SavedAdd your journal

Journals / İlahiyat Akademi / 2017 / Sayı: 5

Different Interpretations of the Holy Qur’an -The Example of Surah Nisa, Verse 86-

Kur’ân’ın Farklı Yorumlanması ‐Nisa Suresi 86. Ayeti Örneği‐ / Different Interpretations of the Holy Qur’an -The Example of Surah Nisa, Verse 86- / التأويلات المختلفة للقرآن الكريم -الآية ٨٦ من سورة النساء أنموذجا

Halil ALDEMİR
Pages
77–92
Publication Date
2017-07-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

While acknowledging that greeting and receiving greetings better or repeating vis a vis is a fixed truth through narratives, it is concluded that interpretation of the verse in the context of peace is more appropriate.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Exegetes, from the text of the Qur'an, for themselves and for reasons arising from the circumstances that surround them, have expressed different opinions concerning the interpretation of verses.
📊
Key Findings & Data:Verse 86 of the Surah Nisa is one of these verses, which has observed different interpretations by commentators.
💡
Conclusion & Impact:While acknowledging that greeting and receiving greetings better or repeating vis a vis is a fixed truth through narratives, it is concluded that interpretation of the verse in the context of peace is more appropriate.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Selam · hibe · barış

Abstract

Exegetes, from the text of the Qur'an, for themselves and for reasons arising from the circumstances that surround them, have expressed different opinions concerning the interpretation of verses. Verse 86 of the Surah Nisa is one of these verses, which has observed different interpretations by commentators. This verse has been interpreted in the context of greetings, grant and peace. Sectarian factors, attention to the context of the Qur'an, linguistic data, assessments and hadiths have been effective in terms of different interpretations of the verse. In this study, the content and the comments in question have been compared, in terms of evidence. While acknowledging that greeting and receiving greetings better or repeating vis a vis is a fixed truth through narratives, it is concluded that interpretation of the verse in the context of peace is more appropriate. It has also been determined that the verse does not relate to grant, as some Hanafis argue.

Özet

Müfessirler Kur’ân metninden, kendilerinden ve kendilerini çevreleyen şartlardan kaynaklanan nedenlerden dolayı ayetlerin yorumunda farklı görüşler dile getirmişlerdir. Nisa Suresi’nin 86. ayeti de müfessirlerin farklı yorumlarının görüldüğü ayetlerden biridir. Bu ayet, selamlaşma, hibe ve barış bağlamında tefsir edilmiştir. Mezhebî faktörler, Kur’ân’ın bağlamını dikkate alma, dilbilimsel veriler, değerlendirmeler ve hadisler ayetin farklı yorumlanmasında etkili olmuştur. Bu araştırmada söz konusu yorumlar içerik ve delil bakımından birbirleri ile karşılaştırılmıştır. Selamlaşmanın ve verilen selamı daha iyi biçimde almanın ya da aynen tekrarlamanın rivayetlerle sabit bir hakikat olduğunu kabul etmekle birlikte ayetin barış bağlamında yorumlanmasının daha isabetli olduğu sonucuna varılmıştır. Ayetin bazı Hanefîlerin iddia ettiği gibi hibe ile alakasının olmadığı da tespit edilmiştir.

🔖

Cite This Article

ALDEMİR, H. (2017). Different Interpretations of the Holy Qur’an -The Example of Surah Nisa, Verse 86-. İlahiyat Akademi, Sayı: 5, 77–92. https://ajindex.com/articles/414544

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (8)

  1. Ahmed İbn Hanbel, eş-Şeybânî, Müsnedü Ahmed b. Hanbel, (nşr. Bedreddin Çetiner), I-VI, Çağrı Yayınları, İstanbul, 1992.
  2. Ali Haydar, Düraru’l-hukkâm Şerhu’l-Mecelle, Dâru ‘âlemi’l-kutub, Beyrut 2003. Âlûsî, Ebu’l-Fadl Şihâbuddîn Mahmûd, Rûhu'l-ma'ânî fî tefsîri’l-Kur'âni’l-Azîm ve’s-seb‘ı’l-mesânî (nşr. Muhammed Ahmed el-Emed-Umar Abdusselâm es-Selâmî), Dâru ihyâi’t-turâsi’l-‘Arabî, Beyrût 1999. Beğavî, Muhyissunne Ebu Muhammed el-Huseyn, Me‘âlimu’t-tenzîl (nşr Muhammed Abdullah en-Nemr, Usmân Cumu‘a, Süleyman Müsellem), Dâru Taybe, Medine 2006. Buhârî, Ebû Abdillah Muhammed b. İsmail, Sahîhu’l-Buhârî, I-VIII, el-Mektebetü’l-İslamiyye, İstanbul, ty. Cessâs, Ebu Bekr er-Râzî, Ahkâmu’l-Kur'ân, Dâru’l-fikr, Beyrut 1993.
  3. Cide, Ömer, 2/146 ve 6/20 Ayetlerinin Tebşirat Bağlamında Değerlendirilmesi, Sosyal Bilimler Dergisi, c.7, s.13, s. 151. (138-153).
  4. Çalışkan, Necmettin, “Nüzûl Sırasına Göre Tefsir Yaklaşımının Kur’an Yorumuna Etkisi (Beyânu’l-Hak Örneği)”, Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Yıl: 2017 Cilt: 14 Sayı: 40 s. 406-408. (s. 398-422).
  5. Demirci, Muhsin, Tefsir Tarihi, İFAV, İstanbul 2015.
  6. Derveze, Muhammed İzzet (ö. 1404/1984), et-Tefsîru'l-hadîs, I-X, Dâru’l-ğarbi’l-İslâmî, İkinci Baskı, Kahire 2000.
  7. Duman, Zeki, Beyânu’l-Hak, Fecr Yayınları, Ankara 2008. Ebu ‘Avâne, Ya‘kûb İbn İshak el-İsfirâyînî, el-Müsnedü’s-sahîh el-Muharrac ‘alâ sahihi Müslim (nşr. Heyet), el-Câmi‘atu’l-İslâmiyye, Medine 2014. Ebu Dâvûd, Süleyman b. Eş’as, Sünenü Ebî Dâvûd, (nşr. Kemal Yûsuf el-Hut), Müessesetü’l-Kütübi’s-Sekafiyye, Beyrut 1988. el-Kiyâ el-Herrasî, ‘Imâduddîn İbn Muhammed et-Taberî, Ahkâmu’l-Kur'ân (nşr. Mûsa Muhammed Ali-‘Izzet Ali ‘Iyd ‘Atıyye), Dâru’l-ceyl, Beyrût 2004.
  8. Elmalılı, Muhammed Hamdi Yazır, Hak Dini Kur'ân Dili (nşr. İsmet Ersöz), Bedir Yayınları, İstanbul 1993. Heyet, el-Mevsû‘âtu’l-Kuveytiyye, Vizâratu’l-evkâf ve şuûni’l-İslâmiyye, Kuveyt 2004. İbn ‘Âdil, Ebu Hafs ‘Amr İbn Ali, el-Lübâb fî ‘ulûmi’l-kitâb (nşr. ‘Adil Ahmed Abdulmevcûd, Ali Muhammed Muavvıd), Dâru’l-kutubi’l-‘ılmiyye, Beyrût 1998. İbn ‘Atıyye, Kâdı Ebu Muhammed Abdulhak İbn Ğâlib, el-Muharraru’l-vecîz fi tefsîri’l-kitâbi’l-‘azîz (nşr. Abdullah İbn İbrâhîm el-Ensârî, Abdulâl es-Seyyid İbrâhîm), Dâru’l-kitâbi’l-‘İslâmî, Beyrût ts. İbn ‘Âbidîn, Raddu’l-muhtâr ala dürri’l-muhtâr, Dâru’l-ma‘rife, Beyrût 2011. İbn ‘Âşûr, Muhammed Tahir (ö. 1394/1973), Tefsîru’t-tahrîr ve’t-tenvîr, I-XXX, Dâru Suhnûn, Tunus, ts. İbn Ebî Zemenîn, Ebu Abdillah Muhammed İbn Abdillah,