AI Summary & Key Takeaways
AI InsightDiscussion: The study showed the importance of the ankle joint motion on walking performance of the individuals beginning from early stages of their neuromuscular diseases (NMD), particularly on the walking performance of the children with muscular dystrophy with proximal muscle weakness.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Purpose: In this study, we aimed to investigate the impact of the ankle limitation on the walking ability among two groups that have different spatial distribution of the weakness. Methods: In total, 40 children at the levels 1-3 of the Brooke Lower Extremity Scale are included in this study. 20 of them have been diagnosed distal muscle weakness (mean ages: 12.9±3.3 year), and the other 20 have been proximal muscle weakness (mean ages: 9±3.1). The demographic information were recorded. Ankle joint limitation were measured with go- niometer. Their ambulatory capacities were evaluated with the 6 minutes walk test (6MWT). Total walking distances in 6 minutes, strolls that taken, step counts, stride lengths, and ca- dences were saved. Results: There was not any significant difference between the groups with respect to the limitations in ankle joints movement and 6 minute total walking distance (p > 0.05). For the other 6MWT walking parametres, there was a statistically significant difference on the stride lengths in the test in favour of (to the good) the group with distal muscle weakness (p< 0.01). There was a negative correlation between the right (r=-0.579, p=0.01) and left (r=-0.445, p= 0.05) ankle dorsiflexion limitations and 6MWT results in the group with proximal muscle weakness. Discussion: The study showed the importance of the ankle joint motion on walking performance of the individuals beginning from early stages of their neuromuscular diseases (NMD), particularly on the walking performance of the children with muscular dystrophy with proximal muscle weakness.
Özet
Amaç: Çalışmanın amacı farklı bölgesel kas zayıflığına sahip iki grupta (proksimal ve distal) ayak bileği limitasyonunun, yürüme becerisi üzerine olan etkisini araştırmak ve karşılaştırmak idi. Yöntem: Çalışmaya Brooke Alt Ekstremite Fonksiyonel Sınıflandırmasına göre devre 1-3, primer olarak proksimal kas tutulumu olan 20 çocuk (yaş ortalaması:9.05±3.1 yıl), ve distal kas tutulumu olan (yaş ortalaması:12.95±3.3 yıl) diğer 20 çocuk olmak üzere, toplam 40 çocuk dahil edildi. Çocukların demografik bilgileri kaydedildi. Ayak bileği eklem limitasyonu gonyo- metre ile ölçüldü. Yürüme kapasiteleri, 6 dakika yürüme testi (6DYT) ile değerlendirildi. 6 dakikadaki yürüme mesafesi, attıkları tur, adım sayısı, adım uzunlukları ve kadansları kaydedildi. Sonuçlar: Çalışmada ayak bileği dorsifleksiyon limitasyonu ve 6 dakikada yürüdükleri toplam mesafe açısından gruplar arasında fark bulunmadı (p>0.05). 6DYTnin diğer performans parametreleri açısından, test sırasındaki adım uzunluklarında distal kas tutulumlu grup lehine istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu (p<0.01). Proksimal tutulumlu grupta 6 dakika süre- since yürünen toplam mesafe ve sağ ve sol ayak bileği limitasyon sonuçları arasında; sağ (r= -0.579, p= 0.01) ve sol (r=-0.445, p= 0.05) negatif yönde, orta kuvvette, istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulundu (p<0.05). Tartışma: Çalışmanın sonuçları NMHye sahip bireylerde, özellikle de proksimal kas zayıflığının hakim olduğu musküler distrofili çocuklarda hastalıklarının erken dönemlerinden itibaren ayak bileği eklem hareket açıklığının yürüme performansı üzerindeki önemini ortaya koymuştur.