Dergiler / Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi / 2018 / Cilt: 6 - Sayı: 3

Evde Sanal Gerçeklik İle Oyun Temelli Eğitimin Geriatriklerde Dengeye Etkisi: Kısa Dönem Takipli Ön Çalışma

Sayfa
171–178
Yayın Tarihi
2018-09-03
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ancak bu konuda daha büyük örneklem grupları ve kontrol grubu ile yapılacak uzun takipli çalışmalara gereksinim vardır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Bu çalışmada, geriatrik bireylere sanal gerçeklik ile verilen oyun temelli eğitimin denge üzerine etkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Gereç ve Yöntem: Çalışmaya; 65 yaş ve üzerinde, son 12 ay içerisinde en az 1 kez düşme hikayesi olan, kognitif etkilenimi olmayan ve Berg Denge Skalası’ndan (BDS) 45 puan ya da daha düşük alan 4’ü erkek, 10’u kadın toplam 14 birey dahil edilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Ancak bu konuda daha büyük örneklem grupları ve kontrol grubu ile yapılacak uzun takipli çalışmalara gereksinim vardır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:14 birey
⚙️Değişkenler:Yaşlı · Denge · Video Oyunları

Özet

Amaç: Bu çalışmada, geriatrik bireylere sanal gerçeklik ile verilen oyun temelli eğitimin denge üzerine etkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya; 65 yaş ve üzerinde, son 12 ay içerisinde en az 1 kez düşme hikayesi olan, kognitif etkilenimi olmayan ve Berg Denge Skalası’ndan (BDS) 45 puan ya da daha düşük alan 4’ü erkek, 10’u kadın toplam 14 birey dahil edilmiştir. Katılımcıların denge düzeyleri BDS kullanılarak saptanmıştır. Katılımcılar kendi evlerinde 4 hafta boyunca, haftada 2 gün 30’ar dakikalık 8 seans denge eğitimine alınmıştır XBOX Kinect ile oyun skorları da kaydedilmiştir. Tüm değerlendirmeler eğitim öncesi (EÖ), eğitim sonrası (ES) ve 1 ay sonra olmak üzere 3 kez tekrar edilmiştir. Sonuçlar: EÖ ve ES karşılaştırıldığında BDS ve oyun skorlarında (sırasıyla, p=0.001 ve p=0.001) istatistiksel olarak anlamlı artışlar saptanmıştır. ES ile 1 ay sonraki takip puanları karşılaştırıldığında ise kaydedilen ortalama puanlarda hafif bir azalma olmasına karşın EÖ’ye göre 1 ay sonrasına bakıldığında anlamlı iyileşmenin hem denge hem oyun skorları açısından devam ettiği görülmüştür. Tartışma: Çalışmanın sonuçlarına göre sanal gerçeklik ile oyun temelli denge eğitimi, geriatrik bireylerde dengenin geliştirilmesinde etkilidir. Ancak bu konuda daha büyük örneklem grupları ve kontrol grubu ile yapılacak uzun takipli çalışmalara gereksinim vardır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TEMİZKAN, E., EKİCİ, G. (2018). Evde Sanal Gerçeklik İle Oyun Temelli Eğitimin Geriatriklerde Dengeye Etkisi: Kısa Dönem Takipli Ön Çalışma. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 3, 171–178. https://ajindex.com/articles/420996

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Bateni, H. (2012). Changes in balance in older adults based on use of physical therapy vs the Wii Fit gaming system: a preliminary study. Physiotherapy, 98(3), 211-216.
  2. Berg, K. O., Wood-Dauphinee, S. L., Williams, J. I., & Maki, B. (1992). Measuring balance in the elderly: validation of an instrument. Canadian journal of public health, 83, S7-11. Berg, K., Wood-Dauphine, S., Williams, J. I., & Gayton, D. (1989). Measuring balance in the elderly: preliminary development of an instrument. Physiotherapy Canada, 41(6), 304-311.
  3. Chien, M. Y., Kuo, H. K., & Wu, Y. T. (2016). Sarcopenia, cardiopulmonary fitness, and physical disability in community-dwelling elderly people. Physical therapy, 90(9), 1277-1287.
  4. Daniel, F. D. N. R., de Souza Vale, R. G., Giani, T. S., Bacellar, S., Escobar, T., Stoutenberg, M., & Dantas, E. H. M. (2011). Correlation between static balance and functional autonomy in elderly women. Archives of gerontology and geriatrics, 52(1), 111-114.
  5. Folstein, M. F., Folstein, S. E., & McHugh, P. R. (1975). “Mini-mental state”: a practical method for grading the cognitive state of patients for the clinician. Journal of psychiatric research, 12(3), 189-198.
  6. Güngen, C., Ertan, T., Eker, E., Yaşar, R., & Engin, F. (2002). Standardize mini mental test’in Türk toplumunda hafif demans tanısında geçerlik ve güvenilirliği. Türk Psikiyatri Dergisi, 13, 273-281.
  7. Howard, M. C. (2017). A meta-analysis and systematic literature review of virtual reality rehabilitation programs. Computers in Human Behavior, 70, 317-327.
  8. Kaewkaen, K., Koetkhumtong, M., Decha, P., Kumnet, K., Mekurai, C., Rueangsirarak, W., & Asai, T. (2017). Effects of balance training incorporating with a kinect-based exergame on mediolateral postural sway in older adults with balance impairment: A pilot study. Journal of Associated Medical Sciences, 50(2), 236. Keskinoglu, P., Ucku, R., Yener, G., Yaka, E., Kurt, P., & Tunca, Z. (2009). Reliability and validity of revised Turkish version of Mini Mental State Examination (rMMSE‐T) in community‐dwelling educated and uneducated elderly. International journal of geriatric psychiatry, 24(11), 1242-1250.
  9. Levac, D. E., & Galvin, J. (2013). When is virtual reality “therapy”?. Archives of physical medicine and rehabilitation, 94(4), 795-798.
  10. Liu, L. (2005). Virtual reality and occupational therapy. OT Now, 24-5.
  11. Mora, J. C., & Valencia, W. M. (2018). Exercise and older adults. Clinics in geriatric medicine, 34(1), 145-162.
  12. Ozdamar, K. (1999). SSPS ile B