SavedAdd your journal

Journals / Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi / 2014 / Cilt 16 Özel Sayı

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Çerçevesinde Sonradan Delil Gösterilmesi

Ömer ULUKAPI
Taner Emre YARDIMCI
Pages
483–507
Publication Date
2014-07-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Hukukumuzda adil yargılanma hakkının bu çatışan unsurları arasında denge kurabilmek için sonradan delil gösterme kurumu kabul edilmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Hukuk Muhakemeleri Kanunu1 (HMK), tarafların delillerini göstermelerini esas itibariyle dilekçeler aşamasıyla sınırlandırmıştır.
📊
Key Findings & Data:Nitekim yargılamanın makul süre içinde sonuçlanması İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi (İHAS) m. 6 gereğince uyuşmazlığın tarafları için temel bir haktır.
💡
Conclusion & Impact:Hukukumuzda adil yargılanma hakkının bu çatışan unsurları arasında denge kurabilmek için sonradan delil gösterme kurumu kabul edilmiştir.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Hukuk Muhakemeleri Kanunu1 (HMK), tarafların delillerini göstermelerini esas itibariyle dilekçeler aşamasıyla sınırlandırmıştır. Söz konusu sınırlandırma teksif ilkesinden kaynaklanmaktadır. Yargılamanın mümkün olduğu ölçüde kısa sürede sonuçlanabilmesi için bu tür sınırlandırmalara yer verilebilmektedir. Nitekim yargılamanın makul süre içinde sonuçlanması İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi (İHAS) m. 6 gereğince uyuşmazlığın tarafları için temel bir haktır. Sınırlandırmanın kapsamının doğru bir şekilde çizilmesi ise adil yargılanma hakkını düzenleyen İHAS m. 6’nın diğer bir unsuru olan hakkaniyete uygun yargılanma için vazgeçilmez mahiyettedir. Dolayısıyla, uyuşmazlığı kısa sürede çözmek için teksif ilkesine kati bir üstünlük tanımak hukuki dinlenilme hakkının ihlali sonucunu doğurabilir2 . Hukukumuzda adil yargılanma hakkının bu çatışan unsurları arasında denge kurabilmek için sonradan delil gösterme kurumu kabul edilmiştir.

🔖

Cite This Article

ULUKAPI, Ö., YARDIMCI, T. E. (2014). 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Çerçevesinde Sonradan Delil Gösterilmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt 16 Özel Sayı, 483–507. https://ajindex.com/articles/416202

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Akil, C., İstinaf Kavramı, Ankara 2010.
  2. Akkaya, T., Medenî Usûl Hukukunda İstinaf, Ankara 2009.
  3. Alangoya, Y./Yıldırım, K./Deren-Yıldırım, N., Hukuk Muhakemeleri Kanunu Tasarısı (Değerlendirme ve Öneriler), İstanbul 2006.
  4. Albayrak, H., Medenî Usûl ve İcra İflâs Hukukunda Yaklaşık İspat, Ankara 2013.
  5. Arslan, R., Medenî Usûl Hukukunda Yargılamanın Yenilenmesi, Ankara 1977.
  6. Arslan, R., “Dava ve Cevap Dilekçelerinin Hazırlanması ve Ön İnceleme”, Bankacılar Dergisi, 2012, S. 80, s. 67-82, (Ön İnceleme). Arslan, R., “Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Delil Sözleşmesi Konusunda Getirdiği Yenilikler”, BD, 2013, Özel Sayı, s. 67-71, (Delil Sözleşmesi). Ballon, O. J., Einführung in das österreichische Zivilprozessrecht- Streitiges Verfahren, 12. Aufl., Salzburg 2009. Beck’scher Online-Kommentar ZPO (Hrsg. Vorwerk, V./Wolf, C.), Ed. 13, München 2014 (BeckOK ZPO/yazar ZPO § #, Rn. #.) Bolayır, N., Hukuk Yargılamasında Delillerin Toplanmasında Tarafların ve Hâkimin Rolü, İstanbul 2014.
  7. Çelikoğlu, C. T., “Hukuk Muhakemeleri Yargılama Modelinde Öninceleme Safhası” e-akademi (Hukuk, Ekonomi ve Siyasal Bilimler Aylık İnternet Dergisi), S. 125, 2012, s. 1-65 (http://www.e-akademi.org/ makaleler/ctcelikoglu-1.pdf Erişim Tarihi: 27.11.2014).
  8. Çiftçi, M. Ö., Medeni Yargılama Hukukunda İstinaf, İstanbul 2011.
  9. Deren-Yıldırım, N., “Kanun Yolu Olarak İstinaf”, TBB Uluslararası Toplantı, İstinaf Mahkemeleri, 7-8 Mart 2003, s. 94-103.
  10. Erdönmez, G., “Hukuk Muhakemeleri Kanunu Bakımından Delillerin İbrazı”, Medenî Usûl ve İcra-iflâs Hukukçuları Toplantısı-X, İzmir 2012, s. 348-376.
  11. Erdönmez, G., “Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na Göre Delillerin Gösterilmesi ve İbrazı”, İBD, C. 87, S. 5, 2013, s. 15-53, (Delil Gösterilmesi). Ermenek, İ., “Hukuk Muhakemeleri Kanuna Göre Ön İnceleme”, İnÜHFD, C. 11, S. 1-3, s. 139-177.
  12. Fucik, R./Klauser, A./Kloiber, B., Österreichisches und Europaeisches Zivilprozessrecht, 11. Aufl., Wien 2011.
  13. Karaaslan, V., Medenî Usûl Hukukunda Hakimin Davayı Aydınlatma Ödevi, Ankara 2013.
  14. Karslı, A., Medenî Muhakeme Hukuku, 3. Bası, İstanbul 2012. Kommentarzur Schweizerischen Zivilprozessordnung (ZPO) (Teil 2-4) (Hrsg. Sutter-Somm, T./Hasenböhler, F./Leuenberger, C.), Basel 2010 (KSZ-yazar in, Art. #, Rn.#). Kommentarzur Zivilprozessordnung mit Gerichtsverfassungsgesetz (Hrsg. Musielak, H. J.), 11. Aufl., München 2014 (Musielak/yazar, ZPO § #, Rn. #.). Kaya, C./Akcan, R., “Medeni ve İdari Yargıda İddia ve Savunmanın Genişletilmesi veya Değiştirilmesi Yasağı”, İÜHFM, C. LXVII,