimi olmayan ve Berg Denge Skalası’ndan (BDS) 45 puan ya da daha düşük alan 4’ü erkek, 10’u kadın toplam 14 birey dahil edilmiştir. Katılımcıların denge düzeyleri BDS kullanılarak saptanmıştır. Katılımcılar kendi evlerinde 4 hafta boyunca, haftada 2 gün 30’ar dakikalık 8 seans denge eğitimine alınmıştır XBOX Kinect ile oyun skorları da kaydedilmiştir. Tüm değerlendirmeler eğitim öncesi (EÖ), eğitim sonrası (ES) ve 1 ay sonra olmak üzere 3 kez tekrar edilmiştir. Sonuçlar: EÖ ve ES karşılaştırıldığında BDS ve oyun skorlarında (sırasıyla, p=0.001 ve p=0.001) istatistiksel olarak anlamlı artışlar saptanmıştır. ES ile 1 ay sonraki takip puanları karşılaştırıldığında ise kaydedilen ortalama puanlarda hafif bir azalma olmasına karşın EÖ’ye göre 1 ay sonrasına bakıldığında anlamlı iyileşmenin hem denge hem oyun skorları açısından devam ettiği görülmüştür. Tartışma: Çalışmanın sonuçlarına göre sanal gerçeklik ile oyun temelli denge eğitimi, geriatrik bireylerde dengenin geliştirilmesinde etkilidir. Ancak bu konuda daha büyük örneklem grupları ve kontrol grubu ile yapılacak uzun takipli çalışmalara gereksinim vardır.

🔖

Cite This Article

TEMİZKAN, E., EKİCİ, G. (2018). Evde Sanal Gerçeklik İle Oyun Temelli Eğitimin Geriatriklerde Dengeye Etkisi: Kısa Dönem Takipli Ön Çalışma. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 3, 171–178. https://ajindex.com/articles/420996

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Bateni, H. (2012). Changes in balance in older adults based on use of physical therapy vs the Wii Fit gaming system: a preliminary study. Physiotherapy, 98(3), 211-216.
  2. Berg, K. O., Wood-Dauphinee, S. L., Williams, J. I., & Maki, B. (1992). Measuring balance in the elderly: validation of an instrument. Canadian journal of public health, 83, S7-11. Berg, K., Wood-Dauphine, S., Williams, J. I., & Gayton, D. (1989). Measuring balance in the elderly: preliminary development of an instrument. Physiotherapy Canada, 41(6), 304-311.
  3. Chien, M. Y., Kuo, H. K., & Wu, Y. T. (2016). Sarcopenia, cardiopulmonary fitness, and physical disability in community-dwelling elderly people. Physical therapy, 90(9), 1277-1287.
  4. Daniel, F. D. N. R., de Souza Vale, R. G., Giani, T. S., Bacellar, S., Escobar, T., Stoutenberg, M., & Dantas, E. H. M. (2011). Correlation between static balance and functional autonomy in elderly women. Archives of gerontology and geriatrics, 52(1), 111-114.
  5. Folstein, M. F., Folstein, S. E., & McHugh, P. R. (1975). “Mini-mental state”: a practical method for grading the cognitive state of patients for the clinician. Journal of psychiatric research, 12(3), 189-198.
  6. Güngen, C., Ertan, T., Eker, E., Yaşar, R., & Engin, F. (2002). Standardize mini mental test’in Türk toplumunda hafif demans tanısında geçerlik ve güvenilirliği. Türk Psikiyatri Dergisi, 13, 273-281.
  7. Howard, M. C. (2017). A meta-analysis and systematic literature review of virtual reality rehabilitation programs. Computers in Human Behavior, 70, 317-327.
  8. Kaewkaen, K., Koetkhumtong, M., Decha, P., Kumnet, K., Mekurai, C., Rueangsirarak, W., & Asai, T. (2017). Effects of balance training incorporating with a kinect-based exergame on mediolateral postural sway in older adults with balance impairment: A pilot study. Journal of Associated Medical Sciences, 50(2), 236. Keskinoglu, P., Ucku, R., Yener, G., Yaka, E., Kurt, P., & Tunca, Z. (2009). Reliability and validity of revised Turkish version of Mini Mental State Examination (rMMSE‐T) in community‐dwelling educated and uneducated elderly. International journal of geriatric psychiatry, 24(11), 1242-1250.
  9. Levac, D. E., & Galvin, J. (2013). When is virtual reality “therapy”?. Archives of physical medicine and rehabilitation, 94(4), 795-798.
  10. Liu, L. (2005). Virtual reality and occupational therapy. OT Now, 24-5.
  11. Mora, J. C., & Valencia, W. M. (2018). Exercise and older adults. Clinics in geriatric medicine, 34(1), 145-162.
  12. Ozdamar, K. (1999). SSPS ile B