Journals / Düzce İktisat Dergisi / 2021 / Cilt: 2 - Sayı: 2

Rural Poverty and Policies and to Reduce Rural Poverty in Turkey: A Study on Geyve Province

Türkiye’de Kırsal Yoksulluk ve Kırsal Yoksulluğu Azaltma Politikaları: Geyve İlçesi Araştırması

Pages
103–121
Publication Date
2021-08-26
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In the research, it was concluded although that the state provided some encouragement for agriculture and animal husbandry, they should absolutely necessary organize and form a union in order to further develop these supports and increase the revenue of the farmers.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Despite the serious decrease in poverty after 2000 in our country, rural poverty still maintains its significance.
📊
Key Findings & Data:In the research, it was tried to identify problems and find solutions by meeting face to face with district agriculture directorate officials, agricultural pesticide and fertilizer dealers and farmers in some villages in Geyve county of Sakarya province.
💡
Conclusion & Impact:In the research, it was concluded although that the state provided some encouragement for agriculture and animal husbandry, they should absolutely necessary organize and form a union in order to further develop these supports and increase the revenue of the farmers.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2000 Verileri
⚙️Variables:Kırsal Yoksulluk · Yoksulluğun Azaltılması · Tarımın Geliştirilmesi

Abstract

Despite the serious decrease in poverty after 2000 in our country, rural poverty still maintains its significance. The aim of this study is to contribute to the reduction of rural poverty in our country by determining some of the causes of rural poverty, which generally lives on agriculture and animal farming, and suggesting solutions. In the research, it was tried to identify problems and find solutions by meeting face to face with district agriculture directorate officials, agricultural pesticide and fertilizer dealers and farmers in some villages in Geyve county of Sakarya province. Rural poverty in Turkey is seen mostly among smallholder farmers, sharecroppers who own the land of others and landless peasants. Costs were rising due to fragmentation of agricultural lands. In the agriculture, which is the main income source of rural areas due to the rate of increase in input costs in agriculture is higher than the rate of increase in product prices, it has been observed that the earnings of the producers are decreasing day by day. In the research, it was concluded although that the state provided some encouragement for agriculture and animal husbandry, they should absolutely necessary organize and form a union in order to further develop these supports and increase the revenue of the farmers.

Özet

Ülkemizde 2000 sonrası dönemde yoksullukta ciddi azalmalar olmasına rağmen kırsal yoksulluk hala önemini korumaktadır. Bu çalışmanın amacı genellikle tarım ve hayvancılıkla geçinen kırsal kesimde yoksulluğun bazı nedenlerini tespit edip çözüm önerileri getirerek ülkemizde kırsal yoksulluğun azaltılmasına katkı sunmaktır. Araştırmada Sakarya ili, Geyve ilçesinde ilçe tarım müdürlüğü yetkilileri, zirai ilaç ve gübre bayileri ve bazı köylerde çiftçilerle gruplar halinde yüz yüze görüşülerek sorunlar yerinde tespit edilmeye ve çözüm yolları üretilmeye çalışılmıştır. Türkiye’de kırsal yoksulluk çoğunlukla küçük toprak sahibi çiftçiler ile başkalarına ait toprağı ortağına işleten ortakçılar ve topraksız köylüler arasında görülmektedir. Tarım arazilerinin parçalı olması nedeniyle maliyetler yükselmektedir. Kırsal kesimin başlıca gelir kaynağı olan tarımda girdi maliyetlerindeki artış hızının ürün fiyatlarındaki artış hızından yüksek olduğundan dolayı üreticilerin her geçen gün kazançlarının azaldığı görülmüştür. Araştırmada devletin tarım ve hayvancılığa bazı destekler vermesine rağmen bu desteklerin daha da geliştirilmesi ve çiftçilerin gelirlerini artırmaları için mutlaka örgütlenerek birlik oluşturmaları gerektiği sonucuna varılmıştır

🔖

Cite This Article

Gümüş, N. (2021). Rural Poverty and Policies and to Reduce Rural Poverty in Turkey: A Study on Geyve Province. Düzce İktisat Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 2, 103–121. https://ajindex.com/articles/401434

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (21)

  1. Açıkgöz, R., Yusufoğlu, Ö. Ş. (2012). Türkiye‟de Yoksulluk Olgusu ve Toplumsal Yansımaları, İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 1(1), 76-117.
  2. Aktan, C. C. (2002). Dünyada Ve Türkiye’de İnsani Yoksulluk, Yoksullukla Mücadele Stratejileri, Hak-İş Konfederasyonu Yayınları.
  3. Arpacıoğlu, Ö., Yıldırım, M. (2011). Dünyada ve Türkiye’de Yoksulluğun Analizi, Niğde Üniversitesi İİBF Dergisi, 4(2), 60-76.
  4. Ataç, Ela. (2011). Rural poverty Dynamics: An Evaluation on Agricultural Policies of Turkey, Gazi University Journal of Science, 24(3), 556-572.
  5. Avcı, N. (2003), Yükselen Bir Değer Olarak Yoksulluk ve Türkiye, Yoksulluk Sempozyumu, Deniz Feneri Yayınları,
  6. Birinci Baskı,
  7. Bozan, M. (2010).
  8. Yoksulluk Algısına Farklı Bir Bakış, Uluslararası Yoksullukla Mücadele Stratejileri Sempozyumu: Deneyimler ve Yeni Fikirler, Bildiriler Kitabı, SYDGM Yayınları, Cilt 1, 35-45.
  9. Coşkun, M. N. (2012). Türkiye’de Yoksulluk: Bölgesel Farklılıklar ve Yoksulluğun Profili, Bölgesel Gelişme Stratejileri ve Akdeniz Ekonomisi, 181-198.
  10. Coşkun, S., Tireli, M. (2008). Avrupa Birliğinde Yoksullukla Mücadele Stratejileri ve Türkiye, Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık. Çelik Ateş, H. (2017). Kırsal Yoksulluk ve Sürdürülebilir Kırsal Kalkınma Politikaları, Akademia Disiplinlerarası Bilimsel Araştırmalar Dergisi, 3 (1), 1-9.
  11. Çilingiroğlu, N. (2009). Türkiye İstatistik Kurumu’nun 2002-2009
  12. Yılları Arası Yoksulluk Bulguları, Toplum Hekimliği Bülteni, 28(3), 24-28.
  13. DPT. (2007), Gelir Dağılımı ve Yoksullukla Mücadele Özel İhtisas Komisyonu Raporu, Dokuzuncu Kalkınma Planı (2007-2013).
  14. DPT. (2001), Gelir Dağılımının İyileştirilmesi ve Yoksullukla Mücadele Özel İhtisas Komisyonu Raporu, Sekizinci Beş Yıllık Kalkınma Planı. Engindeniz, S. (2001). Türkiye’de Tarım İşletmelerinin Arazi Genişliklerindeki Değişmelerin Sürdürülebilir Tarım Açısından Değerlendirilmesi, Türk-Koop Ekin Dergisi, 17, 50-54. https://dergipark.org.tr.
  15. Er, S., Özçelik, A. (2012). Kırsal Yoksulluğun Giderilmesinde Temel Dinamik: Hayvancılık Sektörü, 10. Ulusal Tarım Ekonomisi Kongresi, 7-12 Eylül, 299-305.
  16. Fırat, M. (2013). Gelişmekte Olan Ülkelerde ve Türkiye’de Yoksulluk, Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 15(1), 185-206.
  17. Gönel, F. D. (2010).
  18. Kalkınma Ekonomisi, Ankara:
  19. Efil Yayınevi.
  20. Gül, S. S., Gül, H. (1997). Yoksulluk ve Yoksulluk Sorununa Yaklaşımlar, Mülkiyeliler Birliği Dergisi, 21(199), 3-20.
  21. Gülçubuk, B., Bayaner, A. (2012). Kırsal Yoksulluğun Azaltılmasında ve Küçük İşletmeciliğin Yaşamasında Koopera