Journals / Etlik Veteriner Mikrobiyoloji Dergisi / 1989 / Cilt: 6 - Sayı: 4

Monoklonal Antikorlar (MKA) ve Bunların Hastalıklarda Kullanılması

Pages
165–195
Publication Date
1989-12-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu son durum , özellikle, immunojenin çok az veya cok fazla verildiği hallerde görülmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:İnsan ve hayvanların vücudu, dışarıdan giren ve özellikle patojenik karakterde olan (bakteri, virus, parazit vs) etkenlere karşı immunolojik bir yanıt verecek tarzda teçhiz edilmiştir.
📊
Key Findings & Data:Uyarımın şiddetine, konakcının bağışıklık durumuna ve immunojenin bazı özelliklerine ( yapısı, miktarı, veriliş yolu vs. ) göre, bu yanıtlardan biri daha etkin olmakta diğeri ise ikinci planda kalmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Bu son durum , özellikle, immunojenin çok az veya cok fazla verildiği hallerde görülmektedir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:MKA · Monoklonal Antikorlar · Monoklonal Antikorların Hastalıklarda Kullanılması

Özet

İnsan ve hayvanların vücudu, dışarıdan giren ve özellikle patojenik karakterde olan (bakteri, virus, parazit vs) etkenlere karşı immunolojik bir yanıt verecek tarzda teçhiz edilmiştir. Partiküler nitelikte olanların yanısıra, eriyebilir özellikteki (protein , polisakkarit ve/veya bunların kompleksleri) substanslara da benzer tarzda bir reaksiyon gösterir. Oluşan bu bağışıksal yanıt başlıca iki tarzda kendini belli etmektedir. Bunlarda, humoral (sıvısal) yanıt ve Sellüler (hücresel) yanıt. Uyarımın şiddetine, konakcının bağışıklık durumuna ve immunojenin bazı özelliklerine ( yapısı, miktarı, veriliş yolu vs. ) göre, bu yanıtlardan biri daha etkin olmakta diğeri ise ikinci planda kalmaktadır. Bazen de her ikisinin de aynı derecede etkin olabildiği veya hiç olamadığı durumlar da (immunolojik yanıtsızlık, immunolojik paraliz)ortaya çıkabilmektedir. Bu son durum , özellikle, immunojenin çok az veya cok fazla verildiği hallerde görülmektedir.

🔖

Cite This Article

ARDA, M. (1989). Monoklonal Antikorlar (MKA) ve Bunların Hastalıklarda Kullanılması. Etlik Veteriner Mikrobiyoloji Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 4, 165–195. https://ajindex.com/articles/393879

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (3)

  1. ANTCZAK, D. F. (1982): Monoclonal antibodies: Technolgg~ and potential use. JAVMA, 181 (10): 1005- 1010. ARDA, M. (1984): Monoklenal antikor hazırlama · tekniği (kurs notları) Hannove~ •. DAVIS, W. C.,: McGUIRE, T. C. and · PERRVMAN, E. E: (1982): Biomedical and biological application of monoclonal antibody technology ·in developing countries. National. Academy Press,
  2. Washington, D. C., 1982._ ··. DOMİNGO, M. (1982): Herstellung und charakt erisierung ~o~okloiıaler ımtikörper gegen bursazellan des huhnes· (lnaugiıral dissertatlon). ·lnstitut für Veterinar- Pathologie der Justus- Liebig- Universit~it zu Gie'ssen. · Fox, J. L. (1986): 'Monoclonal antibodies: A successful diagnosis ASM. News, 52 (2): 90- 93. GALFRE, G. and MILSTEIN, C. (1981): Preparation of monoclonal antibodies: Strategies and procedures. Eds. V. HOUBA and S. H. CHAN (1982): Properties of the monoclonal anti-. bodies produced by hybridoma technology and their application to the study of diseases p. 1-46. UNDP/WORLD BANK/WHO, Geneva. GALFRE: ci and MILSTEIN, c. (Hi81): -Preparatiori of miıiıoclonal antibodies:. Strategies and - procedunis. Meth. En~yİncil.,:73: 3 ~ 47. - GERSHWIN, L. J. (1981): Hybridomas: The production of manaciönai anti-. badies. ·cal. Vet~. 35 (10): 31-33. - · ' HEWITI, J., COATES, A.'R. M., MITCİ-liSON and IVANYI, J. (1982): The use of murine monoelenal antibodies without purification of antige~ in the serodiagnasis· of tuberculosis. j, lmmunological Methods, 55: 205- 211 - iZGÜR,. M. ve DIKER, K. S. (1984): Monoklenal antikorlar. A. Ü. Vet. Fak Derg., 31 (1): 98 - 106. KADOUCHE, J., DARNE, C., KETELS, F.,.POULETTY, P., CREVAT, D., KALiL, J. et NAJEAN, V. (1982): Analyse de differentes isoferritines par des antlcorps monoclonalaux. C. R. Acad. Sc. Paris, t. 295, Serie 443- 448. KEARNEY, J. F. (1984): Hybridomas and monoelenal antibodies. Ed. W. E Paul. Fundamental lmmunology, Raven Pr~ss, New York. KÖHLER, G. and MILSTEIN.- C. (1975): Continous culture of fused cells seereting antibody of predifend spesifity. Nature, 256: 495-497.
  3. KRAMMER, P. H., ECHTENACHER, B., GEMSA, D., HAMANN, U. HÜLTNER, L., KALTMAN, B., KESS, U., KUBELKA, C. and MARCUCCI.- F. (1983): lmmune- interferon (IFN), Macrophage a9tivating factors (MAFs), and colony stimulating factors (CSFs), secreted. by T. cell clones in limiting dilution microcultures, · long-term cultures: and by T cell hybridomas. lmriıünol. Review, 76: 5 - 28. LaBONNARDIERE, C., GROSCLAUDE, J. et V