AI Summary & Key Takeaways
AI InsightPresenting symptoms were either abdominal distention or abdominal pain.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Background/Aims: Tuberculous peritonitis is often diagnosed late due to its non-specific symptoms. Our aim was to review diagnostic tools in order to determine the most useful for diagnosis of tuberculous peritonitis. Methods: The present study reviewed 23 tuberculous peritonitis cases, diagnosed between 1988 and 1997. Presenting symptoms were either abdominal distention or abdominal pain.
Özet
Amaç: Tüberküloz peritonit bulgularının özgün olmaması nedeniyle genellikle geç tanı alan hastalıktır. Bu çalışmanın amacı, tüberküloz peritonit için kullanılan tanı yöntemlerini inceleyerek güvenilirliklerini tartışmaktır. Yöntem: Bu amaçla 1988-1997 tarihleri arasında tüberküloz peritonit tanısı konulmuş 23 vaka, tanının konulmasında kullanılan yöntemler açısından geriye dönük olarak incelenmiştir. Bulgular: Hastaneye başvuru yakınması karın ağrısı ya da karın şişliği idi. Tüberkülin PPD testi hastaların %46'sında pozitifti. Yalnızca bir hastada akciğer filmi pulmoner tüberküloz ile uyumlu idi. Karın içi sıvıdan alınan örnekte aside dirençli bakteri yayma testi %13.3 hastada pozitif iken, yine karın içi sıvıda adenosine deaminase düzeyi %60 hastada yüksek bulunmuştur. Hastaların %26'sı (n=6) akut karın bulguları ile başvurmuştur ve bu hastalarda tanı laparotomi ile konulmuştur. Kalan hastaların tamamına laparoskopi uygulanmıştır (74%). Laparoskopik incelemede makroskobik görünüm tüm vakalarda pozitif olarak doğrulanmıştır. Onbir hastada CA-125 düzeyleri de ölçülmüş olup hepsinde anlamlı bir yükseklik tespit edilmiştir. Kronik böbrek yetmezliği nedeniyle kaybedilen bir hasta dışında tüm hastalar anti-tüberküloz tedavi ile düzelmişlerdir. Sonuç: Sonuçlar tüberküloz peritonit tanısı koymak için serum CA-125 düzeyi ile laparoskopinin birlikte kullanılmasının en duyarlı ve güvenilir yöntem olduğunu göstermiştir.